-     

 ------------------------------------------------------Zie film baas vertrokken naar Somalie--------------------------------------------------------------------------------

 

Maandag 27 juni 2011                         De Star Survival  van 26 juni           zie videoflim en fotoboek

                                     

                                                                 Op weg van Duitsland naar Nederland        

Eindelijk was het dan zover de dag was aangebroken. Omdat we vroeg moesten vertrekken hadden we besloten dat mijn vriendin Leya ook bij ons zou slapen op de bovenverdieping van mijn baas. Omdat ze deuren open kan maken zat er tape op zodat ze  's nachts niet bij me kon komen spoken, want nachtrust had ik wel nodig.

Tegen kwart over negen gingen we op pad en de stemming zat er gelijk goed in het weer was prachtig. Dat was een enorm verschil met de regenachtige dag van gisteren.                          

Aangekomen gingen we de twee-en viervoeters begroeten. Wat een happening we kwamen oren en ogen te kort zoveel vertier om ons heen. Na een heerlijk bakkie koffie met cake en een slobber water voor ons begonnen we aan het avontuur. 

     

                                 Ik overzie het allemaal                                                 Mijn nichtje Vidouche wil ook meedoen aan de survival  

Ons groepje bestond uit: Kamu en baasjes, Celtic met Ronald, Cierra en baasje, Leya en Bernadet en ik met mijn roedel. We begonnen met het kruiwagenonderdeel ik kon merken dat ik had geoefend, ik sprong zo de kruiwagen in. Het waren grappige momenten.

 

                    Ieder beleefd het op zijn eigen manier                                                  En nu mag mijn vriendin

            

                        Celtic met Ronald                                                                                        Wat een lol

Vervolgens onderdeel treibbal en daarna een wandeling waar we onderweg kano's tegen kwamen. Dat was lachen... het eerst ging Ruurd in de kano, Bernadet en Leon gingen er ook bij in, maar de bedoeling was om met zijn allen drie kano's te gebruiken dus Ruurd besloot een andere kano te nemen. Samen met Johanne gingen ze op pad. Ronald nam een kano appart.  Wij, Leya en ik, achtervolgden zwemmend onze bazen en nadien voeren we heerlijk mee in de kano. Kamu besloot erin en dan er weer uit te gaan. En Celic nou zij heeft nog nimmer zo veel en snel gezwommen als die dag en toen ze in de kano kwam hoorde je Ronald vaak roepen dat ze zich niet zo moest bewegen.

            

               

                                                                                      Drie en drie

               

 

               

                                                                         Ronald en Celtic

Eenmaal terug bleek de lunch op te zijn.. de organisatie heeft snel wat gehaald bij het Land van Bartje. Wij hebben daarom eerst behendigheid gedaan. Ik had er rode ogen van, zo super vond ik het. En vanuit mijn ooghoeken zag ik mijn vriendin Leya ook genieten. Kamu door het tunneltje leverde grappige momenten op.

         Lekker gek doen met mijn baas                                               "Kamu, toe nou toch?

Daarna heerlijk uitrusten en voor de tweevoeters was daar een lunch. Toen kwam de takel, het uitzicht was geweldig. Celtic was de eerste, daarna Leya en ikke, Kamu en Cierra.

                      

                                                         Voor Cetic  was het de eerste keer

                     

                                                                               En voor Leya

                       

                                                                                  En voor mij 

                                 

                                                                           En Kamu voor de 2e keer

De tweede wandeling was voor mijn vriendin Leya te zwaar en ik ging dus met de vader en moeder van de baas op stap. Daar kwamen we nog ezels en prachtige hunnebedden tegen.

               

                                  Cierra erop                                                         en ik eronder

Het verbaasde me niets dat die man zo snel contact met de ezels legde. Even verderop stond een veldbed waar we op mochten liggen, waarna we door de tweevoeters rond het hunebed werden gedragen. Bij Kamu en mij werd er gezegd dat we zoveel wogen, hi,hi. Daarna volgde het zaklopen, de vader van mijn baas nam deze opdracht te letterlijk en ging echt lopen in de zak. Teruglopen hoefde we niet want er lagen steps en tandems in het gras en zo vervolgden wij onze weg terug.

 

         

             Iedereen deed het goed.... behalve die man                                                  Zaklopen kon die, maar zakspringen hihi

 Lekker nakletsen en toen was het tijd voor het heerlijke BBQ. 

Een geweldig goed georganiseerde gezellige dag!!  We willen een ieder die er aan heeft meegewerkt hartelijk danken en natuurlijk vooral de Stars.

                                                   En dan als sluitstuk nog een paar prachtige foto's van Harma en Joost

           

Vrijdag 24 juni                                      Alvast oefenen...

"Omdat het voor jou de 1e Star Survival is" zei die man, moeten we toch even oefenen voor het geval de kruiwagen in het programma is opgenomen". Eerlijk gezegd had ik weinig vertrouwen in zijn gevoel voor evenwicht. Ik sprong er uiteindelijk wel in omdat het sujet mij een stukje lever beloofde. Tot zondag fooks.

               

                          Klaar voor de start                                                                  Die man meer gespannen dan ik

                                  

                                                                       Yes, ik ben er klaar voor

Woensdag 22 juni                         Pagina "op naar mijn 3e jaar "  is klaar.  

 Maandag 20 juni                          Zondag ben ik erbij.....            

Hallo allemaal, het gaat weer goed met mezelf. Ik hink niet meer, maar mijn roedel is van mening dat ik me nog steeds rustig moet houden. Ze willen dat ik er zondag bij ben... ja, bij de Stardag.... Dus deze week geen dogdance, geen vriend- of vriendinwandelingen. Ja ik ben overtuigd.. ik doe het ergens voor!! 

Zaterdag 18 juni                            Twee linkerpootjes.

Afgelopen zondag hebben we de dogcoole wandeling in Wedde gehad en een fijne speeltijd in Alteveer beleefd maar luister... ik heb het nog nooit gehad en heb dit nog nooit mogen beleven. Maar het is echt waar... ik hink een beetje. Mijn roedel zegt dat ik mij ergens verstapt zou moeten hebben en o zo vervelend... ik ben niet naar Dogdance geweest, heb niet mogen wandelen met mijn vriend Dylan en wat ook heel erg is, ik heb mijn vriendin Leya deze week nog niet gezien.. Ach arme ik.... zelfs met de bal in de tuin word ik niet vermaakt. Bah, wat een rotweek...

Maar nu hoorde ik dat mijn vriendin op dezelfde dag ook last kreeg van haar linkerpootje, maar dit had echter een geheel andere oorzaak...onder haar hoogste nageltje zat een dikke vieze teek. Haar pootje was helemaal opgezet en de dierenarts moest er maar even naar kijken. En wat bleek, ze had nog koorts ook. Ze heeft wat spuitjes gehad en nog een drankje en daar moet ze uiteindelijk van opknappen. Ja, ik denk zo langzamerhand dat toeval niet bestaat. Leya enorme spetter ik wens ons beterschap!! 

                                  

Zaterdag    18 juni       Schilderij "Liefde"    zie vrouwtje's creaties 

Woensdag 15 juni      Thema 3 fruit/groente afgerond    zie vrouwtjes creaties en klavertjesvierschilderkunst 

Maandag   13 juni       Op een mooie pinksterdag                                      Zie filmpje en fotoboek

            

Hoera, het was zondag de zon scheen en Bert Yonino was jarig! Tegen 13.00 uur parkeerden we de auto bij het landgoed van de Yonino's in Alteveer. Blij en spontaan renden Ninja en Yori met ons, ja Leya was er ook bij, mee langs de afrastering. Eenmaal binnen gekomen barste het feest los, sjonge, wat kan je daar fijn rennen. Even later kwam de laatste Feyenoordfan uit Bellingwolde aanzetten met pa Lupus en Ayreon. Het werd steeds gezelliger. Mijn vriendin en grote liefde Leya keek haar ogen uit. Toen de tweevoeters hun drinkbakken leeg hadden, vertrokken we voor de verjaardagswandeling. Nou joh wat een avontuur was dat, geweldig! We hebben gerend, gestoeid, gezwommen, vanaf een drijfvlot het water ingedoken, ja het was voor ons een grote speeltuin. Mijn pa Lupes onderzocht ook nog een verlaten nest in een boom.

      

 

Terug in Alteveer tracteerde Conny ons op zo'n heerlijke kraakkluif. Zoals bekent neemt mijn pa Lupus op zijn wandelingen wel eens een leeg bierflesje mee in z'n bek. Vol bewondering heb ik daar altijd naar gekeken. Maar wat denk je, ik kan het nu ook. Mijn pa z'n baas leerde mij dat kunstje in 2 minuten!  Het was weer toppie in het gastvrije Alteveer, bedankt Bert, Conny, Ninja en Yori en tot gauw! 

              

Vrijdag   10 juni 2011                  Tomaten in fruitschaal                          zie vrouwtjes creaties 

Dinsdag 7 juni 2011                  Pure liefde                                               zie ook filmpje

Afgelopen zondag was ik met mijn baas in de tuin aan het spelen met water. Plotseling totaal onverwachts was ze ineens daar. Als een ongeleid projectiel rende ze de tuin in, recht op haar doel af. Dat doel was ik. Met een ongekende kracht legt ze mij haar spel op. Ze flirt, daagt uit, put me uit, maakt oerkrachten en spannende gevoelens in me los waarvan ik geen weet had. Ze kent geen pauzes, gaat eindeloos door met haar verleidingsdans. Haar jeugd, haar tomeloze energie haalt alles uit me dat ik kan geven. Zo'n jonge vriendin vraagt om een goede conditie, neem dat van mij aan. Mijn baas heeft me het advies gegeven haar aan te pakken. Ik kan dat niet, alles pik ik van haar, ja ik laat echt alles toe. Dat komt eenvoudig door wat ik voor haar voel. Ik kan haar niet weerstaan ook al behandelt ze mij als haar bezit.  Het kan me niets schelen, niets kan ik haar weigeren, als we maar bij elkaar zijn. Mijn baas probeerde haar te verrassen met het watermonster. Wat denk je, ze was totaal niet geinterresseerd. Ze had alleen maar oog voor mij. Daar kan ik natuurlijk wel enig begrip voor opbrengen hm. Totaal gesloopt viel ik daarna als een blok in slaap. Die mij voerde naar een schitterende droom. Ik zag opnieuw hoe het licht viel op haar wapperende glanzende vacht. Zag opnieuw haar uitdagende witte gebit. Ik smolt toen ik haar weer zag glimblaffen. Tot gauw lief.   

                    

            

Zaterdag 4 juni 2011                 Afscheid van mijn vriend Pino                 zie memoriam 

  

Zondag  29 mei 2011                3e  opdracht klavertjes vier schilderkunst is af        zie vrouwtjes creaties  

Vrijdag  27 mei 2011                 Riva's en Raptor's tiental                   zie fimpje en fotoboek

           

Gisteren zijn we om half elf vertrokken voor een bezoekje naar Callantsoog om mijn zus Riva en haar puppies, of te wel mijn neefjes en nichtjes, te bekijken.  Eerst maakten we een wandeling in Huis Duinen en toen ik de zee rook werd ik helemaal gek. Wat een herkenning, eindelijk weer thuis. Daarna nog wat nuttigen in het restaurant "Nogal Wiedus" en toen tegen tweeen was het moment daar. De pupjes, allemaal buiten, maar het begon te regenen en ze moesten naar binnen. Agnes wilde het eerst op een snelle wijze doen, haha ( zie filmpje) , maar daarvoor waren ze nu te groot. Dan maar per 2 op de arm en snel naar  binnen. Mijn vrouwbaasje deed het liever 1 voor 1.  

 

          

Een keer waagde Riva de kist in te gaan, maar leuk vindt ze het niet meer. Die scherpe tandjes au wat doet dat pijn en ze sprong er na 2 minuten weer uit. Ook Agnes hoorde je regelmatig, als er weer 1 in haar sokken beet. Ciska bleef liever aan de kant om alles te bekijken. 

Na een bakkie en een merci werd het weer mooi weer en besloot Agnes dat ze weer naar buiten konden. Vrouwbaasje pakte de 3 zwarte reutjes om de beurt en knuffelde ze stevig onderweg. Waarom ze nou de zwarte hondjes pakte is mij een raadsel. Ik hoorde haar nog zeggen "deze is voor mij"!!!  Ciska op haar beurt verhuisde het speelgoed.

Tegen vieren zijn we opgestapt en hebben mijn baas omgehaald uit Den Helder.

        

 

 

 

 

 

 

                              Agnes, Ciska, Jessie, Zohreh, Riva en de kleine Ooghduyne Pieterjeshoeve pupjes bedankt voor de gezellige uurtjes

                                                                               en Riva wat zijn ze mooooooi !

                                   Volgende week vliegen ze uit, maar gelukkig mag er 1 van je teefjes bij je blijven wonen.

                

 

Dinsdag 24 mei 2011             Mistery 2 is af....... Kijk hiervoor .... vrouwtjes creaties.      2 updates

Dinsdag 24 mei 2011              Ze komt......

 

 

Komende zaterdag gaan de baasjes van Kira op vakantie naar Spanje en dan mogen wij op haar passen. Ze slaapt wel in haar eigen huis, dus in eigen mandje, maar overdag is ze gezellig bij mij. Feest dus in huize Wodan.

 Om dat voor elkaar te krijgen moesten wij wel wat presteren. 

 

 

Kira wordt dit jaar al 11 en zij heeft mij leren spelen en over mij gemoederd toen ik nog een pup was. Ze is eigenlijk mijn buurvriendin, want er zit 1 huis tussen ons..  

Kira ik zou zo zeggen tot zaterdag... yippie

 

 

  

 

                                                                      

Maandag 23 mei 2011            Ze is  niet meer....                      Zie videofilm

Het is lang geleden dat ik haar voor het laatst zag en rook. Meestal zag ik haar vanuit de verte. Schuw bleef ze altijd op een afstand, gereed om in het struikgewas te vluchten. Het leek dan net alsof ze niet liep. Ze zweefde als het ware met haar bruine pootjes even boven de aarde. Prachtig om dit te aanschouwen. Even dacht ik te dromen toen de wind voor mij bekende geuren bracht. Zou ze dan toch in de buurt zijn? Ik besloot op onderzoek uit te gaan. Na een lange speurtocht vond ik haar. Ik rook dat ze het was. Wat ik zag deed me huiveren. Ik zal nooit weten wat er is gebeurd, ze is niet meer....

Vrijdag 20 mei 2011                                   Hij is er weer......

Vanmorgen had ik weer een afspraak met mijn grote vriend Dylan. Toen  ik bijna op de plek van bestemming was keek ik rechts, links, achterom en voor om te kijken waar hij was. Eenmaal de auto uit moest ik net als altijd even stoer doen om aan te geven dat ik de baas ben. Maar dat duurde maar eventjes en daarna gingen we op avontuur uit. Wat was ik blij dat ik hem weer zag. Super, rennen, spelen en zwemmen. Bij het afscheid nemen gaven we elkaar weer diverse lebbers. Fijn Dylan, dinsdag alweer... grote vriend.

        

                                                                 Tussen de boterbloemen even poseren

Donderdag 19 mei 2011          Een wandeling georganiseerd door het baasje van Leya

Om 14.00 uur waren we op de afsproken tijd aanwezig bij  Bernadette en Leya. We dachten zo weg te kunnen rijden, maar mijn vriendin had zoveel energie dat we eerst op het terrein even moesten dollen. Vlak daarna vertrokken we en gingen op weg richting Itterbeck. Wat een prachtig bos heel afwisselend, nauwe paadjes, wijdse uitzichten, heide, heuveltjes. Het was maar goed dat Leya haar baasje erbij was, want anders waren we echt verdwaald, hihi.  

       

Ben bijna overspannen wat kan Leya spelen           ja, toch moest ze hier even rusten.....        en daarna weer....volop energie  

Maandag 16 mei 2011                Ik en mijn baas 

 

Mijn droom, het meer, water golven, stokjes, veel zwemmen. Rennen en spelen, ja eindeloos veel dollen met mijn vriendin Leya.  

Zijn droom, de Marine een schip, de golven, de eindeloze zee, achter de horizon altijd meer. Walvissen en dolfijnen die hem zullen voeren naar witte stranden, palmbomen en nieuwe havens. Een eindeloos verlangen het onbekende te leren kennen ver van huis.

Totaal onverwachts niet zo ver, maar dichtbij huis gebeurde het, het was noodweer, de bliksem sloeg in. Mijn baas ontdekte nog een zee. Zag nog een horizon, met nog meer witte stranden en palmbomen. En nog een van de mooiste havens die hij ooit had gezien.  

 

 Zondag 15 mei 2011                    De Rododendron speelt elk  jaar een rol.                  

Gisteren toen ik  thuis kwam van de wandeling,  zette het vrouwbaasje mij nog ff voor de prachtige rododendronstruiken voor het huis. En het leuke is... elk jaar dat ik op deze wereld rond loop  werd  er zo'n foto gemaakt. Kijk maar eens onder deze foto van 2011.  

                         

                          mei 2008                                                mei 2009                                                           mei  2010

                                                                                            

Zaterdag 14 mei 2011   ODH wandeling in Heerde                          Zie verder filmpje en fotoboek

 

 Er werd weer volop gefotografeerd

 

                         Gebabbeld                                                                                en gewandeld

Vandaag namen we  deel aan een prachtige wandeling in Heerde. De organisatie lag deze keer weer in handen van Joyce en Hannie. We werden ontvangen met koffie, thee en belegde broodjes. Het kon niet op!  En voor de verandering regende het deze keer niet in Heerde, maar was het weer super.  En dat met een graatje of 18 in het zonnetje. We arriveerden net op tijd want we moesten terug, die man  "je weet wie ik bedoel", was de camera vergeten. Onlangs werd er geinformeerd hoe mijn aversie tegen die man is ontstaan. Ach weet je, ik denk dat veel mensen zich nog wel kunnen herinneren dat die man mij ooit een gecultiveerde poedel noemde. Dat heb ik hem nooit kunnen vergeven.  Mijn ODH-maatjes weten dat natuurlijk ook. Ze zoeken hem op en maken hem het filmen moeilijk, hihi. Op een moment hadden ze hem met modder besmeurd. "Mijn dank daar voor!"

                 

                             Genoten                                                                                             Gezwommen

Het was een prachtige wandeling voor de ODH's, in een gevarieerd gebied waar we ook zomaar schapen aantroffen. Tot mijn verbazing zag ik "nee ik noem zijn naam niet" dat hij naar de kudde toe rende. Hij wilde zowaar de schapen opjagen. De ingehuurde collies pikten dit niet en stuurden hem zonder pardon terug. 

Tess de hond van Joyce, droeg een prachtige zonnebril, stoer, modebewust en sensueel wist zij de aandacht te trekken van de vele reuen en camerafreaks. 

      

                            Nieuwe trend?                                                                        Ook zo'n bril?

