Wodan van de Ooghduyne Pietertjeshoeve

Dinsdag 16-03-2010

Gisteren hebben we mijn baas naar zijn boot gebracht en we konden zien dat hij de valreep ( de trap) betrad van de Hr.Ms de Amsterdam, dat was heel erg mooi om te zien. Ik heb hem helemaal nagekeken.  Bij Kijkduin heb ik weer mijn 1e strandwandeling gemaakt en konden we daarna de zee bekijken vanuit het restaurant '"nogal Wiedus"  Na die tijd hebben we nog een bezoekje gebracht aan mijn familie en heb ik nog eventjes heerlijk kunnen spelen. Mijn mamma Jessie ontving mij met zwaaiende staart, zo dol is ze op mij. Het schijnt dat we 2 mei een verlate verjaarsparty gaan houden bij Agnes en Piet tussen de bloemenbollen. En eindelijk zal ik mijn tweelingbroer "Woezel" zien, het laatst was dat toen we op 7 en halve week oud uit elkaar gerukt werden, hihi. Hij, Riva en ik zijn de enige grauwe reutjes uit het nest van 11 puppies. Ook zal ik "Whoopy" mijn zwarte zus na tijden weer zien. Woda, Wolf, en Aschwan hebben ook al toegezegd te komen. Ben benieuwd wie nog meer.

Vandaag ben ik nog 2 keer naar het strand geweest en ik heb weer veel kunnen spelen met andere honden. Tegen twee zijn we weer richting huis vertrokken.

Morgen maak ik een verjaardagswandeling met Dylan, hij wordt dan 3 jaar.  

Zondag 14-03-2010  Dat is ff boffen.

Nou dat is geweldig kwam mijn baas op mijn verjaardag al heel vroeg thuis, kreeg hij dezelfde dag van zijn majoor te horen dat hij maandag 15 maart om 13.00 uur kan terugkeren in de haven. Die ouwelui hebben besloten dat we mijn baas terug brengen en een nachtje overblijven in Callantsoog. Yes een daggie dogsnuiven aan zee.

Zaterdag 13-03-2010

We hebben problemen met de computer, is geblokkeerd. Tijdelijk mogen we de laptop van mijn baas lenen, zodat we nog kunnen kijken en evt.  mijn  belevenissen op de site te kunnen schrijven. Foto's en video's echter niet en dat is heel jammer voor de vader van mijn baas. Heeft hij eventjes een cooling down, hihi.  

                                                              Vrijdag 12 maart 2010                

Hieperdepiep hoera hieperdepiep hoera Hieperdepiep hoera Hierperdepiep hoera Hieperderpiep hoera

                                                      Vandaag vier ik mijn 2e verjaardag                                                          

Yes ik voel me dogcool en niet zo'n beetje ook !  Vanmiddag heb ik een geweldige tijd gehad met mijn vriend Dylan. We hebben heerlijk kunnen dollen bij de Rietplas. Toen we bijna uitgedold waren heb ik getracteerd op een niet te versmaden lekkere hap. Moet je horen de vriendin van de baas van Dylan is verbaasd dat twee reuen het zo goed met elkaar kunnen vinden. Ach weet je, het heeft natuurlijk ook te maken met ons aanpassingsvermogen en het feit dat we aardig bij de tijd zijn. Ja daar zijn we mee geboren. Toch krijgen wij geen capsones we blijven ons zelf. Na het dollen zijn we doorgereden naar intratuin. Toen we daar een tijdje zaten piepte opeens de tam tam van de man. Mijn baas meldde dat hij onderweg was. We moesten dus vertrekken naar Coevorden. Nog vroeger dan de vorige week kwam mijn baas aan met de trein. Ik was blij hem weer te zien. Hij zei dat ie nog wat inkopen moest doen in verband met mijn verjaardag. Oh, wat vond ik dat spannend. Thuis gekomen kreeg ik de cadeaus. Dat moet mijn baas een paar duiten hebben gekost. Ik was blij en ontroerd, maar als ODH laat je dat natuurlijk niet blijken. Weet je wat mijn baas vandaag tegen me zei. Echt zoiets moois, dit zal ik nooit vergeten, zelfs al word ik dertien. Hij zei: "Wodan, vriend, je bent niet alleen aan de buitenkant mooi, maar ook vooral van binnen. Kijk, op zo'n moment heb je ook als ODH een brok in je keel, niet dan?  Tenslotte dank iedereen voor de lieve berichtjes in het gastenboek, bedankt en tot ziens.

