Ik durf het eigelijk niet te zeggen, een mengeling van een schuldgevoel en schaamte. Bijna 7 dagen draag ik deze last met me mee. Die man noemt me een mietje en tot mijn grote verdriet lacht hij me uit, "ze moesten eens weten" zei hij. Maar ik kan er niets aan doen het overkomt je gewoon. Ook s' nachts maalt het door mijn kop. Mijn baas is op zee, hij weet van niets. Ik de stoere Wodan, trotse ODH zit even in een dipje. "Je kan er op wachten dat het uitlekt" zei die man. Maar ik durf het bijna niet te bekennen, maar het kan niet anders..... Het is namelijk zo.....ik ben dol op kattenmelk. Brrr, dat is er uit, lucht wel op!
Oops!
Oops, you forgot something.