Na een wandeling van bijna 2 uur, konden de twee jongste deelnemers, Monchi, een van de drie Musketiers, en Bazu van Joost en Harma aansluiten en hebben we nadien nog een prachtige wandeling gemaakt door de heide.

Bernadette het vrouwbaasje van mijn vriendin Leya en de vriendin van mijn baas, was voor het eerst mee. Ze vond het geweldig! Zo fooks tijd voor een bakkie pens en dan lekker uitbuiken.

En de dames Joyce en Hannie weer onze hartelijke dank voor deze fantastische georganiseerde wandeling.   

Zie ook andere sites: Shinji's Star, Yonino's, Athos, Inca,  Raya en Biku, Faiza, Bayco, Hjalmar, Hawkeye.( zie links)

 

Donderdag 12 mei 2011                           Vier natte kopfoto's

                            

Door het zwemmen ontwikkel ik mijn spieren enorm.  En ik kan eten... eten..., waar het blijft mag Joost weten. Vandaag gingen we weer naar de Rietplas in Emmen en het vrouwbaasje heeft verschillende kopfoto's van mij gemaakt.   

               

 

Maandag 9 mei 2011   Op pad met de Yorino's,  Bernadet en Leya                  Zie videofilm en fotoboek

Op zondag, een stralende zonnige dag, hebben we een wandeling gemaakt vanuit Holland door een stukje Duitsland en terug. Van Conny en Bert had ik een bal gekregen, die uitgetest zou worden in de Klinkenvlierse plas. Tot mijn grote schrik gooide mijn baas de bal met een grote boog onbereikbaar achter het riet. Zo'n slechte worp had ik mijn baas nog nooit zien maken. Uiteindelijk wist ik met veel moeite de bal te vinden. Dat was ik als speurhond ook wel verplicht natuurlijk. 

 

                            Waar ligt de bal?                                                   Conny, Ninja, Wodan en Leya

Opeens kreeg ik plotseling een vermoeden waarom mijn baas minder geconcentreerd was. Vanuit mijn ooghoeken zag ik dat mijn baas en Bernadette elkaar op een bijzondere wijze aankeken. En toen ik vervolgens zag dat  ze elkaars voorpootjes vasthielden, wist ik genoeg. Ik was toen wel even de controle over mijn staart kwijt. Thuis gekomen tracteerde mijn baas op lever, hmm dat lusten wij wel elke dag.  Bert en Conny, Ninja en Yori, Bernadette en Leya bedankt voor deze prachtige dag! Tot ziens.

 

                Leon, Bernadette en Bert                                                                            O, wat is dit lekker

 Maandag 2 mei 2011          Voorlopig afscheid van mijn witte vriend                   ( vandaag 2 updates)

Moet je horen... het vrouwbaasje van mijn witte vriend gaat a.s. donderdag met haar moeder naar Turkije en nu moet ik Dylan een tijdje missen. De buurvrouw van Dylan is dol op hem en zij gaat overdag voor hem zorgen en zijn baasje neemt 's avonds de honneurs over.  We namen vandaag, na een heerlijk wandeling, gepast afscheid van elkaar.

                     

Maandag 2 mei 2011                  Boukje Roma is jarig, hiep, hiep hoera

                

Vandaag is de dag dat mijn vriendin Boukje Roma drie jaar oud is geworden. Zij is ook tweetalig opgevoed net als ik, maar zij woont in Friesland. Haar roepnaam is Roma en is afkomstig van de kennel "van de Kooihoeven" en wel uit het B-nest. Ik heb haar nog nooit ontmoet maar de moeder van mijn baas heeft regelmatig via de mail contact met het vrouwbaasje van Roma. Enne weet je wat ik zo lief van haar vindt?...... Roma leeft altijd zo mee als mijn baas zijn verre reizen maakt. Zij had hier n.l al ervaring mee toen een van de oudste van de jongste roedelgenoten voor 11 maanden vertrok en ze herkende hem warempel nog.  En dat geeft een viervoeter weer moed, als je begrijpt wat ik bedoel. Ik hoop haar binnenkort toch te ontmoeten, want als je naar de foto's kijkt ziet ze er wel heel mooi uit. 

Roma heeft geen eigen site en daarom verdient deze jarige meid een plaatsje op mijn site.  Nog een prettige dag vandaag!!!

                                              Roma is veel op het water te vinden in het kleine groene bootje. .

Zaterdag 30 april 2011    Koninginnedag

 

                                                        Kom er eens uit als je durft ?

Om twee uur hadden we afgesproken aan de Klinkevlierseplas. Als een soort welkom ceremonieel slopen we op onze buik naar elkaar toe. Het was geweldig haar weer te zien. Met de gratie van een hinde rende ze op elegante wijze voor mij uit. Ik kon m'n ogen niet van haar afhouden, haar soepele bewegingen, haar glanzende wapperende vacht schitterend in de zon. Met haar witte gebit lachtte ze mij uitdagend toe.  Joh zelden zag ik zo'n mooie teef. Kriebels in mijn buik, hormonen op hol. Weet je ik denk dat ik verliefd word. Als ik Leya heb gezien en geroken dan wordt het blauw blauwer, het rood roder, velden vol klavertjes vier. Ze is voordurend aan het flirten. Wil mijn baas een stok in het water gooien hapt ze me letterlijk in mijn kont een keer zo onverwachts dat ik in reactie mijn baas in z'n bil beet. Daar was hij dus niet zo blij mee. Vanuit mijn ooghoeken zag ik Leya glimblaffen. Tot gauw!

        

             Ga ik weer heerlijk macho doen als voorheen                                              Ze verliest mij niet uit het oog!!

 

Zaterdag 30 april 2011                Een af.................. foto van mezelf.

Jullie weten dat de vader van mijn baas regelmatig filmpjes van mij maakt en de moeder van mijn baas foto's. De foto's die gemaakt worden zien er in de regel redelijk goed uit en verdienen dan een plaatsje op de site. Nu is er kortgeleden een foto van mij gemaakt en ik kan het niet geloven dat ik dat ben. Wat een kop.... de aardige Wodan en moet je mijn manier van rennen zien.   Er klopt niets van.

                           

 

Vrijdag 29 april 2011                                       Mijn zus Cedy, ik  en mijn zus Woda

                                 

 

Donderdag 28 april 2011               Het ware verhaal over  ODH Larkas geschreven door zijn vrouwbaasje.

De reden dat ik je even mail is dat ‘t stukje over Larkas niet helemaal klopt.

We hebben nl. 2 keer op het punt gestaan om hem in te laten slapen:

De eerste keer was tijdens het eerste bezoek aan de andere dierenarts (dr. Köppler van kliniek dr. Berger in Heede, Dld) en uit de onderzoeken daar bleek dat Larkas stervende was.  We wilden hem toen meenemen naar onze dierenarts in Emmen om het daar verder af te handelen. De longfoto van De Tweede Lijn, waarop geen afwijkingen te zien waren, was 3 dagen oud en nadat wij nog even contact hadden met de fokker, kwam dr. Köppler met het voorstel nieuwe longfoto’s te maken. Dat lukte bijna niet omdat Larkas niet op zijn zij kon liggen i.v.m. ademnood. De longen zaten helemaal dicht; de dierenarts gaf toen Larkas zijn laatste kans: prednison van 100 mg naar 5 mg en andere antibiotica. We hebben hem toen achtergelaten met de belofte aan ons dat ze hem niet zouden laten stikken. Vanaf dat moment is Larkas onder behandeling gekomen van mevr. Berger, over haar en ook over mevr. Köppler zijn we zeer tevreden. Ze hebben er immers met z’n tweeën voor gezorgd dat Larkas nog rondhuppelt.

                

                                                            Deze kanjer verdient een plaatsje op mijn site

Het tweede moment van de waarheid was toen hij  na een paar dagen ’n heel heel klein beetje opgeknapt was (hij ging eten en reageerde op zijn omgeving). Hij zou een dagje naar huis mogen en we belden ’s morgens eerst naar de kliniek hoe het met hem was. De assistente zei toen dat hij weer koorts had en dat ook de benauwdheid wat erger was geworden. Dat wilden we onze schat niet langer aandoen en reden naar Duitsland in de veronderstelling dat hij daar zou sterven.

Toen we daar in de wachtkamer zaten, met het beeld van Larkas zoals hij 4 dagen daarvoor was, maakten onze harten een driedubbele salto toen de dierenarts door Larkas naar ons toe werd gesleurd. Miscommunicatie met de (Duitstalige) assistente: hij was inderdaad iets slechter als de dag ervoor, maar niet meer zo apathisch;  hij had zijn vecht- en levenslust weer terug! Er zijn daar heel wat traantjes gevloeid….

Later bleek dat de problemen met zijn longen ook een auto-immuun kwestie is, waardoor hij weer opnieuw aan de prednison moest. 

Laatste update: vorige week bleek dat z’n bloedwaarden ietsje achteruit zijn gegaan, dus niet verder afbouwen met prednison. Zowel de dierenarts als wij waren  teleurgesteld, maar we zijn er op tijd bij. Als we door waren gegaan met afbouwen zou de kans bestaan dat hij weer helemaal in zou ‘storten’. Misschien heeft hij die troep de rest van zijn leven nodig, maar stiekem hopen we dat hij er toch nog overheen groeit….

We zijn enorm dankbaar dat onze boef er nog is en dat hij zich enorm goed voelt. Hij rent en speelt en zwemt als een gezonde hond, zolang dat zo blijft zijn we tevreden. Hij leeft nu al in z’n bonustijd!

 Aldus vrouwbaasje van Larkas.

Voor het geval  er mensen zijn die ervaringen met soortgelijke problemen hebben of belang hebben bij onze ervaringen, mogen mailen naar : liakruize@hotmail.com

Woensdag 27 april 2011    Nog een paar mooie foto's

                                            

                                      

Maandag 25 april     De tweede Paasdag 

 

De wandeling en het zwemmen met mijn vriend Dylan was zo als gewoonlijk een waar genoegen. Om half twaalf waren we ter plekke, het was nog rustig, slechts enkele auto's op de parkeerplaats. We hebben gerend, gedold, enthousiast blij en vol energie. Joh, wat is het leven mooi! Daarna heerlijk gezwommen de tijd vloog om. Maar ja, dan is het weer tijd om te vertrekken, nieuwe afspraak, afscheid, dan weer in de auto. Die man ( je weet wie ik bedoel ) startte de auto. Dat lukte niet. Geergerd deed hij een tweede poging. "Ik dacht al lampen te zien branden" zei mijn baas. " Bestaat niet " zei die man " heb ik een vaste procedure voor. " Binnenmonds mompelde hij verwarde niet nader te omschrijven teksten. Die man, het prototype van een niet te evenaren onnozele sukkel, zonder ook maar enig zicht op een betere kans in het leven, sprong uit de auto. Mijn vriend Dylan was reeds met zijn baasje richting huis gelopen. Vauit mijn ooghoek zag ik twee dingen. A. de vertwijfelde onnozele blik in de ogen van die man toen hij Martina om hulp vroeg. B. het plezier van de moeder van mijn baas onder het motto er is maar een vermaak en dat is leedvermaak. Waarom ze dat altijd bij die man heeft is mij inmiddels duidelijk geworden, hihi. Ja daar kwam uiteindelijk de vriend van de baas van Dylan. Schrik in zijn ogen door de vonken, toen die man de rode opstartkabel op de min aansloot. Het was weer een geweldige dag, jippy i feel dogcool, tijd voor een lekker bakkie pens toedelidokie. 

                       

Zondag 24 april        De tweede dag van het paasweekend.

 

Tegen half 2 zag ik de bekende Landrover van Leya bij ons huis voorrijden en dit was een teken om gauw op weg te gaan naar de Rietplas. Voor mijn vriendin zou dit de eerste keer zijn dat ze deze plek bezocht. Nou het was feest, wat een honden en wat een water. Heel onbevangen stapte ze op alles af. Ik heb Leya nog een keer beschermd tegen een rottweiler, wat een macho was dat zeg. Nou toen ik tegenover hem stond, had hij niets meer te koop.

            

Ik nam haar vervolgens mee naar mijn bekend bruggetje en als een volleerde dame stapte ze daar over heen. Wat was ik trots op haar. Vervolgens lokte ik haar mee naar het water. Verwachtingsvol wachten we op de baasjes en ze snapten onze boodschap meteen, want daar vloog de eerste stok al in het water. Wat hebben we gezwommen, het was nog maar de 2e keer voor Leya. Maar aan alles komt een eind. Ik heb haar nog wel meegenomen naar mijn huis en daar hebben we nog kunnen dollen. Leya tot de volgende keer, hoor.

                    

                                                         Leya, het gaat goed hoor!      Dogcool niet?

Zaterdag 23 april        Wat een prachtig paasweekend.

                             

Het kan niet op voor mij.. gisteren zag ik mijn zus Woda weer. We hadden dit keer afgesproken bij een pompstation in Coevorden zodat we eerst een wandeling konden maken en daarna verwend werden met een zwempartij.  De wandeling startte voor Woda al fantastisch. Zodra ze water rook dook ze in het kanaal. Ja, jullie raden het al ze zat onder de drek.. Een keer heerlijk schudden en met de staart langs iedereen zwiepen en de 2 voeters zagen er op hun best uit.  De wandeling ging ongemerkt over in Duitsland en weer terug in Nederland. Daarna mochten we heerlijk zwemmen. Woda is gewend om te badderen en ik kreeg haar zover dat ze ook haar stokjes ging halen. Ik denk dat ik maar zwemtherapeut moet worden, hihi.

                           

                                  En van wie heeft ze die oren?  Het is ook echt een dochter van pa lupus

De rest van de tijd hebben we gespeeld in de tuin terwijl de 2 voeters zich later op de dag vermaakten met een gourmet in de tuin.

Morgen is het tijd om te wandelen met mijn vriendin Leya en we vertrekken met zijn allen naar de Rietplas voor een wandeling en een zwempartij en de 2e paasdag met mijn vriend Dylan.

Donderdag 21 april 2011                Nieuw schilderij af   zie vrouwtjes creaties 

 Dinsdag   19 april   2011                                    Toch niet dood.

 

 

Tijdens de wandeling aan de Rietplas met mijn witte vriend Dylan kwam ik Larkas tegen een ODH reu van 19 maanden oud. Zijn leven was niet zonder problemen verlopen. Een tijd geleden werd hij getroffen door een hersenvliesontsteking. Hij werd behandeld met prednison. Een half jaar  later werd hij heel erg kortademig. Er volgden diverse onderzoeken. Echter, de situatie verbeterde niet. Hij at niet meer en lag alleen nog maar naar lucht te happen. Ook bleek dat de functie van de nieren en lever was uitgevallen. Ten einde raad besloten de baasjes naar een andere arts te gaan.  Na deze onderzoeken en behandeling ging het nog niet beter. Larkas verbleef intussen al drie dagen bij de dierenarts. Om Larkas niet langer te laten lijden werd besloten hem te laten inslapen. De dierenarts stelde voor om nog 1 foto te maken. Tot grote verbazing van de geemotioneerde baasjes in de wachtkamer kwam de dierenarts met Larkas de wachtkamer in. De foto had uitgewezen dat hij een zeer zware longontsteking had. Deze baasjes zijn zo blij dat ze het nog niet kunnen geloven dat hij nog leeft. De prednison wordt langzaam afgebouwd. Zet em op Larkas! 

 

 

Ik ben in totaal 2 uur met mijn vriend Dylan samen geweest, wat een pret, gewandeld, gedold, gezwommen en heel veel honden ontmoet.

     

            

 

Maandag 18 april                      Zwemles

Tijdens de wandeling met mijn vriendin Leya aan de Klinkenvlierseplas zag ik dat mijn vriendin dol is op water. Alleen was ze nog niet zover dat ze kon zwemmen. Ik besloot spontaan een demonstratie te geven. Mijn baas gooide een stok waarna ik mij vol overgave in het water stortte. Leya volgde mij een stukje en keek verrukt naar mijn soepele bewegingen. Bernadette, het baasje van Leya, gooide nu ook een stokje in het water. Zover dat ze er net niet meer kon staan. En ja hoor, onder luid applaus deed mijn vriendin haar eerste zwemslagen. De afstand werd langzaam vergroot. En een paar minuten later zwom ze alsof ze dit al maanden deed. Ik ben super trots op jou Leya! Tot ziens.                                                                                                                                                                                                                               

                 Lente ontmoeting op 17 april 2011    klik hier voor de film en  zie  fotoboek  

Op deze zonovergoten dag was een wandeling gepland in de bossen bij Gasselte. Onder leiding van de onverstoorbare Chris hebben we de bossen doorkruist. Zonder kompas wist onze gids de weg te wijzen in deze wijdse schitterende omgeving. De samen gevoegde roedels wisten zich tijdens deze twee uur durende wandeling uitstekend te vermaken. Overste shinji moest af en toe even een overmoedige hond corrigeren, waarna de tocht verder ging. Raya gaf uit eigen beweging onverwachts nog een demonstratie springen zonder parachute. Na deze geweldig gezellige wandeling mochten wij naast het restaurant vanuit de auto horen hoe het eten smaakte.   

             

Zie ook de andere sites: Lisha, Shinji, Ninja, Athos, Inca, Gayan, Dhiray, Biku

Zaterdag 16 april 2011                  Op huisbezoek bij mijn vriendin Leya                   klik hier voor de film 

We zijn weer in de lucht, de computer doet het weer. Donderdag zijn we op bezoek geweest bij Leya in Laar. Om te beginnen werden we deelgenoot gemaakt van het virus dat de moeder van de baas van Leya heeft. Ja, je gelooft het niet maar die moeder heeft net als de moeder van mijn baas ook dat virus. Zoals bekent heeft de moeder van mijn baas het schildervirus. Zo heeft de moeder van de baas van Leya het beeldende virus. Zij creeert namelijk prachtige paardenbeelden. Het was prachtig weer in Laar. We hebben enorm genoten van elkaar. Verstoppen in de struiken, rennen over het enorm grote erf. Het kon niet op. Tenslotte hebben we nog even bij de paarden gespeeld. Tot ziens lieve vriendin. Tijd voor een bakkie pens doedelidokie.    

 

 

 

 

 

 

 

                                

klik hier voor de film 

Zondag 10 april 2011                         Mijn tweelingzus Riva  is moeder geworden.

Gistermorgen zijn Riva en Raptor de trotse ouders geworden van wel liefst 10 pupjes. Gefeliciteerd met jullie nakomelingen. Als een volleerde moeder gaat mijn zus met haar kroost om. Komende dinsdag wordt het geslacht, de kleuren en de namen bekend gemaakt. En Riva, jij hebt mij nu de titel Oom Wodan gegeven. Yes!!!!

