Wodan van de Ooghduyne Pietertjeshoeve

Vrijdag     30 september  2011              Opknapwandeling met Dylan        2 updates              zie video

Vandaag was het eindelijk zover. Ik zou mijn vriend Dylan weer ontmoeten yes ! Het leek wel een eeuw geleden dat ik hem zag. De voorafgaande week had Martina met hem korte wandelingetjes gemaakt. Ja, ze heeft het goed met hem voor. "We gaan langzaam opbouwen" zei ze. Om te voorkomen dat ik te wild met mijn vriend zou spelen had ik al een paar wandelingen achter de kiezen. ( neem die kiezen niet letterlijk ) Het was geweldig mijn vriend weer te ontmoeten, ik heb hem echt gemist. Volgende week dinsdag zie ik hem weer. Jippie i feel dogcool !! 

Donderdag 29 september 2011               We noemen hem Frits          zie video 

Al meer dan een week komt hij elke dag bij ons in de tuin. We noemen hem Frits echt een naam die bij hem past. Als het begint te schemeren zie je hem verschijnen. Stil, voorzichtig en op z'n hoede kiest hij positie. Het is echt een lekkerbek, ja een liefhebber van vlees. Vandaag mocht ik hem van dichtbij observeren. Voor mij is hij geen concurent zijn vleesvoorkeur is niet de mijne... 

Donderdag 29 september 2011                Date met Leya                       zie video

Vandaag had ik inderdaad een date met Leya aan de KLinkenvlierse plas. De motor van de auto draaide nog toen ze er al naast stond. Ze had het geluid van de car herkend. Ik zag en rook dat ze geen pup meer was, dus gaf ik haar eerst een lesje rangen en standen. Maar joh, wat is ze mooi, bewust van haar schoonheid wist ze me als vanouds te imponeren. Ze rende uitdagend voor mij uit of achter me aan. Tussen het spelen door kreeg ik af en toe een lebber. Ons spel leek op een feestelijk ballet. Veel te snel was het weer tijd om naar huis te gaan. Tot de volgende keer Leya !!

Donderdag 29 september 2011    Het vijfde thema "Een beroemdheid" klavertjesvierschilderkunst is af...  zie site hierboven           

Dinsdag     27 september 2011                Geluksdag.

Soms heb je van die dagen dat alles ff meezit. Nou vandaag was het zo'n dag... mijn baas is geslaagd voor zijn theorie. We hebben dit gevierd bij de Rietplas te Emmen met een fikse wandeling, een hapje en een drankje.  

Zondag      25 september 2011   Verrast                   zie video

Vrijdag mijn baas opgehaald van het station. Daarna gewandeld aan de Klinkenvlierse plas in een heerlijke herfstzon. Werd de volgende dag wakker door die man die mij met z'n camera begluurde. "Kijk hem eens ontspannen liggen" hoorde ik hem zeggen. Pff, zo lig ik altijd dacht ik. Zaterdag ben ik weer aan het speuren geweest, verslag hier over en wat er nog meer gebeurde zie hieronder. Zondag afgereist naar Balkbrug alwaar we verrast werden door de aanwezigheid van... Oh ja, er was ook nog een vrouw die het oor van haar man dichtdrukte. Ik heb vandaag rustig aan gedaan, af en toe weer in de auto om te rusten. Het was weer een gezellig en ook nog eens een zonnig weekend. Tijd voor een vleeshap fooks. Zie video

Zaterdag         24 september 2011       Samen speuren met Kaya en wat mij nadien overkwam.

                                                                 De twee speurneuzen

Eindelijk was het dan zover, samen speuren met Kaya bij de drie heuveltjes te Schoonoord. Kaya en haar roedel waren er eerder als ik. Ook al had ik haar een tijdje niet gezien ik wist gelijk weer dat zij het was. Mijn trouwe fans Ilse en Lianne waren ook van de partij en ze kwamen me gelijk begroeten. En de stem van Asja nou die vergeet ik nooit. Wat vond  ik het toch leuk om hen weer te zien. En Ilse maakte allemaal mooie foto's.

                     Tijs gaat mee om te kijken of ik het goed doe.                             Niet 1 keer de neus van de grond

Kaya en ik waren tijdens de lessen de enigste van groep 2, wat bleek de anderen hadden hun mail niet goed gelezen en waren op een andere plek aanwezig. Voor ons niet gek natuurlijk want wij kregen daardoor alle aandacht. Kaya was al een tijdje uit de running maar als een volleerde speurhond pakte ze het zo weer op, wat was ik trots op haar. En ik mag natuurlijk niet opscheppen, maar Minna was ook zeer tevreden over mij. 

Toen we bijna thuis waren wilde de moeder van mijn baas mij nog even uitlaten. Ik had geen kik gegegeven maar ik was toch aan de dunne. Bij het thuiskomen begroette ik mijn baas op een andere wijze. Oortjes naar beneden en ik wilde niet teveel aandacht. Liever in de tuin... toen mijn vrouwelijke roedelgenote na een tijdje naar mij keek zag ze allemaal kwijl op de grond en in mijn vacht.  Ik was kleddernat Ze namen geen enkel risico en namen mij mee naar de dierenarts. "Je weet maar nooit of hij iets geks heeft binnengekregen" hoorde ik mijn baas zeggen. Voordat ik in de auto zat gaf ik nog twee keer over. Ik heb 2 spuiten gekregen en een pasta voor mijn maag. Verder mocht ik de hele dag niet meer eten en niet te veel drinken. "En zeker niet speuren de volgende dag... laat hem maar een dagje rusten" zei de dierenarts.