 Klik hier voor de film    

Donderdag 11 maart 2010             Straf op de dag voor m'n verjaardag 

Een mooie dag, een fijne wandeling, totdat.... We liepen langs de Vecht, ik had mazzel we kwamen veel honden tegen. Heerlijk is het met zo'n hond aan de overkant mee te rennen. Vier was ik er al tegengekomen. De man floot af en toe, ik rende dan terug en mocht dan nog een keer. Wat een gein ik kon er niet genoeg van krijgen. Yes daar kwam hond nummer vijf, ik weet niet wat voor merk het was, maar hij rende vrolijk mee naast de fiets van zijn baas. Ik wachte tot ik mocht gaan en ging op topsnelheid achter hem aan. Maar nu komt het, ik was al ver en hoorde de man fluiten, joh ik weet niet wat mij bezielde maar ik luisterde niet. Ik kon het gewoon niet, nee echt, ik kon niet stoppen met die spannende achtervolging. Op een onbeheerste bijna agressieve wijze bleef de man fluiten. Ik deed of ik niets hoorde en rende als maar verder. Toen de fietser met zijn hond het pad nam dat hen wegvoerde van de rivier besloot ik terug te gaan. Plotseling kreeg ik een spontane flash-back van de hondenschool. Baasjes werden daar namelijk geleerd altijd blij te doen als de hond uiteindelijk toch weer bij ze kwam. Eindelijk zag ik de man weer opdoemen. Ik besloot hem kwispelend te benaderen. Helaas hielp dat voor geen meter. Zijn ogen rolden, zijn gelaat op storm, zijn ego totaal in de vernieling.  "Jij ongehoorzame gecultiveerde poedel hier krijg je spijt van," sprak de man. Ik had sterk de indruk dat de man boos was en meende wat hij zei. Maar om voor de tweede keer in mijn korte leven gecultiveerde poedel te worden genoemd sneed door mijn ziel. Voor straf moest ik vijf keer zit, af, staan, voet in hoog tempo uitvoeren. Na een diepe zucht dacht ik voldoende gestraft te zijn. Nee dus, de man zette mij vast met de riem aan een paaltje. Tot mijn verbazing liep hij weg tot ik hem niet meer kon zien. Shit, dat was balen. Er ging van alles door mijn kop. Ik kreeg een visioen dat mijn baas aan kwam varen om me uit deze situatie te redden. Op eens zat ik weer in de keiharde werkelijkheid. De man kwam terug hij keek nog steeds niet vrolijk. Hij maakte me los en ik moest volgen aan de voet. Het leek me verstandig dit netjes te doen. Aan de andere kant van de Vecht naderde weer een hond merk Labrador. Tot mijn grote verbazing mocht ik van de man met de hond mee rennen. Toen de man floot besloot ik geen enkel risico te nemen en rende naar hem terug. Tot mijn opluchting werd ik door de man enorm geprezen.  Het leek opeens een ander mens. "Morgen ben je jarig" zei hij vrolijk. 

Maandag 8 maart 2010                  Dollen met Dylan                                                    Zie video's

Vandaag was het dus zover ik had afgesproken met Dylan bij de Rietplas. Vanuit de auto zag ik hem aankomen. Waarom lieten ze mij er niet uit!  Ja, hoor weer zo'n onnavolgbare actie van die man. Hij ziet de wereld alleen door z'n camera, heeft totaal geen verstand van honden. Laat staan dat ie zich er in kan verplaatsen. Echt hopeloos, zonder vooruitzichten kansloos, om medelijden mee te hebben. Wat denk je, zegt die man tegen de moeder van mijn baas "Laat hem uit de auto als Dylan hier is."  Fout natuurlijk, want terwijl ik Dylan zag komen bouwde ik een bepaalde spanning op. Logisch want ik verheugde me al dagen op ons weerzien. Toen de klep van de auto open ging kwam de ontlading. Ik nam een wilde sprong en Dylan schrok zich een hoedje en rende weg. Maar gelukkig was hij snel over z'n schrik heen toen hij me rook. We hebben geweldig gedold.