Voor nieuws Klik hier

Zaterdag 9 april 2011       Afspraakje met Leya                      zie filmpje en fotoboek       

 

Op deze prachtige zonnige dag had ik vandaag een afspraakje met mijn nieuwe vriendin Leya. Mijn nieuwe ODH vriendin woont sinds kort in Laar, dat ligt net over de grens bij Coevorden. Zij is dus ook net als ik tweetalig. Haar roedel bestaat uit het baasje Bernadette, haar moeder Saskia, 5 katten, 2 paarden en een vader.  We ontmoetten elkaar om 2 uur aan de Klinkenvlierse plas. Er waren eerst ook nog een paar andere honden en er werden een paar paarden uitgelaten. Toen we met z'n tweeen overbleven begon het echte spel. Het was werkelijk schitterend, wat hebben we genoten!  In een uitstekende goed gecoordineerde samenwerking wisten we die man, je weet wel, onderuit te werken. Het was werkelijk een waar genoegen de man daar te zien liggen met die onnozelige uitdrukking op zijn snuit.Volgens mij had Leya ook wel door dat deze met een vergrootglas rondzwaaiende man dit kennelijk met zijn gedrag oproept. Helaas was de foto die de moeder van mijn baas hiervan heeft genomen op onverklaarbare wijze verwijderd. eh en wie zou dat gedaan hebben!!

        

 klik hier voor de film 

Vrijdag 8 april 2011             Vandaag heb ik alweer heerlijk kunnen zwemmen.

Sinds deze week wordt er weer gezwommen en dat is een van mijn hobby's. Vandaag was dit weer in de Rietplas te Emmen en voor het eerst in mijn leven heb ik onder het zwemmen 2 stokken opghaald.

                    ff jumpen voor de buit                                                         en  2 eruit                      ( een lichte en een donkere)

Woensdag 6 april 2011          Weer een schilderij klaar             zie vrouwtjes creaties

Woensdag 6 april 2011  Wat is het leven toch mooi !!!

Afgelopen maandag had ik weer afgesproken met mijn vriend Dylan bij de rietplas in Emmen. Wat een goede vriend is dat zeg !!!  Heb ik mot met een hond dat komt hij mij te hulp en omgekeerd is dat ook het geval. Is dat nou geen vriendschap, hihi. Dinsdag kwam ik toevallig het ODH teefje van 11 maanden tegen die in Laar woont. We hebben gedold, gerend, gespeeld en bijna een complete zandbak mee naar huis genomen. Vanmorgen met vrouwbaasje naar Dogdance en nadien nog heerlijk zwemmen in het water. En  kijk eens wat ik gevonden heb?

               

Zaterdag heb ik met mijn nieuwe vriendin afgesproken en misschien kom ik wel samen met haar op de foto. Yes , dogcool, kunnen jullie haar ook zien.  

Zaterdag 2 april 2011  Dogdance en Treibball               Zie Video             en fotoalbum

                       

Vandaag vertrokken we om tien voor 9 naar Schoonoord in Drenthe om deel te nemen aan twee workshops dogdance en treibball. Het weer was prachtig, het leek wel zomer. Dat was inderdaad ook duidelijk te merken aan het goede humeur en het ontspannen gedrag van de tweevoeters. Hiervoor mijn oprechte dank.

                

 Tot mijn grote vreugde was ook mijn zus Cedy van de partij. De laatste keer dat ik haar onmoette was ze nog erg jong. Haar leven is iets anders verlopen dat je zou mogen hopen. Gelukkig is ze nu in een warm nest terecht gekomen. We hebben enorm meegeleeft en zijn hier oprecht blij om. Ze heeft nu een goed leven. Hulde aan de mensen die zich hiervoor ingezet hebben!! 

       

Renate, je weet wel van die kleefhond, had deze geweldige workshop's georganiseerd. Van deze dag, die ook zomaar plotseling onverwachts voorbij was, heb ik van genoten, zoals een tweevoeterspuppy in een pretpark. Niets is mij ontgaan. Vanuit mijn ooghoeken zag ik de fanatieke Conny en Ninja in actie, Biku bleek de humor van Iet best op prijs te stellen, Saskia, trots op Luchie deed geheimzinnig over de toch wel interessante parfum van Luchie. Toen Henkie tijdens een oefening uit zijn dak ging zei Eveline "hoe lomp kan je zijn", hihi. Wat ik tenslotte nog even moet vertellen, ja, ik kan het niet voor me houden. Tijdens treibball, sorry Asja, ik weet het, maar ik vond het zo dogcool, ik gooi het eruit, Yes Kaya beet zo'n treibball lek, jippie wat een prachtige actie. Oke fooks tijd voor een toetje, een lekker bakkie pens, toedelidokie.   

                                                                                                                                                                                  

 Zaterdag  26 maart 2011    Nieuwe site van mijn zus Cedy   http://www.cedy-en-luna.nl/

 

 

Zaterdag 19 maart 2011  Iedereen weer thuis.

 

Ja, dat was me het weekje wel. Was stil op de site....  Zat ik een aantal dagen alleen met die man opgescheept. Vrouwtje was er niet en mijn baas was aan het werk in Den Helder.  Nou dat was afzien met die man... Maar gelukkig is dat verleden tijd.... ik kan weer ademhalen. Ik ben weer een happy dog en alles gaat goed hier thuis. yippy!!!.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaterdag 19 maart 2011    Vrouwtje in het zonnetje gezet door Joke                   zie vrouwtjes creaties  

Zondag 13 maart 2011         schilderij magnolia tak                zie vrouwtjes creaties 

 

Zondag 13 maart 2011                                          Twee maal mooi

                            

 

Zaterdag 12 maart 2011           Verjaardags wandeling.

Twee uren en 15 minuten hebben we gewandeld in een heerlijk zonnetje op een prachtige dag. Met stokjes gespeeld, een verstopt speeltje opgezocht, ik vond het geweldig. In het bos op een feestelijke plek werd ik getracteerd op levertjes mmm wat smaakte me dat lekker. Vanavond krijg ik ook nog een paar gerookte varkensoren. Nou joh ik heb niets te klagen gehad. Maar het mooiste cadeau was toen ik hoorde dat Wieb, mijn zus, een fantastisch nieuw thuis heeft gekregen.

Klik hier voor de video!

Zaterdag 12 maart 2011           Mijn 3e verjaarsdag.                                

Yes ik ben vandaag 3 jaar, waar blijft de tijd. Als ik het goed heb begrepen wordt het een verwendag. Ja terecht natuurlijk want ik ben, al zeg ik het zelf, een kanjer. Ik werk voor mijn baas en zijn moeder als een paard en dat met met veel liefde! Die man, je weet wel accepteer ik zowaar ook als een wezen. Vandaag heb ik teruggeblikt op mijn leven. Ik heb dat gedaan met een tevreden en dankbaar gevoel. Bij deze wil ik mijn baas laten weten dat ik heel erg blij ben dat hij mij heeft uitgekozen!l Al wist hij nog niet dat dit zou lukken! Lieve mensen bedankt allemaal! Op de video zie en hoor je hoe blij ik ben met mijn eerste 3 levensjaren. Bedankt baas!!

Klik hier voor de video!

                          Mijn 1e gelukwensen zijn binnengekomen van mijn vriendjes Yori en Ninja 

 Een tweede kaart kwam via de mail bij ons binnen en nu van mijn vriendjes Raya en Biku

 

 

Zondag 6 maart 2011    De jacht

Dichtbij Almelo is een spannend bos. Het lijkt of je in een totaal andere tijd zit. Nou en dat bleek! Ik had nog maar net een plas gadaan of ik zag het beestje wegschieten tussen de struiken. Nog nooit had ik zo'n dier gezien. Het leek op een mengelmoes van een rat, een cavia en een kat tegelijk. Zijn vacht was donkerbruin met een wat groene glans. Nieuwsgierig zette ik de achtervolging in. Het beest was ongelofelijk snel, ik kon hem niet bijhouden. Om tijd te winnen probeerde ik hem de weg af te snijden. Al gauw had ik door dat hij niet over de sloten kon springen. Helaas kende hij het bos beter dan ik. Toen ik dacht op hem te zijn ingelopen verstopte hij zich in een boshut....

klik hier voor de video

Zaterdag 5 maart 2011     Een treffende gelijkenis.                    zie vrouwtje creaties.

Dinsdag 1 maart 2011      De vriendschap van de Daltons bestaat  1 jaar.  

Vandaag is het precies een jaar geleden dat we elkaar voor het eerst tegen kwamen bij de Rietplas in Emmen. Een ontmoeting welke vastgelegd werd op de foto en welke geplaatst  werd in hondenleven. Jullie weten nog wel, de afbeelding zonder de vader van mijn baas.... ik kan er nog echt van genieten. 

We werden door mijn baas verrast met een pensstaafje en een markie en we hebben gerend, gezwommen en andere hondjes het leven zuur gemaakt, hihi. Dylan, ik hoop dat we nog lang samen plezier kunnen maken. Tot gauw vriend!!

           Het genieten van het pensstaafje                                                     Mijn grote vriend en ik

Maandag 28 februari       Kaya bedankt !

Aan het eind van de middag werd ik tijdens een sluimerdroom verbaasd wakker door het geluid van water. Mijn baas die nieuwsgierig was naar mijn verbazing liet mij  in de tuin. Nog steeds hoorde ik vage watergeluiden. Snuffelend en vol verrassing keek ik naar de fontijn waar het geluid vandaan kwam. En daar rook ik tot mijn grote verbazing een totaal nieuwe geur. Mijn baas nam het mee naar de keuken om het met te gaan bekijken. Plotseling begreep ik het was een cadeau van Kaya ja echt speciaal voor mij.  Bedankt lieverd !       Zie video

 

Zondag 27 februari   Kaya, Noortje, Jan Asja, Ilse en Lianne

 

 

                 Wat een prachtig stel                                                         Bert, ik heb net mijn tanden gepoest hoor!

Kortom daar waren ze, de hele roedel, rechtstreeks uit Het Drentse Smilde. Na even bijgekletst te hebben besloten we eerst te wandelen. Tot mijn grote schrik begonnen Ilse en Lianne spontaan het ODH lied te zingen. Helder klonken hun stemmen over het rustig kabbelende water van de Vecht. In gedachten zag ik mezelf weer op die tafel zitten. Wat je al niet meemaakt als ODH. Natuurlijk kwamen we Uli weer tegen en ja hoor nog steeds starende naar het water. Onderweg oefende Ilse met Kaya het slachtoffer zoeken. Geweldig dat Kaya ook naar de  zelfde hondenschool gaat als ik. Thuis gekomen na de wandeling zag ik tot mijn grote verbazing Noortje een aantal keren indonzen. Ja echt ze kroop op mijn nieuwe kussen dan onder een kleedje waardoor ze niet meer zichtbaar was. Een geweldige truc. Lieve roedel het was super gezellig, voor herhaling vatbaar. Tot ziens !! Klik hier voor de film!

                

Zaterdag 19 februari               Nieuw schilderij                 De Wild horses                     zie vrouwtjes creaties 

Woensdag 16 februari 2011     Passagieren              Zie video

We gaan passagieren zeggen ze bij de Marine wanneer ze in het buitenland voor onspanning de wal op gaan. Mijn baas heeft al in verschillende landen gepassagierd. Zijn eerste reis in Amerika, Canada en IJsland. Zijn tweede reis naar Griekenland op Kreta daarna de Sychellen, Djibouti in Kenia Mombassa 2x. In Oman Muscat en Shalala. En in Spanje Malaga. Tijden het passagieren heeft mijn baas gefimd. Nou joh, die man, je weet wel, was helemaal van slag toen hij die film bekeek. Geweldig ik mocht natuurlijk ook kijken. Die man heeft maar vier minuutjes vanaf de tv. gefimd. Jaloezie denk ik. Die aap en oliefanten vond ik ook erg leuk. In die woestijn was niet eens een boom om...... Zo zag ik dus dat mijn baas met z'n maatjes verschillende dingen hebben ondernomen. Aan het einde van het filmpje zie je mijn baas vanuit de helicopter zijn schip filmen. Tijd voor een bakkie pens.

Dinsdag 15 februari 2011

Mijn baas is Zondagavond weer vertrokken naar Den Helder en hij kon meerijden met een maatje van hem die in Emmen woont. Binnen twee uur was hij er al. Ik had al lang door dat het weer zover was. Baasje zat nu niet rustig , maar liep steeds heen en weer en op een bepaald moment nam hij een grote ingepakte tas mee de kamer in.  Na het eten zag ik hem rondlopen in zijn uniform. Toen wist ik helemaal dat het moment daar was.

         

Wat is die maand toch snel om gegaan en wat hebben wij genoten van elkaar. Mijn baas die heel erg trots is op mij, die veel met mij knuffelt en veel met mij speurt. Mijn baas die alleen maar met mij kan spelen zoals mij baas dat kan doen. Zo gek kan doen en zo lekker ruikt. Baas ik weet het, het duurt niet lang..... vrijdag zie ik je weer.  

           

 

Donderdag 10 februari 2011       Uitgeschakeld monster                           2 updates        2 video's

Vanochtend  vertrokken we naar het bos om een wandeling te maken en je weet niet wat ik daar tegen kwam . Het was niet wat ik ervan had verwacht. Ik baal van deze situatie. Totaal onverwachts gebeurden er dingen waar ik grote schrik ven kreeg . Een niet te beschrijven situatie waarbij de rol van mij crusiaal was in het oplossen van een conflict in het woud van Emlichheim. De controle op het eind geeft de training aan van een perfecte ODH.

                        

Het ODH.......

Ja, naar aanleiding van een wandeling met de Stars onlangs op 4 februari, beleefden we het volgende..... Nou joh dat was me wat. Onder bizarre onmenselijke omstandigheden, voor een mens, gingen we op pad.  Na een enerverende spannende wandeling, onderleiding van mijn vader Lupus gebeurde er van alles. We verzonnen na de intense wandeling fhuisgekomen zelfs een ODH Lied. Het gaat als volgt. Op de video kan je het lied mee zingen. Cool niet dan ?   Luister en kijk naar de video  zing mee uit volle borst!!    Zie video

Hagel en sneeuw, onweer wind en regen

Deren ons niet, wij kunnen er wel tegen

Lach er maar om, wij hebben echt geen grens

Al was het voor een toetje een lekker bakkie pens. 

Al was het voor een toetje een lekker bakkie pens. 

Vrijdag 4 februari             Noodweer bij de  Stars.            Weinig foto's  wegens slechte weer.... maar  wel   2 video's

 

 

 

Vandaag zijn we naar Bellingwolde gereden om op bezoek te gaan bij mijn pa Lupus en zijn roedelgenoten.  Zo mooi als het weer gisteren was, zo slecht was het nu..regen, harde wind dreigende geluiden. Maar een dogcoole ODH als ik geeft daar natuurlijk niets om. Daar kwamen ze, de Stars, mijn vader Lupus, Shinji, Ghinjo en Luchie. Yes ja jippie we hadden er zin in. We vertrokken met z'n allen op volle kracht de natuur in, het was een lenig ballet vol passie, kracht en vreugde. De energie spatte van ons af in dat wijdse Groninger veld. Regen en wind deerden ons niet. Integendeel. De natuur koelde door middel van de regen en wind onze verhitte lichamen. De energie spatte van ons af. Ons plezier hield ook de tweevoeters warm, zij genoten volop. Saskia teste haar nieuwe lens,  samen met het fototoestel een enorm joekel, om het apparaat tijdens lange wandelingen te bedienen, gaat ze binnenkort aan krachtsport doen.  Na de wandeling mocht ik mee naar binnen samen met Ayreon, Igor en Luchie. Igor bleek ook nog een schoothond te zijn.  Ik vermaakte mij wel met Luchie, wat een lol hadden we samen in de kamer. De tweevoeters keken naar ons spel onder het genot van een drankje en een hapje.

Tegen kwart over vier  werd het tijd voor de tweede wandeling deze keer een wandeling met Shapash. Joh, ik voelde me echt een DBK, ja inderdaad een Dikke Bofkont!  Weet je, de Stars hebben bovennatuurlijke krachten, ja je gelooft het niet, maar zij weten wanneer de regen stopt. Ze hebben namelijk een regenradar. Waarom ze dat ding de eerste wandeling niet geactiveerd hebben snap ik niet. Mij maakt het niet uit. Oh ja, Ik heb ook nog van Saskia een stimulerende ribben massage gehad. Echt geweldig, dit wil ik vaker. Het schijnt heel goed te zijn voor je figuur. Lieve Stars het was weer een razend gezellige ontmoeting, tot ziens, moi moar weer nait dan? Toedelidoki!! 

        

                                        Prachtige foto gemaakt door Saskia        Samen met Shapash poseren

Zie ook site van de Stars met prachtig verslag en schitterende foto's

       

 Donderdag 3 februari 2011   Bezoek van mijn vriendin Gayan                      Zie ook fotoboek

Wat bofte ik vandaag zeg, want ik kreeg bezoek van Gayan. Het vrouwbaasje Ria wilde graag het blad "Mein Kreatief Atelier" kopen waar zij samen met haar zus Joke in staat. En dat blad is alleen te koop in Duitsland. Zo combineerde ze dat met een wandeling. Ze zou al eerder bij mij komen, maar dit is toen niet doorgegaan. Och wat vond ik het weer leuk om haar te zien. We hebben heerlijk gewandeld langs de Vecht en kon echt aan haar zien dat ze blij was. Ook hebben we nog geposeerd bij Uli en de terugweg liepen we aan de andere kant van de Vecht. Aan deze kant was het drukker, leuke kleine witte hondjes kwamen we tegen, fietsers, over twee bruggen lopen en we hadden maar 1 riem bij ons. Mijn baas had een slimme oplossing.. en trekken dat we konden, hihi.

 

 

 

Thuisgekomen mocht Gayan mijn nieuwe bedje uit proberen en heerlijk proeven van de kippenlevertjes. Gayan, we genieten nog na van de foto's. Die man was zijn camera vergeten, hm hm.... en ik hoop je snel weer te zien.

 

                                                                                                    

                              

 

 

                         Mijn baas en ik bij het kanaal van Emlichheim

 

 

1 februari 2011   Schilderij 10 weken oude   Wodannemannetje aan zee                 Zie vrouwtjes creaties 

  Voor meer avonturen zie voorgaande pagina's

 

1 februari 2011   Schilderij 10 weken oude   Wodannemannetje aan zee                 Zie vrouwtjes creaties 

27 januari 2011               Een cadeau van mijn baas.

Vadaag weer fijn gewandeld aan de Rietplas, rennen met mijn vriend Dylan, geweldig wat een mooi leven. Daarna naar Intratuin waar mijn baas een cadeau voor mij wilde kopen. Hij zei:  "Wodan ik koop een Happy House voor je, dat past zich aan je lichaam aan". "Ach" zei die man, "wat maakt het die hond nou uit waar ie op ligt". Mijn baas negeerde deze opmerking en kocht de Lazy dogs van Happy House. Thuis gekomen mocht ik er op liggen. Nou joh ik wist niet wat me overkwam, wat ligt dat luxe. Waarom weet ik niet maar opeens vertoonde ik een ander gedrag. Ik nam mijn speellapprooi mee naar het nieuwe "hol" en gaf daar een tijd lang beetjes in. Dat gedrag had ik nog niet eerder laten zien, de roedel moest hier erg om lachen. Dank je voor dit mooie cadeau baas!  