                                                                 Mooie foto´s gemaakt door Ise.

Later hoorde ik dat die man ook nog bij het speuren wilde zijn en had de auto van de moeder van mijn baas gepakt, totaal 104 kilometer gereden, maar vinden ho maar. Hihi, hier knapte ik een beetje van op.. 

Vrijdag       23 september 2011   Het schilderij  "baby wasstraat" is klaar   ( zie site hierboven) 

Donderdag 22 september 2011   Wat me nu weer overkomen is ?

Het is donderdagmorgen het wordt later en later en er is nog geen beweging. Het wordt nog later en ik hou me goed. Het wordt nog later en eindelijk hoor ik beweging en de moeder van mijn baas zegt tegen die man: "Bert je gelooft het niet, maar het is inmiddels 7 minuten over 11'.  Die man vloog het bed uit.  

De vader van mijn baas heeft zich wel gerealiseerd dat hij heel rap moest zijn en met een rood hoofd zat hij achter het stuur.

Die man was toch aardig tegen mij.. spelen met kastanjes, ballen en touwen en hij heeft mij tig keer uitgelaten. Enne kreeg ook nog nieuw vlees van hem, wat ik nog nooit eerder heb gehad.

Zoals een bekend voetballer zegt: "Elk nadeel heb z'n voordeel"

Nou fooks... moest weer ff mijn hart luchten.

Zaterdag    17 september 2011            Survival                                                zie video

Enige tijd geleden vroeg Iet, het baasvrouwtje van Raya en Biku,  of we mee wilden doen aan de survival. Hier hadden we allemaal wel oren naar, omdat we in juni al een voorproef hadden gehad op de Star survival dag.

Net als de voorgaande jaren organiseerden de Kringgroep NON en de Reddingshonden Groep Drenthe dit 11e sportieve evenement waarbij baas en hond tijdens een tocht van ong. 10 km. samen opdrachten moesten uitvoeren.

Om tien voor negen vertrokken we vanuit Emlichheim naar Borger, het was maar een halfuurtje rijden. Opgewacht met een kopje koffie en cake begroeten we de familie ODH's en baasjes. Onze groep bestond uit Gayan met Ria, Athos en Bazu met Joost en Harma, Kamu met Ruurd  en   Luchie met Saskia . In de andere groep zaten  Biku en Raya met Iet en Henk, Chango met Connie en Theo, Yarlung met Ellie en Faiza met Ronald.

                                Goed zo Gayan                                                          Bazu moet nog en Luchie zit er al in 

                      Hier ben ik met mijn baas                                                                                 En Athos met Joost

Bij het eerste onderdeel mocht ik in de Bolderkar en dat ging h.s. goed en vervolgens gingen we op weg voor de 1e wandeling. Onderweg kwamen we een drietweevoeterstep tegen. Dat was zeer spannend, de moeder van mijn baas mocht sturen en dat had ze geweten. Het ging zwaar en de anderen Ria en Ruurd mochten steppen. Gayan en Kamu renden ernaast en het ging op een gegeven ogenblik zo snel dat er gevaar dreigde om de berm in te racen, hihi. Luchie en ik liepen naast Saskia en mijn baas die een tweetweevoetersstep bedienden en Joost ging op weg met een hobbelfiets. Het was geen gezicht, hij ging op en hij ging neer. Mijn baas probeerde later de fiets ook nog een keer.   Daarna kwamen we bij de plek met brancards en daar mochten we ieder om de beurt opliggen.

     De enige echte scherpe foto van het brancardgebeuren                                       Saskia ziet de lol er wel van in al die brancard ODH's

Het leek Saskia ook wel heerlijk om zo verwend te worden en zij mocht ook een rondje. Daarna met zijn allen poseren bij het hunnebed. Ondertussen kwamen we een gids tegen en zij gaf aan dat we op het schema achterliepen en daarom, ze kneep een oogje dicht een stuk afsnijden. Weer op het veld aangekomen genoten we van koffie en onze lunch.

                                                            Hunebedoverzicht en Athos verstopt zich zie links

Op het veld stond ook een hondenkraampje met heerlijk- en benodigheden en ik kreeg een prachtige mooie rode halsband en een bal voor in het water.

Na de pauze kregen we het onderdeel treibbal en dat heb ik al divere keren mogen oefenen en wist gelijk weer wat de bedoeling was. De bal ging door het pushen mooi naar voren. Ook Luchie had de kunst nog niet verleerd.

Het onderdeel doolhofje vond ik wel heel erg spannnend. De baas moest er links in en wij ODH's aan de rechterkant. D.m.v. rondjes lopen kwamen we de baas weer tegen en toen moesten we nog een opstakel overwinnen. Spannend hoor!!  Net als ik vonden de anderen het ook Heel leuk om te doen. Athos en Joost deden het parcour andersom, dat was lachen geblazen.

Toen volgde de 2e wandeling. En daar kwamen we de volgende onderdelen tegen. Een vlot welke naar de andere kant getrokken moest worden.  