Onderweg kwamen we zowaar Ruben tegen de zoon van de baasjes van Kira. Even daarna het baasje van die loopse teef van vorige week. Ze riep ons toe dat ze niet loops meer was. Ja ff net of ik achterlijk ben. Ook kwamen we een ODH tegen zijn baasje vertelde dat hij een half jaar oud was en geboren in de Vom Schwartzen Panther kennel. Ik vond het wel jammer dat hij steeds z'n staart tussen z'n poten deed dat leek niet echt dogcool. Daarna  maakten we een verschrikkelijke tragedie mee. Er kwamen mensen aanlopen die ook een witte herder bij zich hadden. Tot onze schrik vroegen ze of wij wisten wie zijn baasje was. Ze vertelden dat hij de hele tijd met hen mee liep. Dat ze de dierenambulance hadden gebeld. Ze waren op weg hem daar naar toe te brengen. De koude rillingen liepen over mijn rug.  Nou joh als je zo iets hoort gaat er van alles door je heen. Ik krijg het niet uit m'n kop. Nadat we bijna anderhalf uur hadden gedold was het tijd om afscheid te nemen. Vrijdag 12 maart op mijn verjaardag hebben we weer afgesproken yes ik kijk er nu al naar uit ! Het is tijd voor een lekkere bak pens toedeloe.       Zie video

Zondag 7 maart 2010  

De commandant van de Hr. Ms. de Amsterdam had mijn baas afgelopen vrijdag al vrijgegeven om 11.00 uur, dus hij was lekker vroeg thuis voor het weekend.  Mijn baas had  heel wat verhalen te vertellen over zijn 1e week aan boord. Heeft met iedereen kennisgemaakt en heeft het schip al een beetje leren kennen. Hij voelt zich al helemaal thuis en binnenkort kan het zo zijn dat hij ons belt met het bericht dat hij een paar dagen wegvaart. Eind april, begin mei gaat hij een reis maken van 6 weken naar Amerika, Canada en IJland. Nou ik ben heel benieuwd. Het weekend was weer super en daarvan is een filmpje gemaakt met mijn baas en ik in de hoofdrol. Kijk maar gauw!!                      Zie video's     

Woensdag 3 maart 2010                     De Jacht

                         De nacht voorbij. Tijd voor m'n eerste wandeling. Een lekker mager zonnetje. Ben boordevol energie.

Heb sterk verlangen naar actie. Gretig snoof ik de geuren op. Alleen eenden en futen, verder geen levend wezen te zien.

Onverwachts opeens de geur van een zoogdier in m'n neus. Mijn lijf vol adrenaline. Het volgen van het spoor. Sluipen volgens instinct. 

Een zinderende spanning. De geur werd dominanter. Ik zelf ook. Visioenen van de te verslinden prooi. Het kwijl in m'n bek.  Kende mezelf niet meer. 

Nog nooit zo bloeddorstig geweest. Wist dat het beest niet meer ver was. De geur was om aan te raken. Mijn spieren gespannen als kabels.

Yes, daar was het beest. Ik nam een sprong naar boven. Gemist hij schoot onder mij door. De adrenaline deed z'n werk. ja wild en onvoorspelbaar. 

Een korte draai, een nieuwe sprong. Te laat weer onder me door. Woede frustratie onmacht. Zag de onsportieveling in z'n holletje duiken.

                        Ondanks uitgraafpogingen  onbereikbaar. Keek naar de gegraven kuil. Geen reactie. Heb geglimblaft en gedacht.... 

                                                                              Dit zoogdier, deze muis is nog niet van mij af.

 Maandag 1 maart 2010.  Een nieuwe vriend...   

                                                                          Onze eerste ontmoeting

Hoera, ik heb er een nieuwe vriend bij gekregen, Dylan heet hij en is genoemd naar Bob Dylan die in de sixties geweldige muziek heeft gemaakt. Ik vermoed dat zijn baasjes fan zijn.  We hebben elkaar ontmoet bij de Rietplas in Emmen. In het begin deden we om de beurt wie het stoerst was. Maar al snel besloten we dat we beiden even stoer waren. We hebben geweldig met elkaar gespeeld, rennen door het bos en zelfs  door een sloot. Later hoorde ik dat er een mevrouw met een loopse teef ons voorbij was gelopen. Doordat we zo fijn aan het spelen waren heb ik daar niets van gemerkt. Dylan trouwens ook niet alhoewel hij door een bepaalde ingreep nu minder interesse heeft hi hi. Ik hoop Dylan vaker te ontmoeten want het was erg leuk met hem te spelen!  We hebben in iedergeval elkaars e-mail.!

         Prachig gebit, maar niet zo overdrijven hoor !                                  En maar racen door de sloot

                                                                           Dylan en Wodan   

   Zondag 28 februari 2010  Mijn baas als pup en zijn vader als joker !