 

17 januari 2011             Mijn baas eindelijk thuis.                   Zie video

                     

Vrijdag 14 januari 2011 om 12.15 uur meerde het schip van mijn baas eindelijk af in Den Helder.  Eerst zouden ze 4 dec. 2010 daarna 23 dec. 2010 terug komen, uiteindelijk werd het dus 14 jan. 2011. Het feit dat ik jullie pas vandaag deelgenoot kan maken van de terugkeer van mijn baas, heeft te maken met de vele spannende verhalen die hij vertelde. Het nieuws van de media verbleekt door het ervaringsverslag van mijn baas. En ja hoor, daar naderde in de verte Leon zijn schip in de haven van Den Helder. Toen we de haven binnen reden herinnerde ik me het vertrek van mijn baas. Natuurlijk had ik door dat hij deze keer terug kwam. Dit werd  versterkt doordat ze steeds zijn naam noemden. Joh ik stond stijf van de stress en emotie. 

                    

 Veel mensen weten dat misschien niet, maar ook honden kunnen houden van. De band die ik met mijn baas heb is niet te beschrijven. We zijn een twee eenheid. Niets, nee niets, nee zelfs de oceanen kunnen ons niet scheiden. Weet je, ooit koos ik mijn baas en dat is voor altijd ja altijd!  In een telefoongesprek met zijn moeder sprak mijn baas de angst uit dat ik hem niet meer zou kennen. Inmiddels weet hij wel beter!   Daar naderde het schip de kade, trossen werden vastgemaakt, douane aan boord, minuten verstrijken, waarom duurt alles zo lang, geen geduld meer. Houdt het bijna niet meer uit, baas waar blijf je nou. "Daar komt hij" hoorde ik zijn moeder schreeuwen. Ik zag dat mijn baas van boord ging, ja naar beneden over de valreep baande hij zich een weg tussen de mensen door die aan boord van de Amsterdam wilden. Plotseling was hij daar, alsof de tijd even stil stond, zo intens mooi voelde dat grootse moment. De eerste knuffel was voor mij, toen de moeder, daarna ik weer en toen weer de moeder nog een keer, geweldig wat een gelukkig moment.  En weet je wat zo bijzonder was... bij de medaille uitreiking mocht mijn baas, omdat hij de jongste matroos was, in de rij van de Commandant staan. Mijn baas is thuis jippiehappydoggy!!!

           

    In de rij van de commandant (leon 5e van links)                                              Praatje Hillen met mijn baas  

12 januari 2011    Wat mij nu toch overkomt .?

 

 

 

 

Afgelopen vrijdag ben ik met de vader van mijn baas naar de Klinkevlierse plas geweest en daar kwam ik mijn vriendin Tygra tegen. De vorige keren mocht ik niet aan haar intieme delen snuffelen, maar nu vond ze mij heel aardig en moedigde mij zelfs aan. Snel werd ze vastgemaakt en ik bleef onder appel bij die man.

De dag daarop, zaterdag dus, gingen we weer naar Coevorden en daar kwam ik haar weer tegen. Wat rook ze lekker, niet te beschrijven en voordat die man erop bedacht was sprong ik er boven op. Maar die man was me nu  te snel... Ik kon de vader van de baas wel wat doen, wat een misselijke vent die man!

De zondag nadat ik de eerste keer was uitgelaten, bleef ik piepen en keek vervolgens naar de kapstok. De moeder van mijn baas vroeg of ik al een poepie had gedaan?  Nee, hij had het niet gezien. En ja hoor ik had ze weer zover om nog een keer uit te gaan en nu naar het bos. Weer thuis gekomen liet ik hen weten dat ik nog niet tevreden was en die man ging nogmaals met mij uit. Plotseling viel het kwartje, ik denk dat hij verliefd is zo zei die man. Wodan is vrolijk, kwispelt, wil spelen, eten doet hij niet, maar gezond is hij wel. Ik keek hem aan en dacht "heb je het nou pas door bijdehand".

Maandag was mijn geduld op waarom gingen we niet naar mijn vriendin? Ik liet het niet bij piepen maar ging joelen, net als op de film. Bah, wat een man. Had helemaal geen begrip voor mij, Dylan ja leuk, het bos ook leuk en de Vecht en Almelo, ook best aardig, maar dit is niet wat ik bedoel. Ik wil naar de Klinkevlierse plas. De hormonen gieren door mijn lijf, ik heb toch ook recht op een hobby?

Het is nu woensdag, al een paar dagen geven ze geen reactie op mijn gepiep, begrip ammehoela, liefdesverdriet ja, piepen ja, eten heel weinig...   Gelukkig nog 2 nachtjes slapen dan zie ik mijn baas... Heb ik tenminste afleiding.  Ze zeggen als mijn baas terug komt dat hij heel erg volwassen zal zijn, nou baas ik kan niet achterblijven hoor !!.

 5 januari 2011        Onlineschilderclub   Zie vrouwtjes creaties  en nieuw schilderij

 4 januari 2011  Yes !!!

Yes i feel cool yes jippie dogcool!  Geweldig wat een prachtig telefoontje van die mevrouw van het thuisfront. Vrijdag 14 jan. om 12.00 uur loopt de Hs.Mr Amsterdam de haven van Den Helder binnen. JJJ,  joh ik stotter van opwinding wat een geweldig bericht. De moeder van mijn baas heeft spontaan ADHD gekregen. Ook gaf ze die man zowaar in een winkel een kus op z'n bakkes. Ja inderdaad, niet waar je op zit te wachten, maar in dit geval kon ik enig begrip opbrengen. Tenslotte rijdt die man ons ook weer visa versa Den Helder, niet dan. Oh sole mio maakt plaats voor  all together now. Door de adrenaline blaf ik spontaan internationaal. Baby I feel good just like a ODH dog shoud yeh jey jey jeyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy.    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Amsterdam zet koers richting Nederland

4 januari 2011, 12.09 uur

Het Nederlandse bevoorradingsschip Hr. Ms. Amsterdam beëindigt vandaag haar werkzaamheden in de wateren voor Ivoorkust. Het schip bevoorraadde daar afgelopen dagen op Frans verzoek de helikoptercarrier Tonnerre.

De Tonnere was al langer in het gebied als Frans stationsschip voor Centraal-Afrika. Omdat het mogelijk kan worden ingezet bij evacuatie van EU-burgers uit Ivoorkust, had het dringend behoefte aan extra voorraden. Het Fast Combat Support Ship Amsterdam was op weg terug naar Nederland, toen Frankrijk verzocht om ondersteuning. Frankrijk deed het verzoek, omdat het zelf niet in staat was om op korte termijn de helikoptercarrier te bevoorraden. Het 167 meter lange Nederlandse marineschip was op dat moment het snelste in staat om de bevoorradingsoperatie uit te voeren. 

Hr. Ms Amsterdam  keert volgens planning eind volgende week terug in haar thuishaven Den Helder. 

Hr. Ms. Amsterdam start werk bij Ivoorkust

2 januari 2011, 14.28 uur

Hr. Ms. Amsterdam is vandaag voor de West-Afrikaanse kust begonnen met het bevoorraden van de Franse helikoptercarrier Tonnerre. Het Nederlandse marineschip kan ook ondersteunen bij een eventuele evacuatie van EU-burgers uit Ivoorkust. Deze bevoorradingsoperatie volgt direct op een succesvolle antipiraterijmissie van 4 maanden aan de andere zijde van het Afrikaanse continent.

De Tonnere is al langer in het gebied als Frans stationsschip voor centraal Afrika en ondersteunt momenteel de Franse militairen en de VN-troepen in Ivoorkust. Als het erop aankomt kan het vaartuig EU-burgers evacueren. Door de ontwikkelingen in het West-Afrikaanse land heeft het schip dringend behoefte aan voorraden.

 

Bevoorradingstaak

Hr. Ms. Amsterdam heeft als belangrijkste taak het bevoorraden van de Tonnerre, zodat het haar werk kan voortzetten. Mochten er grootscheepse evacuaties op gang komen tijdens de Nederlandse aanwezigheid dan biedt de Amsterdam ondersteuning wanneer Frankrijk hierom vraagt.

 Frans verzoek

Het Fast Combat Support Ship was op weg terug naar Nederland toen Frankrijk verzocht om ondersteuning bij Ivoorkust.  Frankrijk deed het verzoek omdat het zelf niet in staat was om op korte termijn de helikoptercarrier te bevoorraden. Het 167 meter lange Nederlandse marineschip was op dat moment het snelste in staat om de bevoorradingsoperatie uit te voeren.

KDC-10

Vanwege de missie bij Somalië en in de Golf van Aden waren ook de eigen voorraden nagenoeg op. Het Franse schip had daarnaast stretchers, slaapzakken en noodrantsoenen nodig. Een groot deel van deze goederen heeft de Amsterdam tijdens een logistieke stop in Malaga aan boord genomen. Tijdens dit bezoek leverde een KDC-10 van de Koninklijke Luchtmacht ook voorraden aan.

Vervolgens is in Céuta extra dieselolie en in Dakar grote hoeveelheden voeding, medische hulpmiddelen, munitie en wapens aan boord ingescheept. Hier kwamen ook een aantal militairen uit verschillenden landen aan boord die meevoeren richting Ivoorkust. Na 2 dagen varen op topsnelheid arriveerde Hr. Ms. Amsterdam gisteravond bij de Tonnerre voor Ivoorkust.

 Bevoorradingstaak

Hr. Ms. Amsterdam heeft als belangrijkste taak het bevoorraden van de Tonnerre, zodat het haar werk kan voortzetten. Mochten er grootscheepse evacuaties op gang komen tijdens de Nederlandse aanwezigheid dan biedt de Amsterdam ondersteuning wanneer Frankrijk hierom vraagt. 

Frans verzoek

Het Fast Combat Support Ship was op weg terug naar Nederland toen Frankrijk verzocht om ondersteuning bij Ivoorkust.  Frankrijk deed het verzoek omdat het zelf niet in staat was om op korte termijn de helikoptercarrier te bevoorraden. Het 167 meter lange Nederlandse marineschip was op dat moment het snelste in staat om de bevoorradingsoperatie uit te voeren.

KDC-10

 

Terugkeer in Den Helder

De bevoorrading duurt waarschijnlijk nog 2 dagen. Verdere inzet van Hr. Ms. Amsterdam is afhankelijk van de ontwikkelingen in Ivoorkust, maar de voorlopige planning is dat het schip en de 157 bemanningsleden in de

                                            Een gelukkig nieuwjaar

                       

 

 Zondag 2 januari 2010             Enorm trots.

Gisteren zat ik in de auto om uitgelaten te worden en toen hoorde ik op de radio dat de bemanning van de Hr.Ms Amsterdam een nieuwjaarsduik wilde maken voor Ivoorkust. Helaas kon dit niet doorgaan omdat er haaien voor de kust waren gesignaleerd. Thuisgekomen stond dit ook nog eens op teletext. 's Avonds belde mijn baas om ons gelukkig nieuwjaar te wensen en wat denk je wat. Hij vertelde dat hij de haaien had gezien. Baas, wat ben je toch een dogcoole vent!!

Donderdag 30-12- 2010  Wat een dombo

De vader van mijn baas wilde een verkort overzicht maken van al zijn filmpjes van het jaar 2010. De scene waar ik op stond toen mijn baas terugkwam van zijn 1e reis, begon ik heel hard te huilen. Die man dacht dat het  toeval was en probeerde het nog een keer. Wat een man zeg!! De verschrikkelijkste man van Domboland.  Wat denk  je wat er gebeurde toen de dvd klaar  was? De dvd werd opgezet en met zijn camera in aanslag zat hij op de bank. Ik begreep wat de bedoeling was maar gunde hem dat niet en deed m'n best mijn oerkreet in te houden. Maar het lukte niet. Vol verbazing en blij met z'n opname zei die man: "Je bent intelligenter dan ik dacht."  " Nou, dat kan ik van jou niet zeggen", dacht ik. Lieve vrienden als jullie mijn emotie zien en horen,  huil dan mee als een protest naar die gevoelloze man. 

Woensdag 29-12-2010   Nieuw schilderij van de moeder van mijn baas ................ zie vrouwtjes creaties 

Dinsdag 28 december 2010        Verrast

Vandaag, terwijl ik mijn wekelijkse wandeling met vriend Dylan had, werden we verrast. Ver buiten de route op een afgelegen plek zagen we vanuit de verte een bouwsel. Nieuwsgierig naderden wij voorzichtig, met omtrekkingende bewegingen de locatie. We beslopen als het ware het toch wel verdachte, vreemd uitziende bouwwerk. Met behulp van onze zelfontwikkelde uiterst geniale oogcommunicatie, naderden wij omzichtig het verdachte bouwsel. Uiterst geconcentreert, stijf van de spanning, beide vanuit een andere invalshoek. Jammer, teleurstelling, we troffen niemand aan. Nader snuffelonderzoek wees uit dat er zich heel wat had afgespeeld. Zo troffen wij een aantal sigarettenpeuken, bierdopjes en verpakkingspapiertjes aan. Vol afschuw wees de moeder van mijn baas naar een door ons gevonden ballonnetje. Wat ze bedoelde met "en dat in die kou"  begrepen wij niet zo. Het was toch weer een schitterende dag toedelidokie.     

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  Mijn baas belde ook nog de 1e kerstdag en vertelde dat de stemming aan boord weer goed was. Ze zouden tegen 24.00 uur weer verder varen vanuit de haven van Malaga. Ze hadden getankt en veldbedjes ingeslagen voor de eventuele Nederlandse en Franse evacues. Die ze dan in Ghana afzetten. Als alle veldbedjes worden uitgestald dan zijn alle gangen van het schip benut. Kerst en oud en nieuw vieren ze op zee en w.s op 4 januari 2011 zullen ze Ivoorkust bereiken. Ach zei mijn baas: "Wat zijn nu eigenlijk 4 weken"   Is dat een positieve baas of niet dan!!!

Donderdag  23 december 2010       Een paar prachtige foto's in de sneeuw samen met mijn vriend

                                  

Deze foto's zijn afgelopen dinsdag gemaakt toen het een zonnige prachtige was. Dylan had weer zo'n dag dat hij veel alleen op pad ging. Dan loopt hij weer van mij vandaan en gaat op zoek naar iets moois wat hij tegen kan komen in de bossen. Als het me te lang duurt en hij komt terug dan geef ik hem vaak een waarschuwing. Ook geeft hij mij wel eens een waarschuwing als ik dingen doe die het licht niet kunnen verdragen in zijn ogen. Maar de momenten dat ik hem zag, waren weer erg tof.  Morgen ga ik weer een wandeling met hem maken.

 

 

 

 

 

     

 

 

 

  

   

Dinsdag 21 december 2010 

Eenzame kerstdagen....nog twee dagen te varen naar Nederland en dan rechtsomkeerd. Op naar Ivoorkust. Ach, snuf snuf, lees de mail van mijn baas die spreekt voor zichzelf. 

Hallo Paps en Mams,
 
Hoe gaat het met jullie? ik heb helaas wat minder nieuws.
 
Ik heb jullie meerdere malen telefonisch proberen te bereiken maar ik kreeg de voice mail van pap ervoor.
 
Zoals jullie misschien al hebben gehoord kom ik 23 December helaas niet thuis. We hebben gisteren te horen gekregen dat wij richting Ivoorkust gaan om daar de Franse eenheden te helpen. Het is al regelmatig in het nieuws geweest, de onrust wat er op dit moment in Ivoorkust speelt. Wat vandaag pas bekend is geworden is dat de Franse regering Nederland om hulp heeft gevraagd. Aangezien wij de dichtsbijzijnde eenheid zijn, worden wij helaas ingezet.Dit houdt in dat de reis met 4 weken wordt verlengd. Morgen lopen we de Spaanse haven Malaga binnen om daar het schip te bevoorraden met voedsel, brandstof, en andere dingen die we nog nodig hebben. Onze taak is het bevoorraden van Franse schepen voor de kust van Ivoorkust. Ze verwachten dat de reis nog met een maand wordt verlengd en dat we rond 20 Januari binnen zullen lopen, ook dat is niet zeker.
 
Ik vind het erg jammer dat ik dit jullie niet eerder kon vertellen, we zaten namelijk in een 'black hole' we mochten met niemand  contact hebben. Ik hoop echt dat jullie nog niet zijn vertrokken richtig Huis Duinen.
 
Ik hoop dat ik jullie snel weer via de telefoon kan spreken.
 
Leon.

Hr. Ms. Amsterdam naar Ivoorkust

21 december 2010, 16.43 uur

Op verzoek van de Franse regering wordt het bevoorradingsschip Hr. Ms. Amsterdam bij Ivoorkust ingezet. Frankrijk coördineert eventueel optreden voor de veiligheid van burgers van EU-lidstaten in het onrustige Ivoorkust en heeft Nederland vanuit die rol om maritieme steun gevraagd. De ministers van Buitenlandse Zaken en Defensie hebben hiermee ingestemd.

De Amsterdam wordt gedurende een korte overbruggingsperiode ingezet voor het bevoorraden van Franse marineschepen. Indien nodig kan het schip ook veiligheidsoperaties ondersteunen. Vanwege de gespannen situatie in Ivoorkust, ontstaan door een betwiste verkiezingsuitslag, wordt voor de veiligheid van Europese burgers ter plaatse een aantal voorbereidingen getroffen. 

 Oproep tot vertrek

In Ivoorkust verblijven nu nog 32 Nederlanders. Sinds Buitenlandse Zaken adviseerde te vertrekken, hebben 18 Nederlanders het land verlaten. Vertegenwoordigers van de Nederlandse ambassade in Ghana zijn in de Ivoriaanse havenstad Abidjan om Nederlanders consulaire bijstand te bieden. Nederland heeft geen ambassade in Ivoorkust.

Hr. Ms. Amsterdam was onderweg naar Nederland na haar deelname aan de antipiraterij-missie Atalanta en Ocean Shield en zou op 23 december de haven van Den Helder binnenlopen. De terugkeer wordt nu in de tweede helft van januari verwacht. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Maandag 20 december 2010        De moeder van mijn baas heeft  Boreal geschilderd.  ( zie vrouwtjes creaties)     

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zondag 19 december 2010      2 updates  van mij en mijn baas       Zie video

 Sneeuw

Sneeuw, sneeuw lekker veel sneeuw om je in uit te leven. Jippie wat weer een fijne dag! "Gaan jullie mee wandelen" zei die man, ik stond al bij de deur. De moeder van mijn baas ging niet mee, jammer, maar ze moest nog wat in huis doen zei ze. Ja, ja ik had al zo'n voorgevoel de laatste tijd heeft ze wel vaker een smoes om in haar nieuwe hobby te duiken. Aan het eind van het filmpje wordt ze door mij betrapt. Oh, ja ik wil je nog even deelgenoot maken van een stukje mensenlogica. Aan de boom is het een tak...ligt de tak op de grond dan is het ineens een stok. Hoe verzinnen ze het.  