Koeienklompen waar je heel leuk in kon lopen.  Houtendragers waar je met twee personen op moest lopen en ik hoorde ze zeggen: "Links, rechts"  Natuurlijk niet te vergeten de kano's

Vrouwtje wat doe je nu met die koeienklompen                                En ook de moeder van mijn baas moest er aan geloven

Onderweg kwamen we ook nog een onderdeel met touwen tegen. Per groep moest iedere ODH en baas door een ander gat.

                                                  Samen door onderdeel touwen en Harma blijft druk fotograferen

Gayan en ik met Ria en mijn baas in de 1e kano en Luchie en Kamu met Saskia en Ruurd in de 2e kano. Op het laatst zwommen er allemaal ganzen voor ons.. Wat een spektakel ze vlogen zelf over onze kop terug.

En op het laatst stond ons de kabelbaan te wachten.. gelukkig niet voor mij maar wel voor mijn baas. Het is te hopen dat hij niet het zelfde euvel op loopt als ik destijds, haha.

Het was een dag om niet te vergeten. Wat een lol en een spektakel en we hadden kans op 80% regen en er zijn misschien maar 10 druppels gevallen. Luchie, Kamu, Bazu en Athos bedankt voor deze geweldige gezellige dag.

Fototoestel van de moeder van de baas heeft het begeven... wat onduidelijke foto's en foto's gekregen van Luchie's baasje welke zijn gemaakt met haar antieke toestelletje

Vrijdag  16 september 2011              Echte vriendschap

Dit berichtje ontving ik vandaag in het gastenboek van mijn lieve stoere vriend. 

Hey grote vriend,
Wat is het toch lang geleden dat we elkaar gezien hebben... Echt verschrikkelijk! Ik snap niet waarom dat niet mag. Mijn baasje zegt dat ik rustig aan moet doen, omdat ik een poos slecht liep. Nou, ik loop weer goed hoor en dan is het toch klaar lijkt mij? Nee hoor, ik moet nog 1,5 week rustig aan doen. We moeten namelijk zeker weten dat het echt over is. Mijn arts had het gezegd en daar hebben we ons aan te houden. Belachelijk. Ik loop nu al 2,5 week aan de riem en mag niet met andere honden spelen. Ik heb zo veel zin om lekker met je te rennen en te ravotten en ik heb zo veel zin in zwemmen! 1 keer per dag loop ik met mijn vrouwtje een korte ronde van 20 min a 30 minuten.... aan de riem. Als we dan langs de plek lopen waar we elkaar altijd ontmoeten dan let ik op of ik je ook aan zie komen. Elke dag een teleurstelling.... Eigenlijk mag ik ook niet te veel in de tuin, maar gelukkig vind mijn vrouwtje het onzin. In huis zal ik namelijk ook heen en weer drentelen. Ach ja, ik moet me er maar bij neerleggen. Nog even vriend, dan zien we elkaar weer. Dan hebben we een hele lange wandeling verdient. Nu laat ik me nog lekker verwennen met botjes, geheugenspelletjes (zodat ik me niet te veel verveel, heel slim ;)) en massage's. Dat is ook weer positief toch? Ja heel stom dat we vorige week elkaar niet even mochten besnuffelen toen jullie bij ons waren. Ik was zo blij om je eindelijk weer eens te zien. Nog 1,5 week... Ik ben aan het aftellen!
Dikke lebber van je witte vriend

Donderdag 14 september 2011         Wat een gelijkenis

Mijn baas is er niet zo blij mee, ik vond het in eerste instantie ook wel een beetje sneu, maar zo baas zo hond. Maar ik hou jullie niet langer in spanning.. daar gaat die dan... Zijn die gozer en ik aan het spelen in de kamer, eerst rustig en toen steeds wilder en ik weet niet precies hoe het gebeurde maar ik gaf hem een kopstoot onder zijn kin.  Mijn baas hield zich in en voelde aan zijn wang. Het spelen was gelijk afgelopen en ik snapte er niets van. Hij liep de kamer uit en ging voor de spiegel staan. Toen hij terug kwam hoorde ik hem zeggen: "Er is een klein stukje van mijn linker ondertand af."  Is mijn baas de volgende dag naar de tandarts gegaan en gelukkig viel het wel een beetje mee. En nu komt het... blijkt mijn baas op precies dezelfde plek een stukje te missen net als ik. Is dat nu geen toeval. Ze zeggen niet voor niets dat de baas op zijn hond gaat lijken, hihi.

Donderdag 14 september 2011                  Het schilderij   "Een zonnig terras" is klaar. 

Vierde opdracht van de klavertjesvierschilderkunst.                            Voor het bekijken zie site boven.