Om 18.52 is mijn baas naar Den Helder vertrokken. Het was echt genieten vanaf woensdag, zoals ik eerder heb verteld, hebben we samen opgetrokken. De tentamens zijn achter de rug. Op Engels had mijn baas een 7.3, op Radartheorie een 8.6, op Sonartheorie een 9 en op Akoestiek en Oceanografie een 8.4. Ik ben dus erg tevreden en trots op hem. Morgen gaat hij dan aan boord van Hr. Ms Amsterdam waar hij aan de praktijkopleiding begint. Hij heeft er echt zin in. Onze laatste wandeling hebben we vandaag langs de Vecht gemaakt. Af en toe zag ik een hond aan de andere kant van de Vecht en mocht dan van mijn baas meerennen. Ik heb nog uitgekeken naar die mooie teef maar helaas kwamen we haar niet tegen. Toen we thuis kwamen zei mijn baas dat hij een verrassing voor me had. "We gaan naar een filmpje kijken toen ik nog een pup was" zei hij. Nou joh dat was toch echt heel vreemd, ik zag hem op het filmpje groeien. Natuurlijk moest die man filmen terwijl wij keken. Toen de man telefoon kreeg ging hij de kamer uit om het geluid niet op het filmpje te krijgen. Mijn baas mocht toen het filmpje afmaken. Daar zal die man denk ik niet zo blij mee zijn. Mijn baas heeft namelijk een paar opnames gemaakt die bij de man gevoelig liggen. Opnames die niet door anderen mogen worden gezien......Ga naar videos en wordt deelgenoot. 

Zaterdag 27-02-2010

Nou dat is boffen, mijn baas is afgelopen woensdag tegen 16.00 uur thuisgekomen. Ik hoorde voor die tijd al een pieppiep op de mobile van de vader van de baas en vloog op. Ik dacht nog dit kan toch niet waar zijn, komt mijn baas nu al?  Ja, hoor de ouwelui kwamen ook gelijk in actie en toen wist ik genoeg, mijn baas kon opgehaald worden van het station.

Mijn baas heeft nu zijn 8 weken theorie en praktijk erop zitten en a.s. maandag wordt hij bevorderd en komt hij voor het eerst op zijn schip de Amsterdam. Zijn schip is dan zijn huis en blijft er dan ook op slapen. Hij krijgt een takenboek, en moet verschillende opdrachten uitvoeren. Mijn baas zag afgelopen dinsdag zijn boot nog vertrekken voor een reisje naar Engeland, maar gelukkig komt deze weer op tijd terug.  Nou spannend mijn baas kan zich er erg op verheugen.

Deze dagen heb ik natuurlijk weer veel kunnen wandelen, maar vandaag was het toch weer een speciale bofdag. Eerst 's morgens naar de Vecht en tegen de middag zijn we met zijn allen naar Emmen vertrokken. Eerst naar de Rietplas en daar heb ik fijn kunnen spelen met een teefje die ik al van verre zag aankomen naast de fiets van het  vrouwbaasje.

              en hier is ze dan                                                                          Een high five voor een koekje

Vervolgens gingen wij mijn baas, de moeder van mijn baas door naar Intratuin en die man moest met zijn auto naar de garage. "Uit voorzorg"  hoorde ik hem zeggen. Haha is zeker bang dat hij anders weer voor aap komt te staan. Wij hebben ons wel vermaakt in Intratuin, socialiseren, wandelen, drinken en eten, maar dat het zo lang zou duren hadden we niet verwacht. Toen die man eindelijk terug kwam wilde hij ook nog uitgebreid de krant lezen, maar daar staken wij een stokje voor! 

Op de terugweg mocht ik, omdat ik zo flink was geweest, weer een wandeling maken bij de Rietplas en daar kwam ik weer twee hele leuke honden tegen, een kleine en een grote. We hebben heel wat kunnen spelen. Ook zag ik nog een aantal paarden.  Thuisgekomen kreeg ik mijn pens en ik lig nu heerlijk na te genieten van deze dag. Wat een dag ben heel erg moe van alle indrukken en het spelen geworden.

                     En moe dat ik werd                                                                                                        Later kwam ik nog een paar tegen

Woensdag 24 februari 2010       Wanneer komt het....