 Telefoon van mijn baas 

Mijn baas belde gisteren en vertelde dat ze vandaag door de Straat van Gibraltar varen. Dat schiet dus mooi op. Het is daar een graad of 20 zei hij. Mijn baas heeft een vlucht mee mogen maken in de helicopter. Hij heeft vanuit de helicopter het schip gefilmd. Hij zei zich erg te verheugen op z'n nieuwe schip Hr. Ms. Zeeland. Het schip wordt uitgerust met de nieuwste technologie. Zoals radar met infrarood camera. Daarmee kan je zelfs drenkelingen waarnemen. Samen met 2 collega's is hij uitgekozen om een opleiding tot sensoroperator te doen. Woensdag vertrekken we naar Huisduinen dat ligt dicht bij Den Helder. We slapen daar 2 nachten. Donderdag loopt het schip de haven in. We mogen mijn baas daarna begroeten. Daarna krijgt de bemanning van minister Hillen een medaille uitgereikt. Mijn Baas heeft daarna de wacht en gaat vrijdag mee naar huis. Kijk en daarom voel ik me nu al een beetje spannend en daarnaast natuurlijk ook dogcool!! 

Vrijdag 17 december 2010  Een schitterende dag... en een goede oplossing.  

Vandaag heb ik weer gewandeld met mijn vriend Dylan. Bij Intratuin weer heerlijke koekjes gehad en toen alle dagelijkse dingen weer waren verricht mocht ik nog een keer bij de Rietplas lopen. Daar kwam ik weer mijn vriendinnen tegen en zelfs nog een ODH teefje van 6 maanden. Wat hebben we gespeeld. Zij komt van een voor mij onbekende kennel en ze lijkt wel een beetje op Ninja, hihi. Thuisgekomen wilde de moeder van de baas mij voor de kerstboom zetten met een verenboa en een aureool. Voor een goede kleedpartij ben ik wel te vinden, maar die kleuren? Dacht het ff niet!!!  Gelukkig woont mijn zus Wodalientje dicht bij mij en die wilde wel weer voor mij invallen. Ik heb haar natuurlijk extra bedankt en ze kreeg een dikke lebber van mij. Nog 6 nachtjes slapen en dan zie ik mijn baas.  

                                                    

 

Donderdag 16 december 2010   Twee nieuwe schilderijen van het vrouwbaasje         zie vrouwtje creaties

Dinsdag 14 december 2010

Vandaag ben ik weer heerlijk op pad geweest met mijn roedel. Heerlijk gewandeld bij de Rietplas in Emmen en lekkere koekjes gekregen bij Intratuin. 's Middags heeft het vrouwbaasje mijn vriendin Kira opgehaald en hebben we fijn gespeeld in de sneeuw in onze  tuin. En dan te bedenken dat Kira al 10 jaar oud is. Ze heeft nog energie als een jong veulentje.

                            

Zaterdag 11 december 2010  

 Mijn baas gefilmt aan boord, te zien bij vertrek, bestuurt schip etc                                            

3 updates  van mijn baas, en mij  en mijn baas                Zie video

1. Het is feest zei de moeder van mijn baas. De dvd gemaakt aan boord bij mijn baas was met de post gekomen. Die man ging uit zijn dak. Had bijna geen tijd mij uit te laten. Nadat we terug kwamen hebben we samen naar de film gekeken. Ik vond het geweldig!! Zag mijn baas het schip besturen zwemmen en barbeknoeien. De film begint met het vertrek op 23 aug. De cameraman zoomt in op mij. Wat een vakman, hij herkent schoonheid hi,hi. De film is gemaakt op de heenreis tijdens oefeningen en ontspanning. Let ook op die matroos die naar de tandarts gaat. Kortom het was geweldig die film van een uur te zien. Is enorm ingekort te zien op videos. 

2. Gisteren zou ik mijn vriend Dylan weer ontmoeten, maar helaas hij was al een aantal dagen ziek. Zijn vrouwbaasje heeft de dierenarts gebeld en net op het punt dat ze daar heen zouden gaan, begon hij weer te eten. Is mijn vriend slim of niet!!

Toch heb ik heerlijk kunnen spelen want ik kwam mijn twee vriendinnen de Berner Senners weer tegen. Utah en Senna en ik dolden door de sneeuw. Heb ik die dag toch nog geluk gehad.

 3. Hr. Ms. Amsterdam ontmoet Hr. Ms De Ruyter tijdens Ocean Shield

10 december 2010, 22.12 uur

Hr. Ms. Amsterdam heeft met de bevoorrading van haar aflosser de laatste actie tijdens antipiraterijmissie Ocean Shield uitgevoerd.

Het Luchtverdedigings- en Commandofregat Hr. Ms. De Ruyter kreeg vandaag op volle zee 14 pallets met onder meer voeding en medische artikelen. Hr. Ms. Amsterdam leverde tevens brandstof en informeerde onder andere commandeur Michel Hijmans over opgedane kennis tijdens de antipiraterijmissie in de wateren rond Somalië. De marineman, per rubberboot afgezet voor het bezoek aan zijn landgenoten, voert vanaf De Ruyter het bevel over het internationale NAVO-vlootverband dat nu voor Ocean Shield opereert.
 
Hr. Ms. Amsterdam stoorde tijdens de deelname aan Ocean Shield meerdere malen piratenacties en hield verschillende zeerovers aan. Het marineschip leverde tijdens 20 bevoorradingen 3 miljoen liter dieselolie aan schepen en gaf 5000 liter helikopterbrandstof af. 
 
De Amsterdam passeert naar verwachting 13 december het Suezkanaal en komt tien dagen later aan in Den Helder.

 

Maandag 6 december 2010

Vandaag had ik weer afgesproken met mijn grote vriend Dylan. Dit doen we elke week, maar nu twee keer. Ik was nu even wat vroeger als Dylan en ik moest onder commando blijven wachten tot hij mij genaderd was. O, wat vond ik dat spannend. Het wil nog wel eens verschillen hoe wij met elkaar om gaan, dit was weer een dag dat we beide uit ons dak gingen. Rondjes van 32, ik denk het wel. De tweevoeters waren weer heel erg aan het genieten van ons. Je hoort ze dan lachen, hihi. En weet je, Dylan heeft er een vriendje bij. Een raskat en die heet Joe. Hij is 13 weken oud en haalt veel kattenkwaad uit. Over de bank, in de gordijnen en nog eens de mand van Dylan inpikken. En verder daagt die Dylan uit.

Nou tot vrijdag vriend! 

    

Zondag 5 december 2010

Mijn baas en  de andere bemaningsleden van de Hr. Ms Amsterdam waren vandaag te zien op de Nederlandse Journaals. Wat ben ik toch trots op hem en het leuke is, hij vertrekt 7 december om 9.00 uur richting Nederland. Hij hoeft alleen nog zijn diensten te draaien en gelukkig is er geen uiterste paraatheid meer van kracht . Op 13 december vaart hij het Suezkanaal binnen.  En 10 dagen later.... kan ik zijn geur weer opsnuiven.

Nederland haalt 5 Somaliërs op

5 december 2010, 14.00 uur

Defensie vliegt vandaag op verzoek van het Ministerie van Justitie 5 vermoedelijke piraten naar Nederland. De Somaliërs worden verdacht van betrokkenheid bij de kaping van het Zuid-Afrikaanse zeiljacht Choizil en de ontvoering van 2 Zuid-Afrikaanse staatsburgers op 7 november 2010. De 5 maakten deel uit van een 20-koppige groep die Hr. Ms. Amsterdam voor de kust van Somalië onderschepte.

Dit gebeurde tijdens 2 verschillende acties. Het Nederlandse marineschip nam een eerste groep op 19 november aan boord, nadat die met hun moederschip en snelle aanvalsskiffs voor de kust van Somalië was ontdekt. Enkele dagen later, op 24 november, werd een tweede groep aangehouden, die net als de eerste in verband viel te brengen met de kaping van het zeiljacht.

Informatie

De Choizil werd begin november voor de kust van Tanzania gekaapt. Eenheden van EU-missie Atalanta, waaronder Hr. Ms. Amsterdam, ontzetten het zeilschip. De Amsterdam droeg de schipper vervolgens over aan de Zuid-Afrikaanse autoriteiten. Diverse gesprekken met hem leverden veel informatie op over de groep zeerovers, verantwoordelijk voor deze kaping. Deze gegevens leidden uiteindelijk tot hun aanhouding. 

Raadkamer

Rechercheurs van de Koninklijke Marechaussee namen de afgelopen periode aan boord van Hr. Ms. Amsterdam verdere verklaringen af. Op basis hiervan is door het Openbaar Ministerie besloten om 15 piraten af te zetten voor de kust van Somalië en 5 over te brengen naar Nederland. De raadkamer van de rechtbank Rotterdam vloog afgelopen week naar Hr. Ms. Amsterdam om de piraten ter plaatse te horen en verlengde vervolgens hun voorlopige hechtenis.

Autoriteiten

Een KDC-10 van de Koninklijke Luchtmacht heeft samen met een team begeleiders van de marechaussee de Somaliërs opgehaald. Het vliegtuig landt vandaag op Vliegbasis Eindhoven. De gevangenen worden daar overdragen aan de Nederlandse autoriteiten.

Hr. Ms. Amsterdam is nog enkele dagen actief in de antipiraterij-missie Ocean Shield. Het schip wordt op 23 december terugverwacht in de haven van Den Helder.

Donderdag 2 december 2010     Telefoontje van mijn baas        en  update bij vrouwtjes creaties 

Mijn baas belde. Alles ging naar wens zei hij. Hij vertelde dat ze vele internationale schepen hadden bevoorraad, zodat hun schepen langer op zee konden blijven. Hij vertelde dat ze tot nu toe  44 piraten hebben uitgeschakeld, waarvan 20 aan boord zijn opgesloten. Bekeken wordt of deze piraten juridisch kunnen worden aangepakt. De piraten gedroegen zich aan boord zeer provocerend. Mijn baas vertelde dat de safari in Kenia geweldig was. Hij zei dat ie in de volgende haven een hotel zou nemen om even lekker bij te tanken. Mijn baas had ook nog ander nieuws. Hij vertelde dat een grote wens van hem uitkomt. Het is namelijk zo dat er nieuwe patrouilleboten in aanbouw zijn. Deze schepen zijn, zo vertelde mijn baas, zijn van een niet te evenaren schoonheid. Dit zowel visueel als technisch. Een fregat van dezelfde lengte heeft 150 bemanningsleden nodig. Dit ultra moderne patrouileschip slechts 50. Mijn baas was op een nacht op de brug in gesprek met het Hoofd Operationele Dienst. Hij gaf hem te kennen heel graag op zo'n schip te willen varen. Wat denk je? Het Hoofd Operationele Dienst wordt zelf op de patouilleboot Hr.Ms. Zeeland geplaatst. Mijn baas gaat met hem mee! Het schip zal in juni, juli vanuit Vlissingen haar eerste proefvaart maken. De 50 koppige bemannning gaat in opleiding. Waaronder ook een opleiding in Italie.  Op 23 dec. om 0900 uur komen ze met Hr. Ms. Amsterdam terug in Den Helder. Helaas kan mijn baas niet direct mee naar huis, hij heeft namelijk de wacht. Wij overnachten 22 en 23 dec. in Huisduinen, nabij Den Helder en vertrekken dan 24 dec. met mijn baas naar huis. Yes dat wordt een feest, mijn baas komt thuis jippie!!! En dat voor 31 dagen.        Zie hieronder informatie de Zeeland

Commissaris van de Koningin doopt patrouilleschip Zeeland

20 november 2010, 20.11 uur

Commissaris van de Koningin in Zeeland Karla Peijs heeft vandaag in Vlissingen het nieuwe patrouilleschip Zeeland van de Koninklijke Marine gedoopt. Op de scheepswerf van Damen Schelde Naval Shipbuilding werden, in het bijzijn van gasten uit binnen- en buitenland, de trossen losgekapt.

Eerder dit jaar ondergingen 2 andere schepen, Holland en Friesland, van de Holland-klasse dezelfde doopceremonie. Het vierde schip, Groningen, volgt volgend jaar en wordt net als Friesland in Roemenië gebouwd. De schepen worden in opdracht van de Defensie Materieel Organisatie (DMO) gebouwd.

Efficiëntere schepen

De nieuwe vaartuigen beschikken over meer en betere sensoren waarmee ze bijvoorbeeld kleine piraten- en drugsboten makkelijker kunnen identificeren. Tevens is het schip gebouwd voor een bedrijfsvoering met 50 in plaats van 150 man. De kleinere bemanning is mogelijk omdat veel systemen aan boord op afstand zijn te bedienen.

Belangrijke bijdrage

De nieuwe vaartuigen gaan een bijdrage leveren aan antipiraterij-missies en counterdrugs-operaties. Daarnaast voeren ze straks kustwachttaken uit in Nederland en het Caraïbisch Gebied. 

Het komende half jaar wordt Zeeland gereedgemaakt voor de eerste proeftocht die naar verwachting in 2011 plaatsvindt. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maandag  29 november 2010     Vandaag eerst een wandeling langs de Vecht, daarna ontmoette ik mijn vriend Dylan bij de Rietplas, vervolgens naar Intratuin voor koffie en lunch. En ja hoor daar waren ze weer, de pieten van sinterklaas. Klaas zelf bleek een vrije dag te hebben. Of ik even wilde poseren met de Pieten, geen probleem. Alhoewel..deze Pieten waren danig in de war. Volgens mij zat ik in het verkeerde decor. Die kerstbomen horen immers bij die andere cadeaufreak, niet dan?  Toen die Pieten begonnen te praten bleek dat hun broeken veel te strak zaten. Eigelijk schaamde ik me wel om met deze Mietpietjes op de foto te gaan en keek bewust de andere kant op.  Gelukkig gingen we daarna weer naar de Rietplas. Yes mazzel, we kwamen de uitlaatdienst tegen met wel zeven honden! Kijk dat was pas weer echt dogcool man. Zo, tijd voor een bak pens!

                                 Vrijdag 26 november 2010      Houterig haantje

Sierlijk, adembenemend, van een ontroerende schoonheid, was ze plots weer daar aan de overkant van de Vecht. Mijn hart bonsde in de keel terwijl ik poogde haar blik te vangen. Ze zag me niet en mijn adem stokte toen ik hem zag. Op een oververdreven wijze aandachtvragend, sloofde hij zich uit voor haar. Probeerde als een haantje indruk te maken. Houterig danste hij om haar heen. Ze volgde aandachtig zijn bewegingen. Mijn haar stond overeind , een droge bek, woede, intens gefrusteerd tot in mijn tenen. Ik probeerde haar aandacht te krijgen. Maar nee, ze keek niet eens in mijn richting. Verdriet welde in mij op. In gedachte was ik al in gevecht met dat houterige haantje. Ze verdient toch beter. Ze begon zowaar met hem te spelen. Diep van binnen huilde ik zonder tranen. Waarom.......

 

Donderdag 25-11-2010    Mijn zus op bezoek      zie video       en nieuwe creatie zie vrouwtjes creaties. oek. We besloten een wandeling te maken aan de Kathaarschans. Sjonge wat was het toch weer spannend met mijn zus tikkertje te spelen. Geweldig hoe ze mij achtervolgde. Terwijl ze eigelijk niet mocht, ging ze toch ondeugend even in het water van de Schans. Na de wandeling in huis weer van dat onverklaarbare mensengedrag. Er werden allerlei lekkere dingen op tafel gezet. Mijn zus en ik kregen niets! Belachelijk pure discriminatie, niet dan? Mijn zus liet mij een grote truc zien. Ze legde met een onschuldige blik in haar ogen haar kop op de tafel. Dit op enkele centimeters van die heerlijk ruikende lekkertjes. Ze kwam er niet aan, vol bewondering zag ik dat mijn zus onverwachts van een andere schaal een kaastoastje pikte. Toch sportief dat ze allemaal moesten lachen. En we kregen zowaarnog een portie kippenlevertjes mmmmm. Zus ik ben trots op je tot ziens het was gezellig. Ik vind je dogcool!!   [zie videos]    

                      

Hr. Ms. Amsterdam stopt wederom piraten  en laat ze niet gaan.

 

24 november 2010, 11.38 uur

Hr. Ms. Amsterdam heeft gisterenavond voor de vijfde keer in korte tijd succesvol opgetreden tegen piraten. Dit keer ging het om 7 mannen in een skiff met 2 grote 60 pk motoren, ladders en vaten brandstof. Een speciale eenheid van het korps mariniers voerde de snelle actie in het donker uit. De teller van de Amsterdam staat nu op 44 ontwapende zeerovers en hun aanvalsschepen.

De boordhelikopter van het marineschip ontdekte de skiff voor de kust van Somalië. Toen de vermoedelijke piraten de helikopter in de gaten kregen, vluchtten ze naar het strand. De skiff bleef vervolgens onder constante waarneming van het Fast Combat Support Ship. 

 Gericht vuur

Na zonsondergang vertrok het bootje opnieuw naar zee. Hierop kwamen 2 RHIB’s, snelle motorboten, met mariniers en de Amsterdam in actie. Lichtkogels werden afgevuurd om de verdachten tot stoppen te dwingen, maar ze gingen er vandoor. Daarna is met hoge snelheid de achtervolging is ingezet. Nadat de piraten de diverse stoptekens en waarschuwingsschoten bleven negeren is er gericht gevuurd op de motoren van de skiff. Daarop gaven de zeerovers zich over en zijn ze aanboord genomen van de Amsterdam die nu 20 vermoedelijke piraten aan boord heeft. 

Aangehouden

Met deze actie heeft Hr. Ms. Amsterdam nu 20 vermoedelijke piraten aan boord. De 13 vermoedelijke piraten die afgelopen vrijdag werden aangepakt, zijn in opdracht van de officier van justitie van het Landelijk Parket Rotterdam aangehouden. Deze groep wordt ondermeer verdacht van betrokkenheid bij de kaping van het Zuid-Afrikaanse zeiljacht Choizil en de ontvoering van twee Zuid-Afrikaanse staatsburgers op 7 november. Er wordt door de marechaussee onderzocht of de 7 piraten deel uitmaken van dezelfde groep als de 13 mannnen die vorige week zijn opgepakt. Rechercheurs van de marechaussee reizen vandaag af naar de Hr. Ms. Amsterdam voor nader onderzoek.

Choizil

Het zeilschip Choizil werd ruim 3 weken geleden voor de kust van Tanzania gekaapt. Eenheden van EU-missie Atalanta, waaronder Hr. Ms. Amsterdam, hebben het zeilschip ontzet. De Amsterdam heeft de Zuid-Afrikaanse schipper overgedragen aan de Zuid-Afrikaanse autoriteiten. Diverse gesprekken met hem leveren veel informatie op over de groep piraten die verantwoordelijk is voor deze kaping. Via het ministerie van Buitenlandse zaken is contact gelegd met de betrokken autoriteiten over vervolgstappen. 