Donderdag   8 september                   Onbegrijpelijk

We moeten eerst even langs Martina hoorde ik zeggen. Martina?.... dacht ik, dat is de baas van Dylan. Een warme gloed trok door mijn lijf, mijn hart sloeg over van geluk. Wat een verrassing al zo lang had ik al niet met mijn vriend gespeeld. De rit duurde een keer zolang als anders. Eindelijk reden we de straat in waar Dylan woont. We stopten voor de deur, de motor van de auto werd stop gezet. Ik drukte mijn kop zoals gewoonlijk tegen de achterklep. Deze ging niet open, vol verbazing zag ik die man een paar lege vleeskratten uitladen. Dylan en ik hebben hetzelfde vlees.  Laat me er uit dacht ik, maar nee die man, de sukkel... vergat mij. Opeens ging de deur van het huis open en kwam Dylan met zijn baasje naar buiten. Nu zal die man mij er wel snel uitlaten dacht ik. Maar nee tot mijn verbazing hielp hij Martina mee te voorkomen dat Dylan naar de auto rende. Plotseling rukte Dylan zich los en rende naar de auto. Ik was totaal machteloos, kon die klep niet open drukken. Woede, radeloos, verdrietig ja ik werd zelfs agressief, ik kon die man wel verscheuren. Waar had ik dit aan te danken. Op weg naar de Rietplas hoorde ik dat Dylan ontstekkingsremmers gebruikt en nog een aantal weken niet mag spelen. Maar weet je wat voor mij zo onbegrijpelijk is? We hadden elkaar aangelijnd toch even kunnen begroeten, even kunnen snuffelen. Ik ben zeer teleurgesteld, ja onbegrijpelijk... 

                                                                          Dit was toch zo gezellig

Maandag   5 september 2011         Inca is onschuldig 

Wat hoorde ik vandaag?  Inca was het niet die de vader van mijn baas omver knalde tegen zijn knie, maar het was Ninja. Wat bleek die twee dames hadden buiten mij om nog eens samen bekokstooft om die man te vloeren. Wie de beste kans zag zou het benutten. Dat noem ik nog eens echte vriendinnen.

                                                                       Ninja, vriendin, dank je wel!!! 

Zondag    4 september 2011           Wraak op verjaardagsparty Conny        Zie video en fotoboek

                             Wodan met zijn harem.                                                         Harem delen met Athos

Vandaag hebben we de verjaardag van Conny met elkaar mogen vieren. Het was in alle opzichten een geweldig leuk feest. Nasho kreeg zijn tweede zwemles, hij heeft nu echt de smaak te pakken. De wedstrijd wie heeft de witste kuiten is glansrijk gewonnen door de jarige Jet. Fooks ongetwijfeld kunnen jullie je nog herinneren dat die man, je weet wel, mij alweer een tijd geleden, een nacht buiten heeft laten slapen. Ik heb toen gezworen wraak te zullen nemen. Nou  vandaag was het zover. Met mijn vriendin Inca had ik een plan gemaakt. Natuurlijk stond die man ons weer met zijn camera op te wachten. Zoals afgesproken rende ik als eerste vlak langs hem naar het water. Inca kwam als tweede aanrennen. Met een snelheid van tegen de 50 km. knalde ze met haar 32 kilo tegen die man zijn rechter knie. De kreet die hij slaakte moet te horen zijn geweest tot in Bellingwolde. Weet je een ODH kan veel, ja heel veel, behalve vergeven. Zoet is de smaak van wraak hi,hi. Als beloning voor haar inzet pikte Inca een kippenpoot van de tafel.    

Bert, Conny, Yori, Ninja en Nasho dank jullie wel voor de gezellige droge zondag. 

                   Bazu , Luchie, Wodan en Inca                                               Nasho zwemles van Saskia

Zaterdag 3 september 2011          Spektakel in Nordhorn

Vandaag zijn we naar Nordhorn geweest, een stadje op een half uurtje rijden vanaf Emlichheim. Ik zal nog vaak aan deze dag terug denken, sjonge wat een spektakel!!          zie video

Donderdag 1 september 2011       Mijn maatje Dylan

Mijn vriend Dylan moet ik een tijdje missen en ik heb hem al bijna 3 weken niet meer gezien. De laatste keer toen ik met het dolde aan de Rietplas vertelde het vrouwbaasje tijdens de wandeling dat ze zich zorgen over mijn vriend maakte. De laatste maanden zakt hij thuis vaak door zijn poten. Ha, tijdens die wandeling zag je niets aan hem... maar dat is de adrealine zeggen ze. Ze heeft rontgenfoto's van hem laten maken, zo ook vroeger toen hij nog jong was. In vergelijking met vroeger zijn er geen veranderingen. Hij heeft een kleine afwijking aan een van zijn heupen, maar verder was er gelukkig niets te zien. Toch blijft hij nog steeds door zijn poten zakken. Het vrouwtje van Dylan heeft een vervolgafspraak gemaakt en mijn vriend Dylan werd grondig onderzocht. Ook zijn wervels zijn goed bekeken. Het zou kunnen zijn dat er iets met zijn pezen is. Hij heeft onstekingsremmers gekregen voor 2 weken en verder moet Dylan 4 weken aan de lijn lopen.

Ik hoorde dat hij mij zo mist en kijkt bij een wandeling elke keer naar de plek waar mijn auto zou kunnen staan en ik snap er ook niets van. Ook ik hou alles in de gaten bij de Rietplas of ik hem misschien tegen kom.

Dylan jongen, knap snel op, ik mis je zo!!! 

Zondag      28 augustus 2011     Muziek socialisatie                  zie video

Vandaag mocht ik mee naar Emmen voor een muzieksocialisatie. Nou joh, er waren daar mensen die door de klanken totaal van slag raakten. Ze kregen spontaan spierkrampen waardoor ze vreemde bewegingen gingen maken. Daar werd ik best vrolijk van. Het leek er trouwens op dat het gehoor van die meute niet zo goed was. Die klanken waren keihard. Op de video is te horen hoe die klanken, ook wel muziek genoemd door mijn oren werden verwerkt. Persoonlijk luister ik liever naar het geluid van een wulps teefje, maar dat even terzijde. Tijd voor een vleeshap fooks!   zie video

  Het vrouwtje van Takoda was ook aanwezig met haar kraam                                               Muziek socialisatie  

Zaterdag   27 augustus 2011     Verjaarsparty van Ronald      zie video

Eerlijk is eerlijk je geeft het hem niet, maar toch geheel onverwachts, hij zag het zelf niet zo snel aankomen, maar Ronald heeft het voor elkaar gekregen, de eerste halve eeuw zit er op!  Het was ook echt te merken aan de roedel, wat een respect, vol vreugde zongen ze mee tijdens het aanbieden van het cadeau door Connie. Het was een gezellige party en het cadeau viel goed in de smaak.            zie video

                                                                                wordt die mooi?

Vrijdag      26 augustus 2011     Beloning na poseren             zie video

Na het poseren in Ootmarsum mocht ik mij even ontladen. Ik zag een steiger rook het water, zag iets drijven. Nam een sprint, sprong van de steiger en voelde mij dogcool! Jippie het was weer een mooie dag!!   

Vrijdag      26 augustus 2011     Poseren in Ootmarsum          zie video

Vandaag zijn we in Ootmarsum geweest, die man wilde mij een examen poseren afnemen op de kunstmarkt. "Dat gaat hem niet lukken met al die mensen op die markt" hoorde ik hem zeggen. Deze opmerking bleef tijdens het poseren de hele tijd door mijn kop spoken. Nooit eerder heb ik zo mijn best gedaan. Ik hoop dat het filmpje mijn inzet zal weergeven. Niet 1 compliment van die man gehad.   Snif !     

                                                            Wodan bij de Engelse tuin in Ootmarsum

Maandag  22 augustus              Laagvliegers                              zie video 

Zag ik ze gisteren hoog vliegen bij de Rietplas in Emmen, vandaag zag ik ze weer vliegen thuis in Emlichheim, maar nu heel laag.

Zondag     21 augustus              Ik zag ze vliegen                        zie video 

Vanochtend eerst een korte wandeling langs het kanaal in Emlichheim, daarna doorgereden voor een uitgebreide wandeling bij de Rietplas. Daar aangekomen zag ik ze vliegen.      

 Maandag 15 augustus             Schilderij "de Verwondering" is klaar ( zie site hierboven)

Zondag    14 augustus              Dollen, dollen en dollen             zie video

Wat een dag, het was zoals ze in Engeland zeggen:  "It's raining cats and dogs". Joh, hoe verzinnen ze het, ik heb nog even naar boven gekeken...alleen maar water dus.  Nadat ik een aantal keren heb gewandeld en gezwommen thuis heerlijk gedold met mijn baas, met hem kan je echt plezier hebben.    

Zaterdag 13 augustus              HiHa

Yes vanmiddag was het weer speurtijd en wat dachten jullie?.. precies op de plaats waar ik maandag met mijn familie had gewandeld. Is dat niet toevallig? Die man keek gek op... ik liep hem zo maar voorbij toen hij daar stond met een pannetje met levertjes. Ik had alleen maar oog voor het vrouwbaasje.  Speurdekje om, rodi worst in stukjes, de moeder van mijn baas haar speurjasje aan en helemaal opgetogen sprong ik in de auto. Op de plaats aangekomen zag ik nog 2 andere ODH's.. een pupje van Marja's meute en nog een volwassen reu. Het vrouwbaasje vertelde dat ze regelmatig op mijn site kijkt, ha is dat niet toevallig.

Minna was er dit keer niet en Miranda nam de les over. Bovenaan het papier stond dat ik zo goed was in het speuren. Nou ik groeide wel hoor, zo trots was ik op mezelf. Dit keer was het al een vrij grote groep... alleen mijn vriendin Kaya was er nog niet. Ik denk dat ik nog een weekje moet wachten. Het ging weer super met me en thuisgekomen werd ik getracteerd op een heerlijk bordje vlees. Nou Fooks tot de volgende keer .

Maandag 8 augustus                Wandeling Kibbelhof Sleen.         zie video en fotoboek

Vanmorgen toen we net op het punt stonden om te vertrekken naar de Rietplas te Emmen om te wandelen met mijn vriend Dylan werden we gebeld door Saskia het vrouwbaasje van mijn pa Lupus. Of we zin hadden in een wandeling bij Sleen om 14.00 uur. De moeder van mijn baas kent de locatie, omdat ik daar dichtbij afgelopen zaterdag nog gespeurd heb. Dus, werd mijn derde wandeling voor vandaag gepland. Geweldig, wat is het leven toch mooi! 

Eerst zag ik om half 12 mijn vriend Dylan bij de Rietplas nabij Emmen. We hebben deze keer niet uitgebreid gezwommen, dit om mij nog een beetje te sparen voor de wandeling later in de middag. Zoals elke week hadden wij weer onwijs veel gein en kwamen we tot onze verbazing ondanks deze tweede herfst veel andere honden tegen. Daarna vertrokken we naar Intratuin voor koffie en een soepje vervolgens gingen we tegen kwart voor 2 richting Sleen. Ronald stond al als baken aan de kant van de weg om te voorkomen dat we via Assen zouden rijden. Na een ieder begroet te hebben, Ronald en Saskia met mijn pa Lupus, Tante Shinji en Luchie, Iet en mijn neef Biku, Evelyne met halfbroer Henkie en Dana met mijn zus Cedy, gingen we op pad. Het zag er nat uit, maar zoals bekent: "Hagel en sneeuw, onweer wind en regen deren ons niet, wij kunnen er wel tegen enz.