   Zaterdag 20 november                  Hr. Ms. Amsterdam schakelt opnieuw piraten uit

19 november 2010, 16.27 uur

Hr. Ms. Amsterdam heeft, na succesvolle acties eerder deze week, opnieuw een groep piraten uitgeschakeld. De boordhelikopter ontdekte een whaler en 2 skiffs dicht onder de Somalische kust. Hoogstwaarschijnlijk wilden de zeerovers, die al enige dagen werden geobserveerd, op open zee een koopvaardijschip kapen.

De whaler, het moederschip, was beladen met onder meer brandstofvaten en ladders. In de skiffs zat een aantal bewapende mannen. Bij het zien van de helikopter gingen de boten er snel van door, waarbij de inzittenden hun wapens en ladders overboord wierpen. 

Vurende helikopter

De Lynx-boordhelikopter stopte de eerste skiff met waarschuwingsschoten naast de boot, terwijl de Amsterdam opstoomde. De mensen in de whaler en de tweede voortvluchtige skiff werden overmeesterd door mariniers in snelle motorboten (RHIB’s). De kapersvaartuigen zijn uitvoerig doorzocht. Daarna is het moederschip vernietigd en zijn de skiffs in bewaring genomen.

Eerste dag nieuwe operatie

Vandaag is de eerste dag dat het bevoorradingsschip deel uitmaakt van NATO-operatie Ocean Shield, die zich richt op piraterijbestrijding in de Indische Oceaan bij Somalië en de Golf Van Aden. Gisteren voer het Fast Combat Support Ship Hr. Ms. Amsterdam al ruim 2 maanden onder de vlag van de Europese Unie voor de antipiraterij-operatie Atalanta. Het Nederlandse marineschip heeft afgelopen maanden 37 zeerovers en een groot aantal piratenvaartuigen onderschept.

 Zaterdag 20 november             Verdriet               zie video

Plotseling werd er gisteravond gebeld. Het moest er van komen. Het was voorbij! Vijf dagen waren voorbij gevlogen. Richard en Martina kwamen binnen. Dylan was blij. Kwispelend begroette hij ze. Ja, ze kwamen mijn vriend weer halen. Om mij te troosten hadden ze een zakje pens meegenomen. Alsof dat mijn verdriet kon wegnemen... Het waren 5 feestelijke dagen, nu was het voorbij. Tegen tien voor 12 zijn ze vertrokken. Voordat we afscheid namen hebben we samen een bordje kip gesnoept. Als echte vrienden samen het laatste uit het bord gelikt. Het was gezellig vriend tot de volgende wandeling! [zie videos]

Donderdag 18 november 2010   Wat deed mijn baas gisteren?         Dubbel klik foto's voor vergroten

Mariniers onderscheppen piraten

18 november 2010, 11.22 uur

Hr. Ms. Amsterdam heeft gisteren voor de Somalische kust een groep piraten onderschept. Na een nachtelijke observatie om te voorkomen dat ze zouden ontkomen, namen mariniers tijdens een snelle actie onder meer het moederschip in beslag .

De Lynx-boordhelikopter ontdekte de 11 zeerovers in een baai aan boord van een zogenoemde whaler en 2 skiffs die als aanvalsboten fungeerden. De vaartuigen waren beladen met brandstof en ladders.

Weerstand

De piraten probeerden de actie van de mariniers te verhinderen, maar de boordhelikopter hield met waarschuwingsschoten en gericht vuur de skiffs op afstand. Hierbij werd een van de aanvalsboten zwaar beschadigd. De Somaliërs vluchtten hierop richting het binnenland .

Met het moederschip werd de piratenuitrusting in beslag genomen en verplaatst naar de Amsterdam. Na een grondige inspectie door bemanningsleden van het marineschip is de whaler door boordschutters vernietigd. 

Antipiraterij-operatie

Fast Combat Support Ship Hr. Ms. Amsterdam vaart onder het commando van kapitein-luitenant-ter-zee Gerrit Nijenhuis. Hij voert tijdens de antipiraterij-operatie Atalanta het bevel over 172 bemanningsleden

Dinsdag16 november 2010        Op stap met mijn loge                           Zie video

Het leven is een groot feestelijk avontuur. Met mijn vriend Dylan langs de Vecht, langs het kanaal in Coevorden, bij de Rietplas, in Intratuin, bij de Schans nabij Schoonebeek, het bos bij het kanaal in Emlichheim. Ja, wat een feest! Het begon zondag na die fantastische wandeling in Heerde. Toen brachten Richard en Martina Dylan voor een vijf daagse logeerpartij.  [Je ziet ze in het filmpje] Het was onmiddellijk dikke pret, we mochten namelijk ook in huis spelen. De dag daarop heb ik voorzichtig kennis gemaakt met de katten. Op advies van Wodan heb ik die zwarte niet besnuffelt. Vandaag aangekomen in Intratuin waren we zo moe van het spelen, dat we onder de koffietafel in slaap vielen. Zo konden we ons zelf weer opladen voor de volgende wandeling. Ik geloof dat het vrouwbaasje van Dylan echt heel blij met hem is. Ze belde gisteravond vanuit haar vakantiebestemming in Brabant hoe het met hem ging.   

 Maandag 15 november 2010         Mijn vriend Dylan is bij mij aan het logeren.            x foto's  Heerde zie hieronder 

Na de wandeling gisteren doken de vader en de moeder van mijn baas gelijk achter de computer om het verhaaltje, de foto's en de film erop te krijgen voordat mijn vriend Dylan met zijn roedel bij ons arriveerden. Even voor half acht kwamen ze er aan en ik wist niet wat ik zag, Dylan hier en niet bij de Rietplas? Zijn spulletjes werden even later naar binnen gedragen en wij gelijk aan het stoeien.Tegen 22.15 uur gingen Richard en Martina naar huis en Dylan bleef alleen achter. Het was gelijk goed. Vannacht hebben we beide op de gang geslapen. Ik in mijn bench en Dylan op zijn kussen. Wij hebben ervoor gezorgd dat die man en de moeder van mijn baas een heerlijke nacht hebben gehad, want ze moesten genoeg energie overhouden voor de geweldige wandelingen van vandaag. En weet je wat die man heeft bereikt? Dylan was nogal gespitst op de katten, maar die ligggen vanaf eind deze middag ook gezellig op de bank te slapen. Ha, die man toch. Mijn avonturen met mijn vriend zijn nog lang niet afgelopen. Vrijdagavond wordt hij weer opgehaald.

Zondag 14 november 2010       Wandeling in Heerde  

Vanmorgen vertrokken we om 10.10 uur vanuit Emlichheim naar het Zwolse bos te Heerde / Wapenveld. De wandeling was dit keer georganiseerd door Joyce en Hannie en de Stars. De bordjes met ODH erop waren in Heerde al goed zichtbaar, zelfs voor die man was de verzamelplaats dit keer niet te missen, hihi. De tweevoeters waren elkaar aan het begroeten onder het genot van koffie met cake en wij viervoeters moesten nog even wachten totdat het tijd was om aan de wandeling te beginnen. Wat waren er weer veel vriendjes en vriendinnetjes aanwezig die ik ken. Mijn zus Woda, Gayan, Mex, Ninja, Youri, Kaya, Aram, Boris, Hjalmar, Athos, mijn tante Shinji, Ayreon, Igor, Biku etc. Zelfs Roy en zijn roedel uit Emmen waren aanwezig, hij leest en kijkt vaak op mijn site en was van alles op de hoogte. De omgeving was schitterend, lekker veel volle modderplassen en zelfs een grote plas waar we nog in konden zwemmen. Het was een wandeling van ongeveer 2 uur en het was weer genieten voor ons.

Na de wandeling mochten wij in de auto uitrusten van de wandeling en de vele tweevoeters verzamelden zich in het bowlingcentrum van het restaurant de Koerberg, Koerbergseweg 4/1 te Heerde. Joyce had gereserveerd maar het werd al snel duidelijk dat de bazin geen zin had ons te bedienen. Ze zei bang te zijn of een ieder wel zou afrekenen. Ha, zoals de waard is... Ze ging er kennelijk van uit dat Joyce als onbetaalde medewerker een en ander wel even zou regelen. Fout gedacht!  Als 1 ODH familie stonden we op en verlieten de zaak. Hannie de slimmerik had inmiddels de baas van het cafe-snackbar-partycentrum "De Spike" in Heerde opgebeld. De baas lag op de bank te rusten. Maar binnen een kwartier had hij alles geregeld de zaak ging eerder open en er werd extra personeel opgeroepen. In een lange ODH colonne reden we Heerde binnen. Nimmer hadden ze daar zo'n lange file gezien. In de spikke was het fantastisch en een ieder heeft genoten van een drankje en wat eten. Volgend jaar gaan we hier weer naar toe waren de woorden van Joyce en Hannie. Joyce, Hannie en Stars, alles is goed gekomen, we hebben genoten en het was een middag om niet snel weer te vergeten.

Donderdag 11 november 2010     In  Almelo is altijd wat te doen........

Vandaag zijn we naar Almelo getogen om een episcoop voor de moeder van mijn baas te halen.  Ria Creatief, of te wel het vrouwbaasje van Mex en Gayan, wist te vertellen dat je die daar het beste kon kopen en het apparaat was zelfs nog afgeprijst.  Maar eerst was ik dus aan de beurt en aldoor opletten of we iets geschiks voor mij zagen. Ja, daar hadden we een bos, maar na 10 minuten konden de tweevoeters niet meer verder, omdat het daar zo drassig was. Ha, voor mij geen probleem hoor!  Toch zijn we weer verder gereden en kwamen we een particulier bos tegen, welke je overdag vrij kan betreden. Wat was het weer leuk, aan boomstronken happen, scheuren, met dikke takken rennen en geregeld poseren. Zelfs ging in nog ff in een bedje van bladeren liggen. Want weet je, ik vind een vreemd bos altijd heel spannend en gezellig.

Eenmaal bij de winkel gekomen bleek het apparaat uitverkocht te zijn en wordt nu besteld. Wat kan mij dat bommen, gaan we toch nog een keer naar dat particuliere bos, of niet dan! 

Woensdag 10 november 2010      De derde keer......

Yes, vanmorgen ging ik weer met de moeder van mijn baas naar de cursus Dogdance. De vader van mijn baas probeerde thuis nog een paar keer mijn aandacht te trekken, maar ik negeerde die man. Dit is alweer mijn derde les en Minna heeft al een programmaatje voor mij uitgeschreven om op muziek al allerlei oefeningen achter elkaar te trainen. Minna was heel erg tevreden en zei dat ik snel leer. Ja, en daar komt nog bij dat ik de voorgaande jaren veel met mijn baas heb getraind  en daar plukken we beide nu ook de vruchten van.

 Dappie doet aan speuren, pakwerk, behendigheid en hier dogdance .. Zij mocht eerst en haar bakje voer stond voor mijn neus...  kwijl liep uit mijn bek.

Het gehele programma wat Minna heeft gemaakt kunnen we ook thuis verder oefenen. Elke keer een stukje erbij.      Eenmaal thuis legde de moeder van mijn baas met woorden uit wat we allemaal hebben  geoefend. Ha, dacht ik "we gaan weer" en ik sprong omhoog en begon te kwispelen.  En nu op zoek naar passende muziek.

Dinsdag 9 november 2010      Een groot cadeau

Vandaag is de moeder van mijn baas jarig. Toen die man en ik terug kwamen van onze wandeling langs de Vecht, kwam de moeder van mijn baas stralend naar buiten. "Ik heb al een groot cadeau gehad" zei ze. Leon heeft gebeld. Ik genoot van de teleurstelling op het gezicht van die man. Maar tegelijkertijd bedacht ik dat ik mijn baas z'n stem ook niet had gehoord. Je gelooft het niet, mijn baas vertelde dat hij de piratenbootjes heeft gespot. Daar was hij best trots op. De nieuwe minister van defensie Hillen was gisteren aan boord geweest. Mijn baas ligt nu in de haven van Mombasa in Kenia. De bemanning kan even bijtanken. Morgen gaat mijn baas op jeepsafari. Daar maakt hij weer een filmpje van. Enne, hij belt vanavond weer omdat hij mij niet aan de lijn gekregen heeft. Is dat een baas of niet dan!

Maandag 8 november 2010     Tygra en......... de  ganzenmarkt.                                     zie  video

Sorry Tigra dat ik je bal heb gepikt, ik kon het op dat moment niet laten. Toch hebben we leuk gespeeld! Daarna besloot die man naar de ganzenmarkt te gaan. Nou wat een flater zeg, geen gans te zien. "Was al geweest" zei een vrouw. Wel waren er een aantal mensen aanwezig die gestraft werden. Er stonden verschillende apparaten met uiteenlopende functies. Sommige mensen werden opnieuw gestraft. Ik denk omdat ze hadden gelachen. Ze werden ongenadig geschud, door elkaar gedraaid en gemangeld. Ook was er een grote overdekte locatie waar de gelegenheid werd geboden elkaar aan te rijden met een energiezuinige auto. Er was een brutaal joch dat wel 5 keer achtereen gestraft werd. Er waren veel mensen met een kennelijk sadistiche inslag, die dit allemaal geweldig vonden. Bij deze straffen werd ongelofelijk hard lawaai gemaakt. Ik was blij toen we vertrokken. Bah, wat een primitieve mafketels!  

Zondag 7 november 2010        Schranspartij              Zie ook video

Op uitnodiging van Connie en Bert arriveerden we tegen 19.00 uur bij De Sultan in Vlagtwedde. "Even Connie bellen" zei die man. Om de indruk te wekken dat we wederom waren verdwaald" zei hij :  in Onstwedde is geen Wilhelminastraat".  "Je bent verkeerd, niet Onstwedde, je moet naar Vlagtwedde " zei ze. Even daarna liepen we het restaurant binnen. Ronald was duidelijk teleurgesteld dat we niet echt waren verdwaald. Ik mocht niet mee naar binnen. Er werd mij alleen een blik gegunt door het glas vanuit de hal. Wat ik daar zag tart alles. Echt, een berg vlees waar mee je een weeshuis kan voeden. Het kwijl liep in mijn bek en ik kon een gefrusteerde gaap niet onderdrukken. Daarna werd er een poging gedaan mij te ontvoeren. Ronald zou een stukje met me gaan wandelen. Onverwachts nam hij me mee naar de donkere achterkant van de "Starbus". Voordat ik het wist zat ik opgesloten in de bench van pa Lupus. In mijn hoofd spookte even een geheime dekkingsmissie, maar kwam er onverwachts een einde aan de kidnap. Op de terugweg naar huis hoorde ik nog een aantal sappige details. Toen het eten was geserveerd begon de moeder van mijn baas een diareeverhaal. Zo zou de bediening gemorst hebben op Siena. Ook had zij nog de slappe lach gehad, dit had te maken met de afgedankte ballen van Bandit. Verder ging er een geheimzinnig gerucht over een gewonnen prijs door Connie. Namens de moeder van mijn baas en die man bedankt voor de gezelligheid en het heerlijke eten.  

Zaterdag 6 november 2010 

Die piraten van gisteren waren wel erg brutaal. Ik geloof dat mijn baas net zo veel avonturen beleeft als ik hi hi. 

Hr. Ms. Amsterdam brengt piratenbootjes tot zinken

6 november 2010, 13.54 uur

Het Fast Combat Support Ship Hr. Ms. Amsterdam heeft vandaag voor de kust van Somalië de skiffs, motorbootjes, vernietigd van een groep piraten die gisteren ontkwam. De piraten werden gisteren onderschept, maar sloegen op de vlucht en wisten met hun 2 bootjes het strand te bereiken.

Gedurende de nacht hebben de mariniers van het boardingteam vanuit 2 RHIB’s (Rigid Hull Inflatable Boat), snelle motorboten, de groep ongezien geobserveerd. Toen de 9 kapers vanochtend ongestoord dachten te vertrekken, waarschuwden de mariniers de Amsterdam en ging direct de Lynx-boordhelikopter de lucht in. Net als gisteren werd met radio-oproepen en waarschuwingsschoten geprobeerd om de piraten tot stoppen te dwingen. Toen dit niet lukte werd gericht op de bootjes geschoten. Hierop sprongen de mannen overboord en probeerden ze zwemmend de kust te bereiken.

Beide skiffs werden vervolgens door de mariniers in de RHIB’s en de helikopter tot zinken gebracht. De piraten hebben zwemmend de kust bereikt, maar kunnen door de vernietiging van hun boten, ladders, wapens en vaten brandstof voorlopig geen acties uitvoeren.

Hr. Ms. Amsterdam neemt deel aan de EU-operatie Atalanta ter bestrijding van piraterij voor de kust van Somalië.

Vrijdag 5 november 2010

Het was weer een mooie dag, veel gewandeld, gespeurd en gespeeld met andere honden. Ja, we kwamen een hondenuitlaat tegen met wel 8 honden. Dat was echt dogcool joh! We hebben echt geweldig kunnen dollen.  Weet je waarom die honden een oppas hebben? Nou het schijnt dat die baasjes geld moeten verdienen, om de extra hapjes voor hun honden te kopen, zo werd mij verteld. Nou dat is toch geweldig. Het brengt mij op een idee... Thuis gekomen lag ik na het nuttigen van een bak pens lekker te slapen. Opeens schrok ik wakker door een enorme kreet van die man. "Yes, yes, kom kijken" schreewde hij.  Wil je weten wat die man bezielde, lees dan het onderstaand bericht.

Hr. Ms. Amsterdam stopt piraten

5 november 2010, 17.19 uur

Hr. Ms. Amsterdam heeft vandaag in de omgeving van de Somalische oostkust een groep piraten tot stoppen gebracht. Bij deze actie is een Lynx boordhelikopter ingezet, evenals het boardingteam bestaande uit mariniers van de maritime special operation forces (MARSOF).

De helikopter ontdekte tijdens een patrouillevlucht twee snel varende skiffs met aan boord mensen, ladders en brandstofvaten. Dat maakte duidelijk dat het piraten betrof. Twee zogenoemde Rigid Hull Inflatable Boats  (RHIB’s) met boardingteam zijn vervolgens te water gelaten om de zeerovers te stoppen.

 Waarschuwingsschoten

De Lynx dirigeerde beide RHIB’s naar de laatst bekende positie van de skiffs, die op de vlucht sloegen. De helikopter dwong de piraten te stoppen via een radio-oproep, maar toen dit werd genegeerd met waarschuwingsschoten waarop de skiffs van koers wijzigden richting strand. Daar lieten de zeerovers hun vaartuigen achter en wisten te ontkomen. Beide RHIB’s keerden onverrichter zake terug naar Hr. Ms. Amsterdam. Wel zijn de Somaliers gestoord bij hun illegale activiteiten en worden de komende tijd door eenheden van EUNAVFOR in de gaten gehouden. 