Het leuke was dat Henkie en Cedy met hun baasjes op de camping in Sellingen staan en dus ook van de partij waren.  Ha, dat zag er gezellig uit voor ons ODH's... heerlijke modderplassen en ik hoorde mijn baas nog zeggen: "In wat voor gebied zijn we nu beland"  Hij had namelijk zijn nieuwe schoenen aan, hihi.  Ondertussen was het regelmatig poseren op een hunnebed of grafheuvel. Je gelooft het niet, maar pa Lupus poseerde weer in een boom. We hebben veel plezier gehad, ja heerlijk gedold. Weet je... mijn pa had 3 zonen bij zich en 1 dochter is dat niet grappig. Mijn baas is op internet op zoek naar een mouw, hm, hm wie heeft er een te koop voor een redelijk prijsje? Moet wel zo'n mouw zijn die Ronald ook gebruikt!  Na de wandeling mocht ik de mouw nog even proberen van de baas van mijn pa, dat was natuurlijk weer dogcool voor mij. Wij hebben weer bijzonder genoten van het samen zijn en dit smaakt zoals altijd naar meer. Na de wandeling mocht ik nog mee naar het terras van de Brabander, nou wat ik daar te horen kreeg bezorgde mij roze oortjes!!  Een ieder bedankt voor de gezelligheid allemaal, graag tot ziens enne weet je:  "Beter hopen op een fijne wandeling, dan hopen in de kamer hi,hi". 

                       Mijn zus Cedy en ik                                                                      Luchie en ik

Zaterdag  6 augustus             Yes, ik mocht weer..

's Middags om kwart over 5 vertrok ik met de moeder van mijn baas richting Schoonoord, waar ik mijn eerste speurles weer zou hebben van het nieuwe seizoen. Vrouwbaasje had al alles bij elkaar gepakt en ik had het niet meer. Áls ze hier mee bezig is, heb ik geen oog meer voor mijn baas en de vader van mijn baas. Hup de auto in en vertrekken maar. Ik zit in een nieuwe groep met bijna allemaal herders.  3 ODH's,  een Tervuerense, een Witte, een Mechelse en een Nova Scotia Tolling Duck Retriever. Ja, mijn bekende vriendin Kaya uit Smilde zit er ook bij. Alleen zij is nog op vakantie en waarschijnlijk is ze er volgende week wel bij. Wat een feest zal dat geven.

Aangezien ik er een tijdje uit ben geweest wist ik weer precies wat de bedoeling was. Twee slachtoffers zoeken, een heel lang spoor in gras, heide, op een pad en daarna de jackpot. En verder mocht ik nog een groot voorwerp zoeken en daarop zitten en wachten tot de handler bij mij kwam. Minna en de moeder van mijn baas waren zo trots op mij.. ze gaven mij een 9.8. En ik weet niet wie het meest trots was, maar ik was  zeer content met mezelf.

Donderdag 4 augustus              Verrassing                              Zie video

Aan mijn baas voelde ik al een aantal dagen, dat er iets stond te gebeuren. Vooral ' s ochtends had hij een geheimzinnig aura en zag ik hem vaak naar buiten kijken. Ik had echt geen idee, maar natuurlijk volgde ik elke beweging van hem. Mijn baas had dat door en moest vaak even lachen. Dat werkte zo aanstekelijk dat ik ook moest lachblaffen. De ontknoping was vanochtend, heel onverwachts. Een witte bestelbus stopte voor het huis. Een man stapte uit en liep met een doos in z'n handen naar de deur. Voordat hij aan kon bellen had mijn baas de deur al open gemaakt. Met een brede smile op z'n bakkes ging hij met de doos op de bank zitten. Gekocht van een dame via internet, er zitten twee in....

Dinsdag     2 augustus 2011     De Zwetser                             Zie video

Die man, je weet wel, is echt een.....ja en nou druk ik me nog voorzichtig uit,  is echt een zwetser. "We gaan naar de vlindermarkt" sprak hij op zalvende toon. Ik moet toegeven dat mijn nieuwsgierigheid wel gewekt was. Een markt met allerlei soorten vlinders?...indrukwekkend leek me dat. Op de markt in Emmen aangekomen viel ik van de ene verbazing in de andere. Geen vlinder te bekennen, nou misschien twee of zo. Wel een prinses van twee en half meter hoog, twee wasberen en een witte man in een toeterpak enz. Het was een vermoeiende dag. .

Maandag 1 augustus 2011          Ik word nog  geen papa....

Vanmorgen heb ik fijn gewandeld met Dylan mijn vriend, jongens onder elkaar. Het was weer dolle pret, zwemmen, snuffelen, achter elkaar aan rennen en wandelen. Mijn vriend was erg opgewekt, w.s. kwam dit ook wel een beetje door het feit dat het mij niet gelukt was om Amira Lupa te dekken. Hij was de vorige week verdrietig dat ik er voor zou gaan en het hem nooit of te nimmer zou lukken.  Het zou wel leuk geweest zijn, mijn pa het laatste- en zijn zoon het eerste nestje in het zelfde jaar.  Maar, het is zoals het is!!! 

Vrijdag 29, zaterdag 30  en zondag 31 juli.

Deze dagen is Amira Lupa ook bij mij langs geweest en zaterdag deed haar geurtje mij meer als anders, maar ik vond het niet je dat....  Allebie onze baasjes vinden ons een mooi stel samen, maar ze zeggen wel dat honden net als mensen hun voorkeur hebben. Mijn roedel was zeer verbaasd, temeer omdat ze mij anders kennen.

Donderdag 28 juli 2011            Amira Lupa (Nora)  op bezoek

                                                                      elkaar verkennen

Vanmiddag kwam Nora (Amira Lupa) voor het eerst bij mij op bezoek. Ik was nog binnen en hoorde al wat geluid in de tuin. De moeder van mijn baas deed mij ook naar buiten en daar zag ik haar...  We hebben fijn met elkaar gespeeld.  Ik rook haar geur maar ze wilde niet dat ik aan haar achterste zou zitten.                                                                    

 Woensdag 27 juli 2011              Op bezoek bij Woda mijn zus Woda en roedel         zie filmpje      

 Vanmiddag vertrokken we tegen half een voor een ritje naar Heiligerlee voor een bezoek aan mijn zus Woda en haar roedel. Eerst een bakkie leut en voor ons een heerlijk knarssie. Daarna gingen we op weg met de auto om een fijne lange wandeling te maken in Sellingen. Deze keer besloten we niet af te wijken van de paaltjes en waren zelfs een keer omgekeerd omdat we het niet vertrouwden. Nou Woda en ik vonden dat niet erg. Woda zocht het koele water op en ik deed het stiekum ook een keer. Ik vond het wel vreemd anders mag ik ook altijd zwemmen, maar ze willen we schoon en netjes houden voor de dag van morgen. Snapte er niks van. Woda dook nog een heerlijk vieze modderpoel in wat zag ze eruit.  Na afloop wilden de tweevoeters nog wat drinken, maar het restaurantje sloot om 17.00 uur. Mijn roedel en die van Woda waren zeer verbaasd.. zo laat? Ja gezelligheid kent geen tijd. Als we anders bij elkaar waren..speelden we heel wat af, maar de wandeling had ervoor gezorgd dat we even heerlijk wilden nagenieten. De tweevoeters werden verrast met een overheerlijk Chinese maaltijd en wij kregen ieder een Duckje. Dat is lang geleden dat ik dat had gehad.. puppie visioenen kwamen weer op mijn netvlies. Voor dat we er erg in hadden was het 21.45 uur en gingen we weer naar huis.

Woda en roedel bedankt voor deze weer super gezellige dag.  Je broer Wodan    

                      Wij krijgen een knarssie                                                          Wat een mooi koppie he

Dinsdag     26 juli 2011            Wodan promoot de kunstmarkt in Oosterhesselen                      klik hier voor de film

Op 614 kilometer van Parijs te weten in het dorpje Oosterhesselen was vandaag een kunstmarktje. Ria en haar zus Joke waren in het dorp aanwezig om hun schilderijen te tonen. Mijn baas droeg mij enige tijd over de markt om mij een beter uitzicht te gunnen over de kunstwerken. Het filmpje over de kunstmarkt staat op http://schilderkunstmarian.webs.com/ , de schildersite van de moeder van mijn baas dus. Morgen op woensdag is er wederom op 614 kilometer van Parijs in Oosterhesselen, een vervolg van deze kunstmarkt. 

Maandag 25 juli 2011         Het verdriet van mijn vriend Dylan

Het was een prachtige dag, ruim anderhalf uur hebben we gezwommen en elkaar achterna gezeten. Zelfs het weer was mooi. Tegen het einde van de wandeling heb ik Dylan deelgenoot gemaakt van hetgeen mij deze week staat te gebeuren. Die verdrietige blik in zijn ogen zal ik niet snel vergeten. Wat bleek namelijk, uhh, hoe zeg je dat nou... Wel weet je Dylan is wel een man, maar ook voor een deel niet, als je begrijpt wat ik bedoel.

 Zondag 24 juli 2011           Zie pagina nestplanning  

Vrijdag 22 juli 2011            Vandaag heb ik een echte date gehad, want volgende week.......  

                                                              Wat hoor ik?   Meen je dat?

Dichtbij even over de grens in Nederland heb ik voor de 2e keer mijn vriendin Nora ontmoet. Ik mocht haar huis binnen, we hebben gewandeld en gezwommen. De roedel van Nora heeft mij voor de eerste keer gezien in Intratuin en waren helemaal weg van mij. Ze vertelden dat Nora ook een brilletje had net als ik. Ze was net daarvoor gedekt en ze wilden graag voor het 2e nestje Wodan mij als dekreu. Toen de pups 7 weken oud waren zijn wij de pups gaan bekijken en heb ik Nora voor de 1e keer gezien. Nou we vonden elkaar gelijk leuk. 

Volgende week ontmoeten we elkaar weer en dan gaat het gebeuren.... het is de bedoeling dat ik n.l voor de eerste keer papa ga worden.  In de verte zijn we ook nog familie van elkaar. Aan de looks kan je het ook wel zien vind ik.  Nou Nora tot volgende week dan maar

             Ik droog, maar Nora was in het water gesprongen                                 Ik ruik haar...... zij ruikt muisjes.

                                                                               Is ze mooi of niet?