Hr. Ms. Amsterdam

Fast Combat Support Ship Hr. Ms. Amsterdam vaart onder het commando van kapitein-luitenant ter zee G.H. Nijenhuis. Hij voert tijdens de EUNAVFOR antipiraterij-operatie Atalanta het bevel over 172 bemanningsleden, onder wie 23 officieren, 69 onderofficieren en 80 schepelingen. Het schip heeft een waterverplaatsing van 17.040 ton en heeft een lengte van 167 meter.

Donderdag 4 november 2010         Water......     en baas belt weer 

Ja, het water heeft nog een staartje gekregen. Kom ik gisteren terug van dogdance, zie ik de vader en de moeder van mijn baas op verschillende plekken naar de grond kijken. Een moment later wordt de kast open gedaan, door papieren gesnuffeld en getelefoneerd. ' s Middags zie ik ze zonder mij te vertrekken, maar niet lang daarna komen ze weer terug. Ze kijken blij en vinden mij heel lief. 's Avonds komt er een meneer en die kijkt ook naar de vloer. Ik kijk ook maar ik zie geen lekkere koekjes liggen. En als we weer alleen zijn dan hoor ik een gejuich en ik hoor ze tegen mij zeggen; "Wodan, we krijgen een nieuwe vloer.... en dan ook nog een vloer waar jij wat lekkerder op loopt.     

  Ja, en dan ook nog weer een telefoon van mijn baas....het gaat hem allemaal goed...Nou mijn dag kan niet meer stuk. 

Woensdag 3 november 2010

De moeder van mijn baas heeft weer een creatie af ..... zie vrouwtjes creaties  

     He Pa, wat doe jij met het speeltje wat ik gegeven heb aan de Musketiers........ Ach het geeft niet hoor, je bent mij pa, hihi

Dinsdag 2 november 2010          Water en nog meer water

Vanmiddag heb ik weer met Dylan gespeeld. Langs het water, door het water, door het bos, het was weer razend gezellig. Toen we thuis kwamen hoorde ik de moeder van mijn baas een gil slaken. "Waar komt dat water vandaan Bert" zei ze.   De achterhal, de keuken en de gang staan blank en ook de kamer begint onder te lopen" zei ze ontdaan. Die man ging uit op onderzoek. "Kalm blijven Marian zei hij stoer. Ik ga op onderzoek." Hij stapte het ketelhok binnen en draaide een kraan dicht. Met een voldaan gezicht zei hij triomfantelijk:  "Toch goed dat ik het hoofd zo koel houd.  Wordt de vloer ook eens goed schoon" zei hij. Hij kreeg een dodelijke blik van de moeder. Ik hoopte op meer, maar helaas. "Maar wat is er dan gebeurd? ,  vroeg de moeder.  "Laten we eerst de zaak opdweilen" zei die man. Toen eindelijk alles opgedweild was vroeg de moeder nogmaals: "Wat was er nou gebeurd Bert?   Die man begon zich wat ongemakkelijk te voelen. Na enig aandringen vertelde hij dat de bijvulslang van de ketel was gesprongen. Toen de moeder van mijn baas vroeg wanneer het water van de ketel was bijgevuld bleef hij het antwoord schuldig. Ik genoot toen ze hem vertelde dat hij immers zo goed wist dat de slang van de wasmachine..... Het was weer een geweldige dag, er gebeurt ook altijd wel wat ! 

Maandag 1 november 2010      Herfstwandeling                 zie video

Dit is alweer m'n derde herfst, waar blijft de tijd. Voordat je er op verdacht bent, zit je in de herfst van je leven. Ik kan er niets aan doen. De herfst maakt me een beetje melancholiek. De gekleurde blaadjes kunnen mij niet vrolijk maken. Straks liggen ze allemaal op de grond en zijn de bomen kaal. Geen gezicht toch? Wat een onzin, totaal nutteloos. En volgend jaar mogen ze er pas weer aan. Bah, dat gezeur tijdens de wandeling over die mooie kleuren, die oeh en oooh geluiden. Walgelijk, Ja ik begon me zowaar te irriteren. Zelfs het spelen met een stok kon mijn humeur niet positief beinvloeden. De herfst bah, afschaffen! In die warme landen laten de palmbomen hun bladeren toch ook niet vallen? Het kwartje viel opeens. Warme landen... mijn baas... drie weken later...Heb ik me toch even lekker afgereageerd!

                                 Zie vorige avonturen

Zondag 31-10-2010        Mijn baas heeft gisteren gebeld...

De moeder van mijn baas had al een voorgevoel. Toen de telefoon ging zei ze: "Dat is Leon." Ik sprong overeind en van de spanning begon ik zowaar te hijgen. En inderdaad haar voorgevoel was goed het was inderdaad mijn baas die belde. Mijn baas vertelde dat hij was geslaagd voor z'n praktijkopleiding. De commandant van Hr. Ms. Amsterdam had hem bevorderd en de strepen op z'n schouders gedaan. Mijn baas, door zijn ouders ook wel "Dagobert Duck" genoemd, vertelde dat hij nu meer gaat verdienen. Daarna vertelde mijn baas het minder goede nieuws. Hij zal niet terug keren op 4 december maar zal 3 weken later thuis komen. Dit omdat Hr.Ms de Ruijter, die Hr.Ms Amsterdam gaat aflossen, ergens een storing heeft. Nu moet ik mijn lebbers nog langer opsparen, snik..

Vanmorgen is mijn baas weer vertrokken uit de haven van Muscat ( Oman),waar hij donderdag was aangekomen. In tegenstelling tot Djibouti liepen hier rijke sjeiks rond. Hij had indrukwekkende gebouwen gezien en er reden veel luxe auto's zoals Bmw's en Mercedessen. Ook lag er geen vuil op straat zo zei mijn baas. De eerste avond is hij met een stel maten naar de disco geweest. Vrijdag trok hij met een aantal maten met een jeep de binnenlanden in. Daar was wel armoe te zien. Ook kwam hij nog in een soort paradijsje terecht met allemaal palmbomen. Mijn baas vertelde dat hij Muscat de leukste havenplaats van deze reis vond.

Mijn baas was heel trots op mij om te horen dat ik het zo goed had gedaan met het speurexamen en natuurlijk wilde hij al mijn avonturen horen. Ook het verdwalen van afgelopen zondag, hihi.

Vanmorgen is mijn baas dus weer vertrokken.  Eerst gaan ze even voor anker omdat er nieuwe  onderdelen voor de helicopter aan boord komen.  Daarna nemen ze weer deel aan de missie Atalanta. Volgende week komt mijn baas aan in de haven van Kenia en daar kan mijn baas zich heel erg op verheugen.  Want net als de vader van mijn baas is hij dol op filmen geworden. Hij wil graag olifanten en giraffes vastleggen.

 Vrijdag 29-10-2010      Alweer een nieuwe vriend.

Vandaag heel onverwachts, ontmoette ik Sem. Hij kwam er aan naast de fiets van zijn vrouwbaasje. Gelukkig stopten ze voor een kennismaking. Nou, geweldig het klikte onmiddellijk! We hebben heerlijk gedold langs de grote Rietplas. Sem woont nog maar een week in de buurt van de plas en is net als ik dol op water. Zijn vrouwbaasje vertelde dat hij zo vanuit het huis het water in plonst. Sem is 4 jaar oud, of liever gezegt jong, zijn vader is een huskey en zijn moeder een Labrador. Sem is een mannetje, maar niet fanatiek als je begrijpt wat ik bedoel hi hi. Zijn vrouwbaasje vertelde dat Sem toen hij 9 maanden oud was een korte verhouding met een golden retriver heeft gehad. Sem is toen vader geworden van 6 pups. Het vrouwbaasje van die retriever bleek zonder medeweten van het vrouwbaasje van Sem de verhouding te hebben gestimuleerd. Hij is heel erg bijzonder. Wanneer je aan zijn linker kant staat zie je een blauw oog en aan de rechter kant een bruin oog. Het blauwe oog heeft hij van z'n vader geerft.  Ik hoop hem nog vaak tegen te komen!

Donderdag 28-10-2010  Tommie is af                   kijk bij vrouwtjes creaties

Woensdag 27-10-2010      Een nieuw avontuur.......                  Vandaag 2 up-dates

Vorige week zou ik al beginnen met mijn nieuwe avontuur, maar door omstandigheden is het  een week uitgesteld. Het vrouwbaasje vertrok vanmorgen met mij om kwart over 9. Eerst even uitlaten bij de Vecht en de koeien liepen in het naastgelegen weiland met bokkesprongen achter mij aan. Ik werd er wel een beetje verlegen van en kwam niet zo dicht bij hen in de buurt. Ik hoorde het vrouwbaasje een paar keer lachen. Om 10.00 uur waren op de plaats van bestemming en jullie zijn natuurlijk wel heel nieuwsgierig wat mijn nieuwe avontuur behelst... Nou, de moeder van mijn baas en ik vonden, nu het speuren eerst op een laag pitje staat..we beginnen in het voorjaar met de cursus speuren voor gevorderden... tijd was voor iets anders. Het is ons zo goed bevallen om samen iets te doen dat onze keuze is gevallen om iedere woensdagmorgen deel te nemen aan een cursus dogdance. Dit wordt gehouden in Dorgteropslagen en deze cursus wordt ook door Minna gegeven.

Ik vond het wel gek om daar  Minna en haar hond Dappie te zien en nu niet op het veld om te  speuren.... Ik was een beetje uit mijn doen, hihi. Nadat de tweevoeters een kopje koffie hadden gedronken gingen we aan de gang. We startten al eerste met het clickersysteem.  Ik heb dit nimmer geleerd, maar Leon's vorige hond Rex wel. Daarna leerde ik om de hand van de moeder van mijn baas aan te raken. Oogcontact te hebben, een beginnende twist, en een rond te maken. Ook mocht ik nog oefenen om een stoel heen te lopen en langs de muur. Wat moest ik hard nadenken zeg, aan mijn adem kon je dat wel horen. Maar wat wil je ook.. een vreemde ruimte met allemaal geurtjes, een paar vreemde honden en opdrachten die allemaal nieuw voor mij zijn. Dat wordt goed oefenen deze week voor ons. 

Bovenstaande foto's: Een lachende Minna die er zin in heeft                                          Ik werd daarvoor kwaad om mezelf  in de spiegel. 

Dogdance is een vrij nieuwe hondensport, ontstaan in Engeland en Amerika, als basis voor de dogdance worden er posities uit obedience gebruikt, dat gaat samen op muziek met sport specifieke oefeningen, zoals slalom tussen de benen, twist (hond draait om haar eigen as), hond draait rondjes om de handler.

De dogdance-cursussen worden merendeels gegeven in een verwarmde trainingshal met tapijt als ondergrond. Deze fantastische locatie hebben we te danken aan de unieke samenwerking met DTC Sport uit Drogteropslagen.
Dogdance is een hondensport die geschikt is voor elke hond en handler. Er zijn geen verplichte oefeningen, dogdance kan je doen met een hond van 15 weken oud en met een hond van 15 jaar.
Er wordt gewerkt zowel met als zonder een clicker, maar uitsluitend op een positieve manier. Er kan gewerkt worden aan Canine Freestyle en-of Heelwork to Music. Onder leiding van ervaren instructeurs wordt aandacht aan de volgende zaken besteed;

-beheersen van posities (zoals links en rechts volgen, voor, achter de handler)
-motiveren van uw hond
-aandacht van uw hond in elke situatie
-beheersen van specifieke dogdance-oefeningen
-vloeiende ovegangen van het ene naar het andere oefening
-bewegen op muziek en expressie
-routine maken op een door de cursist gekozen muziek
-begeleiding van (beginnende) wedstrijdlopers   

   Woensdag 27-10-2010      Marineschip verzamelt informatie bij Somalië

                                               Dubbelklik op de foto's voor groter formaat.    

 Morgen komt mijn baas aan in de haven van Muscat daar zal hij tot 31 oktober blijven.  En wat voor bijzonders is er  gebeurd?

27 oktober 2010, 17.43 uur

Hr. Ms. Amsterdam heeft vandaag verschillende vissersboten benaderd voor de kust van Somalië. Tijdens deze ‘friendly approaches’ gaat het boardingteam van het bevoorradingsschip, na toestemming, aan boord en vraagt de bemanning of ze verdachte zaken hebben gezien. Dit gebeurt in het kader van de antipiraterij-missie Atalanta.

Bij de derde vissersboot, een zogenoemde dhow, werd het boardingteam met open armen ontvangen. Een bemanningslid met een geïnfecteerde beenwond had dringend medische hulp nodig. Een van de RHIB’s, snelle motorboten, bracht de scheepsarts en ziekenverpleger van de Amsterdam naar de dhow om de gewonde is behandeld en te voorzien van medicijnen.

Patrouilleren

De boordhelikopter van de Amsterdam ontdekte vanochtend de eerste 2 dhows. Hierop werd besloten de RHIB’s van de Amsterdam erheen te sturen. De Pakistaanse kapitein van een van de vissersboten gaf toestemming om met de bemanning te praten. Die werd gewezen op de piraterij en de manieren dit te voorkomen. 

Waardevolle informatie

Op uitnodiging van de kapitein ging de speciale eenheid van de mariniers bij de andere dhow aan boord. Het bezoek leverde waardevolle informatie op over een recente aanval van piraten op een bootje, alsmede over de dreiging in het gebied. Piraten gebruiken dhows regelmatig als moederschip om ver buiten de kust te kunnen opereren.

Operatie Atalanta

De taak van Hr. Ms. Amsterdam is te patrouilleren in de Indische Oceaan om piratenacties te voorkomen en te verstoren. Het inlichten van de lokale scheepvaart over de aanwezigheid van de marineschepen en de rol die zij spelen in de bestrijding van piraterij behoort ook tot haar opdracht. Het benaderen van lokale schepen levert daarbij vaak waardevolle informatie op. 

De 172 bemanningsleden van het Fast Combat Support Ship Hr. Ms. Amsterdam blijven tot het einde van dit jaar actief in de strijd tegen piraterij.      

  Zondag 24-10-2010       Wandeling met hindernissen......        Zie video

Om 10 voor twaalf vertrokken we naar Sleen. " Bestemming bereikt" hoorde ik die mevrouw zeggen. Wat vreemd dacht ik we staan midden in Sleen in een straat." Fout Bert" zei de moeder van mijn baas. Die man keek niet vrolijk maar prgrammeerde de Tom opnieuw. Na enkele rondjes, zei die vrouw van de Tom "Bestemming bereikt". "We zijn weer in dezelfde straat" zei de moeder van mijn baas. "Er gaat iets niet goed" zei de man. Na enige discussie wist de moeder de man zo ver te krijgen de juiste plaatsnaam in te voeren. Vraag me niet wat er fout ging, maar die man vond de locatie niet. De moeder besloot naar het restaurant te rijden. Met nieuwe informatie opnieuw op pad. Wederom ging het mis. Plotseling telefoon, de fam. Meyer uit Heiligerlee kon het ook niet vinden en vroeg om hulp.... Ik lag in een deuk, ja hoor hulp vragen aan die man is toch wel het toppunt van optimisme. Ze spraken af elkaar te ontmoeten in het restaurant. Na een kop koffie besloten we een poging te wagen vanuit een andere invalshoek. En ja hoor, Sjoerd zag bij de rotonde een ODH bordje. Dus waren we even later op de geplande locatie. Van Saskia kregen we een kaart mee en begon onze wandeling met de fam Meyer om 15.15 uur. Het was geweldig wat een mooie lange wandeling. We werden langs prachtige paadjes geleid afgewisseld door schitterende waterpartijen en heide, het kon niet op, nee was niet te koop. Op een bepaald moment kregen Woda en ik de indruk dat onze begeleiders niet helemaal meer op de hoogte waren waar we ons bevonden. Woda en ik werd niets gevraagd. Toch opmerkelijk, dit omdat onze neuzen immers beter functioneren dan die van hun. Na vele geweldige omtrekkende bewegingen kwamen we een man tegen. Intussen was het donker geworden. Hij wees ons de weg. Antje vroeg aan deze man of Sjoerd en die man, je weet wel, naar de auto's gereden konden worden. Wat bleek? Na een aantal kilometers zei hij: "Dit is de verkeerde weg"  Op de terugweg naar Antje, Ester en de moeder van mijn baas kreeg die meneer een ernstig telefoontje. Hij kon ons niet verder helpen maar wist nu wel hoe we  moesten lopen. Na een pittige wandeling bereikten we om 20.00 uur de auto's. Mede namens Woda bedankt voor deze heerlijke wandeling van 15.15 tot 20.00 uur.

En weet je welke route we hadden gelopen?          De mountainbikeroute... 

Zaterdag 23 oktober 2010       Een prachtig oud bos in Paterswolde.     Zie ook fotoboek

We gingen vanmiddag naar het Martini ziekenhuis te Groningen en besloten voor die tijd te wandelen in Paterswolde. Daar hebben de vader de moeder van mijn baas heel wat voetstappen liggen. We hebben een bezoekje aan een heel oud bos gebracht en je ging door een poort naar binnen. Op de pilaren stond de naam  "De Braak" geschreven. We wisten niet wat we zagen, er stonden hele oude bomen of ze lagen op de grond of over het water. Veel bos, maar ook water, verschillende brugjes en zelfs heuveltjes. De volgende keer als we daar weer komen nemen we de video mee. Ondanks het wandelen, rennen en  spelen, heb ik diverse keren geposeerd en dat deed ik met verve. De vader en moeder hoefden op een bepaald moment  niets meer te zeggen als er een dikke boom op de grond lag, ik ging er zelf op zitten, hihi. We gingen zo op in de natuur dat we zelfs verdwaald waren. Maar het kwam gelukkig allemaal goed.  Kijk je mee naar de andere foto's in het fotoboek.

Vrijdag 22 oktober 2010      Spel en, wat maakt mij baas toch veel mee....

Ik heb weer een heerlijke dag heb gehad, dat bestond uit socialiseren, wandelen, spelen en dollen. Tot mijn grote vreugde ontmoette ik vandaag Utah en Senna voor de tweede keer. Hun vrouwbaasje Cynthia is nog niet zo lang geleden verhuisd vanuit Belgie naar Drente. Terwijl Utah, Senna en ik genoten van het spel kletsten de roedelgenoten bij. Weet je ik vertel nog niets over de uiterlijke kenmerken van mijn nieuwe vriendinnen en bewust ook niet over het merk hi,hi. Waarom? Inderdaad, dit in de hoop, dat die man, je weet wie ik bedoel, een actiefilmpje van ons maakt. Hi,hi ik denk dat ik zowaar ijdel begin te worden Mijn baas maakt weer andere dingen mee...  

Kamercommissie bezoekt Hr. Ms. Amsterdam

22 oktober 2010, 15.12 uur    

Een delegatie van de Vaste Commissie voor Defensie (VCD) van de Tweede Kamer heeft gisteren en vandaag een bezoek gebracht aan Hr. Ms. Amsterdam. Het marineschip neemt deel aan de EU operatie Atalanta ter bestrijding van piraterij voor de kust van Somalië.

Met een Puma helikopter van de Franse luchtmacht en een Nederlandse Lynx-helikopter arriveerden de Kamerleden aan boord van het Nederlandse schip in de Golf van Aden. Een dag eerder waren zij in Afghanistan waar zij de Nederlandse militaire bezochten.