Donderdag 21 juli 2011     Nieuw schilderij van de moeder van mijn baas is klaar....      klik hierboven

Woensdag 20 juli 2011     Ik ben muzikaal.                                       zie videofilmpje                          

Die man had zoveel spijt dat hij mij buiten had laten slapen. Hij besloot, ik denk mede door mijn koel afwijzend gedrag, het goed te maken. Hij zei:  "Kijk ik geef je deze Piponienjo en weet zeker dat je het kan bespelen."  En weet je deze keer had die man gelijk. Ik was verbaasd over mezelf fooks. Ik heb die man deze keer alles vergeven. Kijk naar mijn muzikale bijdrage op het video filmpje.

Dinsdag     19 juli 2011  Wat een mafketel...

Werd de moeder van mijn baas vanmorgen tegen kwart voor negen wakker van mij, omdat ik wat piepte. Ze moest eerst localiseren  waar het geluid vandaan kwam. En ja hoor ik wist dat ze het door had. Ze stond op en ik hoorde de voetstappen dichterbij komen.  De deur naar de tuin ging open en ik zag haar.  Wat was ik blij.. eindelijk iemand die mijn gebed had gehoord. Ik heb de nacht moeten doorbrengen in de tuin. Die man, wat een mafketel zeg!   Hij was vergeten dat hij mij naar buiten had gedaan, omdat ik het warm had. Ik hoorde veel later dat de deur op slot ging. Wat bleek, die gecultiveerde smurf was naar bed gegaan. Ja en een gentleman zo als ik hield me stil tot de volgende ochtend. Nou die man kan voorlopig het heen en weer krijgen. Die woorden van troost en spijt maakten geen enkele indruk op mij. Mijn wraak zal zoet zijn, daar neem ik alle tijd voor. Reken maar!! 

                                                  Nee hoor, je hoeft me niet te troosten... ik heb het eventjes met je gehad!!!

Zondag 17 juli 2011  Was weer fijn..                              

Vandaag mochten mijn roedel en ik weer aan de kant van de Vecht lopen welke een aantal maanden was afgesloten voor loslopende honden.  Alle plaatjes zaten nog in mijn hoofd, het bordje van Uli en ons bankje die wij afgelopen maart daar hebben gemaakt van oud hout. Vanmorgen op mijn 1e wandeling troffen we daar bekende mensen met hun hond en zij vertelden ook af en toe gebruik te maken van het bankje aan de Vecht. Is dat niet grappig. Ik heb weer genoten van deze wandeling met zijn bekende geuren en natuurlijk de spelletjes die ik weer heb gedaan in het o zo prachtige landschap. De boefoto is speciaal gemaakt voor al mijn vriendinnen. En dus ook voor jou Shinji !!! 

                                                                                              Here I come

                                                                                                Boe

 Maandag 11  juli 2011    Ghin-Hawks en nog meer....                      Zie video......    en fotoboek

Tegen half 12 hebben we mijn baas opgehaald bij het station, hij kwam van Den Helder had zondag de wacht gehad. Mijn roedel en ik vertrokken daarna richting Bellingwolde om het N-nestje te bewonderen of tewel de Ghin-Hawks zoals ze genoemd worden. Nadat ik een enorme plas had geschonken aan het Groninger land, arriveerden we om een uur bij Huize of Shinji Star. 

De tuin rook naar heerlijke geurtjes zo lekker dat ik het schuim op mijn bek had staan. Je bent dekreu of niet.  En daar zag ik ze de  Ghin-Hawks. Tjonge wat een grote pups waren dat al geworden. Ze waren allemaal wakker, mooi, vrolijk en actief. Het duurde niet lang of ze kregen een heerlijke  maaltijd voorgeschoteld. De heerlijke geur deed me kwijlen van afgunst. 

De baas van mijn pa Lupus hield de mouw nog te voorschijn voor een korte opfris cursus, dat vond ik echt fantastisch, wat een sport zeg...

Na een tijdje mocht ik met Luchie spelen in de tuin, ha dat was een feest. Ik vond haar heel erg leuk, ja en ze rook als een echte dame. Ze wist met haar vrouwelijke charmes bepaalde gevoelens bij me los te maken. Het was een waar feest met haar te dollen. Ook heb ik nog mogen snuffelen in de tuin aan  Nasho en Nita.

We kwamen eigenlijk om te socialiseren met de Ghin-Hawks, maar het was zo warm en ze waren op een bepaald moment zo loom dat er besloten werd om het maar niet te doen.  

Na een Belgische maaltijd van Piet Patat kwamen tegen half acht Bert en Connie langs met hun Ninja en Yori die kennis mochten maken  met hun nieuwe huismaatje Nasho.Die man je weet wel, probeerde met een lege batterij nog een filmpje van Bert, Conny  en Nasho te maken... Deed me denken aan dat verhaal van een familie die met een lege tank op vakantie gingen.  

                     Het was weer geweldig en gezellig, waar bleef de tijd... wij danken de Stars hartelijk voor deze mooie uurtjes.

 Maandag 4 juli 2011                    Eindelijk weer...

Vanmorgen zijn we weer op pad gegaan om te wandelen te dollen en te zwemmen met mijn vriend Dylan. We hebben elkaar 3 weken niet kunnen zien omdat ik rustig aan moest doen vanwege mijn poot. Het was weer als vanouds en we hebben weer fijn van elkaar kunnen genieten.