De VCD is geïnformeerd over Operatie Atalanta, de situatie in het missiegebied en de taken van de Amsterdam. Daarnaast spraken zij in de verschillende verblijven en tijdens rondleidingen met de bemanningsleden over hun ervaringen tijdens de operatie. Naast het bestrijden van piraterij begeleidt de Amsterdam voedseltransporten van de Verenigde Naties en beschermt kwetsbare koopvaardijschepen.

 Demonstratie: De Kamerleden kregen een demonstratie van de samenwerking tussen de Lynx en een speciaal team mariniers en waren getuige van een bevoorrading op zee. Hierdoor kregen zij een duidelijk beeld van de veelzijdigheid van Hr. Ms. Amsterdam als bevoorradingsschip en Fast Combat Support Ship.

 N.B. dubbelklik op de foto's voor vergroting.     

19-10-2010       Een prachtig uitje,

Vandaag hadden we weer, zoals bijna elke week, een afspraak met Dylan en zijn vrouwbaasje Mariska. Ik zag ze al van verre lopen naar de plek waar we altijd afspreken en als de auto hen voorbij rijdt dan rent Dylan daar achter aan. We hebben gewandeld, gezwommen en achter elkaar aangerend door de bossen. Wat hadden we weer een lol. Sinds kort mogen we niet meer samen naar een andere hond toe lopen, want als dat wel gebeurd dan voelen we ons heel stoer en de tweevoeters willen niet dat wij de "Daltons" van de Rietplas genoemd worden. Gaan we alleen op een hond af dat gaat het goed, hihi 

Na weer een bezoekje aan Intratuin te hebben gebracht, was het weer "Wodantijd" en mocht ik nu een kleiner rondje lopen. En weet je wat ik een heel leuk spelletje vindt? Een stok die ver wordt weggooid in hoog gras, baasjes aankijken, 20 seconden wachten en dan zoeken. Schitterend dat heb ik geleerd bij de cursus speuren. Als ik moet wachten dat ga ik helmaal schuin staan en wacht met spanning het woord " apport" af.

18-10-2010

Als je wil weten wat mijn baas gisteren aan het doen was lees dan onderstaand bericht.

Vanmorgen vertrokken we tegen 09.50 uur om deel te nemen aan het speurexamen voor beginners. Van te voren werd ik 2 keer uitgelaten zodat ik met wat minder energie bij de zandspeelplaats in Elp arriveerde. Tijs en Minna hadden voor de tweevoeters nog drinken en koeken gekocht en voor ons stonden er worstjes op het programma.

De eerste oefening was het apporteren. Minna ging er met mijn bal vandoor en op een afstand van 75 meter gooide ze de bal in heel hoog gras. Ik moest daarna nog 20 seconden wachten en mocht de bal ophalen. Yes, dat lukte mij gelijk in 1 keer. Hier kreeg ik een uitmuntend voor.

Vervolgens moest ik Tijs in het bos zoeken, hij maakte mij dol met mijn balletje voor mijn neus en ging er van door... Voordat Tijs het bos in ging, riep hij nog "help". Na een tijdje werd ik losgelaten en ik ging er in 1 keer op af. Ook hier kreeg ik een Uitmuntend voor. 

Het volgende onderdeel nam Minna mijn tas mee en op een afstand van 100 meter gooide ze de tas neer en na 20 seconden riep de moeder van de baas "Revier"en ik snelde er op af. Toen hoorde ik   "Wodan af ". Ik nam de tas ff in mijn bek en ik hoorde nog een keer.."Af"  en liet daarna gelijk los en ging af. Hier kreeg ik een Zeer goed voor. De vorige keren slingerde ik de tas, door mijn enthousiasme, een aantal keren heen en weer.

De laatste opdracht was een grondspoor. In plaats dat de moeder van de baas dit spoor ging leggen deed Minna dit met andere worstjes.  Ook werden er 2 voorwerpen bij gelegd die de handler moest meenemen. Wat ik anders zo goed deed, ging nu wat minder. We hadden 1 voorwerp gemist. helaas.

Maar wij beide zijn heel trots op elkaar. Voor het eerst hebben we samen een cursus doorlopen met zulke mooie resultaten. Yes, toen we thuis kwamen wat er nog 1 die ons met een brede glimlach verwelkomde. 

15-10-2010   De jongste Star op bezoek              Zie video  en  Fotoboek 

Tegen 16.00 uur vanmiddag kwamen de Stars aan om ons een bezoekje te brengen. Ze hadden dit keer hun jongste aanwinst Luchie meegenomen. De moeder van de baas en ik werden nog in de bloemetjes gezet. Ik kreeg ook nog een mooie bal. Luchie en ik gingen eerst even in de tuin spelen en daarna besloten we met zijn allen in de auto van die man naar de Rietplas in Emmen te gaan. Onderweg maakte Luchie van die herkenbare meisjesgeluiden, je weet wel. Eenmaal bij de plas maakten we een wat kleinere route als normaal om rekening met Luchie te houden. Ja weet je, die pubers mogen nog maar een uur stappen. We hebben er een fijne wandeling en zwempartij van gemaakt.  Ronald kwam met een hele grote tak aan, niet normaal, wat voelde ik mij stoer. Weet je, Ronald maakt van die vreemde op hondentaal lijkende geluiden. Ben benieuwd naar de kracht van z'n kaken, ach testen we in de toekomst nog wel eens.  Luchie had er ook echt zin en zwom achter diverse takken aan. Na een uurtje moesten we weer in de auto en Luchie ging gelijk liggen. Ik wilde ook wel, maar het pubertje lag zo uitgebreid te rusten, dat ik maar besloot om tegen de reling te leunen. Af en toe mijn ogen even dicht. Thuis gekomen hebben we nog een maaltje kippenlevertjes gedeeld, mmmm zo lekker. Ik dacht dat ik gulzig was, maar vergeleken met Luchie .... Luchie beet in haar gulzigheid die man in z'n vingers. Geen bloed te zien, maar hij ging tekeer als een speenvarken. Ook was het spelletje met het imitatiebondje leuk. Vol trots keek Saskia naar onze verrichtingen en zag ons genieten. Het was heel gezellig tot de volgende keer, Luchie ik vind jou dogcool!

15-10-2010      Nou die is vreemd.

Jullie weten allemaal dat die man  een rondje om een koe rende en nog een aantal vreemde dingen uitspookte, toen hij hoorde dat zijn camera weer gerepareerd was.Toen we gisteren op weg gingen naar Heiligerlee kuste hij zijn camera, ja echt waar! !! En toen hij uiteindelijk mocht filmen deed hij het nogmaals. Nou de vader van mijn baas is echt prettig gestoord.

14-10-2010                                                                      Slag bij Heiligerlee              zie video

Alweer een slag bij Heiligerlee. Sjoerd en Antje hebben hun slag geslagen. Ze hebben een prachtige vrijstaande woning in Heiligerlee gekocht. Woda, mijn zus, kan nu beschikken over een ruim speelveld. Ze is er zichtbaar blij mee. Onze ontmoeting verliep weer vlekkeloos. Ze was blij me te zien en te ruiken. Nadat we prettig waren rondgeleid werd besloten eerst een wandeling te maken, dit om wat stoom af te blazen. Want we waren bezig om het huis te slopen. De moeder van mijn baas moest eerst nog even naar de wc. Dat duurde nogal even. "Ik geloof dat ik wat hoor" zei Sjoerd. Hij liep in de richting van het toilet en hoorde de moeder van mijn baas om hulp roepen. Wat bleek ze zat opgesloten!  "Ach, zei Sjoerd,  helemaal vergeten de deurklinken te monteren." De grijns op de snuit van die man beviel me niet. Na de gezellige wandeling in het bos en langs het kanaal was het tijd voor een bakje koffie. Ik ontdekte toen de heerlijke Royal Caninbrokjes in de bak van Woda. Het spijt me dat ik even gromde en zelfs mijn tanden liet zien, toen Woda ook wou mee eten. Sorry Woda maar het smaakte zo lekker. Het was een leuke middag, tot ziens. Voor het filmpje zie videos.

13-10-2010         Een cadeautje...

Was het gisteravond alweer feest in huize Rus, want weet je, mijn baas belde naar huis. Hij heeft wel een uur gebeld en de telefoon werd steeds gewisseld door de tweevoeters en ondergetekende. Een paar keer kreeg ik de hoorn bij mijn kop en praatte mijn baas tegen mij. Ik ging op mijn rug liggen rollebollen, hihi.

Vanaf afgelopen zaterdag lag mijn baas dus met zijn schip in Djibouti en vandaag tegen 12.00 ging hij weer op weg naar de Golf van Aden. Ondanks dat hij kon uitrusten is hij blij dat hij daar weg is. Wat een armoede daar, er was een jongen die een blikje cola van 1 van de bemanningsleden pikte  en een aantal politieagenten  beukten  op hem in met de kolf van het geweer. Ook lagen een aantal mensen  her en der verspreid op straat te slapen etc. Ja, je kan zoiets lezen, maar als je het in het echie  ziet, dan maakt het veel indruk op je. 

Hij blijft eerst 14 dagen op zee en daarna vaart Hr.Ms Amsterdan naar Oman. Mijn baas wilde alles over mij weten en hij is heel benieuwd hoe ik het zaterdag met het examen ga doen!!  Met mijn baas gaat het heel goed, hij heeft het erg naar zijn zin. Hij vertelde dat het net leek of hij nog maar 2 weken  van huis was. Ja, mijn baas maakt zoveel mee. En weet je wat hij tegen mij zei: "Lieverd"  .... is dat niet dogcool !!!   Nou baas ik hoop je weer snel te horen. Enne.... je had die twee glunderende tweevoeters moeten zien !!

11-10-2010    Blijdschap

De telefoon ging, het bericht was maar kort. Daarna kreeg ik de schrik van m'n leven daar aan de Vecht. Die man begon opeens uit volle borst te zingen.'"Mijn hart is vol van jouw, kus mij mijn lief " klonk het over het water. Ik stond aan de grond genageld, het was die man in z'n bol geslagen.  Vol schaamte keek ik om me heen. Gelukkig niemand, we waren alleen. Het was echter nog niet afgelopen. Als een dartel veulen huppelde hij voor me uit. "Wat een prachtige dag" hinnikte hij. Vol overgave rukte hij wat gras van de grond en gooide dit boven z'n hoofd omhoog. Met z'n mond maakte hij happende bewegingen naar de grassprieten. Ik stond perplex en dacht:  "In welke film zit ik?"  Ik probeerde de situatie in te schatten. Terwijl ik aan het denken was, zag ik vol afschuw dat die man de wei in ging. Terwijl hij om een koe heen rende zag ik opeens aan de overkant van de Vecht een vrouw met haar hond. Vol verbazing keek ze naar de verrichtingen van die man. Opnieuw zette hij een lied in. De vrouw had de ogen net zo groot als die van de koeien. Toen die man de vrouw in het vizier kreeg stokte plots het lied. Die man verstijfde ter plekke en kwam snel uit het weiland. Terwijl hij deed alsof hij de vrouw niet gezien had liepen we terug. Toen we thuis kwamen hoorde ik de moeder van mijn baas zeggen: " Fijn voor je dat je camera gerepareerd is."

10-10-2010   Even alleen thuis

Toen de dag er bijna op zat en het al bijna donker was stopte die man een dvd in de recorder en ik zag een geweldige film met allemaal verschillende honden op de t.v. die allerlei spelletjes deden. Ik zat heel geinteresseerd te kijken en ik vond het prachtig. Even daarna zag ik dat de vader van mijn baas zijn jas aan deed en ik dacht: "Ha, we gaan alweer weg". Maar mijn inschatting was niet juist geweest, ik hoorde die man zeggen: "Nee Wodan, jij blijft thuis wij gaan uit eten"   Wat een teleurstelling zeg!!  Ik hoorde de vader en de moeder inderdaad weggaan en ik bleef samen met Tommie en Pino achter. Ik snelde even later de kamer weer in omdat ik nog steeds allemaal blaffende- en hijgende honden hoorde. Yes, de film stond nog aan. De tijd vloog voorbij en voordat ik het wist, hoorde ik de auto alweer aankomen. 

De moeder van mijn baas liet mij uit en ik vond het buiten heel erg spannend, ik blafte van de spanning omdat ik dacht dat die honden ergens in de buurt zouden zijn. Eenmaal terug, zei de moeder van mijn baas tegen die man. "Wodan blafte zo maar en er was niets aan de hand. Ook is hij wat drukker als normaal.," Ja, dacht ik bij mezelf,  wat denk je dan als je in een sfeer ondergedompeld zit van uitbundige hondenspelletjes. En toen hoorde ik die man in de keuken zeggen: "Haha heb ik de drukke versie van de video laten zien  i.p.v de rustige". Grrrrr, zal je zo'n man niet !!!

De video die ik heb gezien duurde 60- minuten en heeft een auto-repeat functie, hihi

09-10-2010          Ouder- en Wodannetjesdag in Den Helder 

Vanmorgen vertrokken we om 7.00 uur vanuit Emlichheim om de thuisfront familiedag mee te maken in Den Helder. Tegen kwart over negen kwamen we aan. Onderweg was ik al 2 keer uitgelaten, dus we hebben het snel gedaan. Ik had ervoor gekozen om dit keer niet naar mijn ODH-familie te gaan, ik wil er bij zijn. Om half 11 begon het programma en kregen we foto's te zien van het personeel van de Hr.Ms Amsterdam. Daarna  volgde een kort fimpje waarin de groetjes aan ons werden gedaan.  De moeder van mijn baas had  

haar fototoestel standby om niets te missen. Na de pauze volgde een film van een uur waarin de verschillende disciplines werden belicht en zag ik mijn baas veelvuldig voorbij komen. Tijdens de opnames bestuurde mijn baas  Hr.Ms. Amsterdam. Wat was ik trots op hem zeg. Yes ik heb hem gezien, ik heb mijn baas zien bewegen en zijn stem gehoord, mijn dag is weer goed.

Tijdens deze ochtend zijn er opnames van ons gemaakt en mocht ik samen met de vader en de moeder van mijn baas de groetjes doen. Over 14 dagen krijgen wij de DVD toegestuurd. Met opnames van het schip en van ons. Het is maar goed dat ik meegegaan ben of niet dan!!  

                           Neptunusfeest, bij het passeren van de evenaar.... Mijn baas staat bij de groene parasol... wit- t.shirt- en hoofdoek

  Morgen komt mijn baas aan in Djibouti en daar blijft hij tot 13 oktober, kan hij een aantal dagen uitrusten.

                                                                               2 keer lekker uitleven op de parkeerplaats afsluitdijk  

6-10-2010     Baas belt een paar dagen geleden met sateliettelefoon.

De evenaar gepasseerd dus zoals gebruikelijk het neptunesfeest. Het woord feest is niet echt op z'n plaats. Want met name de jongste aan boord, mijn baas dus, moest alles uit de kast halen voor het neptunesdiploma. Daarna hebben ze enige dagen gelegen in de haven van de Seychellen een prachtig tropisch eiland. Intussen zijn ze weer aan het patrouileren, schepen voorzien van olie en het begeleiden van voedseltransporten. Het was leuk de stem van mijn baas te horen! Vandaag gebeurde onderstaande.

05-10-2010   De laatste les voor het examen

Gisteravond heb ik weer gespeurd en wel bij Katshaar dat ligt tussen Coevorden en Schoonebeek. We begonnen om 18.00 uur en eindigden om  20.15 uur. We hadden dit keer een grote groep en ik was de enige aanwezige van de beginnersgroep. Het was de 1e keer dat ik een spoor liep waarin zes  45 graden bochten zaten.  En dit ging me goed af. Ook dit keer had ik mijn neus alleen maar bij de grond en natuurlijk gingen de stukjes Rodi worst er goed in. Nadat iedereen was geweest en het bijna donker was, besloot Minna mij te foppen. Ze nam mijn bal in 1 van haar handen, deed haar armen omhoog en maakte met beide handen een zijwaartse beweging. Dus ik wist niet welke kant de bal was opgegooid of de linker- of de rechterkant. Dit was een moeilijk onderdeel en ik zocht aan de verkeerde kant. Minna hielp mij op weg en ik vond even later de bal. Ze maakte de oefening daarna wat makkelijker om het goed af te sluiten. Ze gooide de bal in de bosjes, ik moest 20 seconden wachten en daarna mocht ik apporteren. Deze oefening ging goed en vol trots bracht ik de bal naar de moeder van mijn baas.   Speuren is echt een feest voor mij !!!

Komende zaterdag is er weer speuren, maar die les moet ik helaas missen ( dan ga ik naar de ouderdag in Den Helder, informatie over mijn baas). De zaterdag daarop, 16 oktober, moet ik examen doen.   Minna zegt dat ik er klaar voor ben en ze heel tevreden over mij.

04 -10-2010  Wat heb ik vandaag gekregen....

Vandaag is het dierendag, ik vind het wel gek dat deze dag bestaat. Voor mij is het elke dag dierendag, hihi. Maar mijn roedel vertelde dat het niet bij iedereen zo rooskleurig is. Ja, dierendag geldt voor de dieren die niet zo in de watten worden gelegd als ik en dat die  baasjes eraan herinnert moeten worden dat zij ook nog bestaan. Niet voor niets zijn er dierenasiels, de dierenbescherming, een partij voor dieren en misschien komt er nog een dierenpolitie? Als je daarbij stilstaat moet er nog heel wat verbeteren. 

Maar goed, de moeder van de baas heeft mij vanmorgen toch nog verrast. Ze kwam aan met een lap kunstbont. Zoals jullie weten zijn we geabonneerd op Hondenleven en de editie van oktober staat vol met sport en spel. Een bewaarnummer dus en daarin zag ze een leuk ingezonden stuk. In de dierenwinkel liggen legio hondenspeeltjes in de schappen. Nee, sommige daarvan vinden we echt niet leuk. Favoriet zijn voor ons de versleten ovenwanten of lange repen stof. Nu had de vrouw in kwestie een coupon imitatie wolvenvacht aangeschaft voor haar hond. Hij gebruikt het voor het betere gooi- en smijtwerk en kan zich er uren mee amuseren en valt vervolgens op de lap in slaap. 

Toen ik de bontlap zag begon ik er ook mee te slingeren en de vader van mijn baas en ik maakten een gezellig trekspelletje. Ook werd ik achtervolgd door de kamer en ik ging er snel vandoor met mijn staart omhoog. Wat denk je wat, probeerde die man mijn bontlap af te pakken, nou dat heeft hij geweten.... ik gaf me een grom en die man schrok zo dat hij bijna een meter de lucht in sprong. Dit kende hij niet van mij .. Wat denk je wat het is mijn prooi... had ik hem mooi te grazen.

Net als zaterdagmiddag mag ik vanavond weer speuren.... ik heb er zin in, Yes!

                     He tommie, dit heb ik gekregen hoor!!