Lopend langs de Vecht, een trieste grijze lucht, weinig licht, traag vallende regendruppels in de mist, een onbestendig gevoel. Zelfs de eenden vlogen chagrijnig kwakend op. Een futloze aalscholver zonder hoop dook onder om zich daarna passief door de stroming te laten meevoeren.

Wat een grauwe mistroostige trieste wereld. Niet een nieuw groen blaadje aan de bomen, geen verse grassprietjes. Alleen die vieze blubberige natte bodem met hier en daar een restantje grauwe sneeuw. Wat een dag, al met al niets om vrolijk van te worden.  Onverwacht zag ik haar in het mistige landschap aan de andere kant van de Vecht aan komen lopen. Te lang had ik haar niet gezien. Ik zag haar versnellen en keek vol bewondering naar haar soepele bewegingen. Elegant met de gratie van een hinde bewoog ze zich op een niet te beschrijven sensuele wijze in mijn richting. Haar vacht bewoog vrolijk in het atletische ritme van haar gespierde lijf. Haar imponerende witte, tanden schitterden tijdens haar heftige ademhaling. Vrolijk en vol herkenning blafte ze naar mij. De hormonen gierden door mijn lijf en haar blaf riep een intense emotie in mij op. Het gekwaak van opvliegende eenden klonk opeens als muziek in mijn oren. Ze glimblafte naar mij en liet mijn hart smelten. Een intense warmte doorploegde mijn lichaam. Opeens wist ik dat de lente niet meer ver weg kon zijn. 

Maandag 22 februari 2010    Meer nieuws over het etentje  Zie site Lotharshof van Dirk en Riet. zie links

Voor afgaande aan het diner ontving Bert "Video-Paparazzi" Rus een "Lifetime Achievement Award" voor al die leuke filmpjes op de site van Wodan. Deze prestigieuze prijs bestond uit een fles antivries die door Ronald van Bruggen aan de gelukkige laureaat werd uitgereikt. 

Deze tekst staat op de site van  Lotharshof    voor meer tekst en prachtige foto's zie hun site.

Zondag 21 februari 2010  Het etentje en de wraak van Ronald    Uit alle windstreken waren ze gekomen, sommige van hen hadden zelfs een hotel besproken. Een enorme opkomst. Zoals gezegd had het restaurant nog nooit zo vol gezeten, een daverend succes dus. De sfeer was optimaal, het was leuk elkaar nu eens op deze wijze te ontmoeten. Ja inderdaad een happening die ons nog lang zal heugen. Als enige ODH heb ik vanuit de auto kunnen mee genieten. Nou wat een geluiden kwamen uit die tent, het leek wel een kippenhok. Voor mij was het hoogtepunt de wraak van Ronald. Daar had die man niet meer op gerekend na zijn 1 april mop. Ronald wist met een zorvuldig opgebouwde intro de man terug te pakken door hem vervolgens koelvloestof aan te bieden. Van mijn baas hoorde ik dat de man had gelachen als een boer met kiespijn. Het toppunt van onsportiviteit komt nog. Thuis gekomen speelde de man het gemaakte filmpje af. Nee sprak hij, dit kan niet op de site, er was te weinig licht om te filmen. Voordat de man kon reageren pakte mijn baas de camera en zette de film op de site. Mijn dag kan niet meer stuk!! Klik hier voor de film!

Woensdag 17 februari 2010  Wat een schrik.!!

Zoals gezegd was dus de accu van de Citroen leeg. Vannacht had de vader van mijn baas (beter bekent als die man) de accu aan de oplader gezet. De man keek op een manier of hij technisch was. Hij zei: "Als dat boodschappenmandje start moeten we een lange rit maken om goed bij te laden". We besloten naar Assen te rijden.

                                                                          In deze auto kan ik fijn meekijken

Dat leek mij een uitstekend plan want je kan daar aan de Baggelhuizer plas heerlijk rennen. Toen we tussen Beilen en Assen reden schreeuwde de man: "Nee toch er brand een lampje, wat betekent dat?" vroeg de techneut.
"Weet ik niet?" zei de moeder van mijn baas. "Kijk dan in het boekje!" zei de man. "Zet jij die auto maar stil!" zei de moeder van mijn baas. Een klein wonder voltrok zich de man luisterde en zette de auto op de vluchtstrook. "Het is de koeling!" zei de moeder van mijn baas. "Ook dat nog" zei de man en ik hoorde en rook de frustratie. Onder andere omstandigheden zou ik daarvan hebben genoten. "Bel de wegenwacht!" zei de moeder. "Zijn we niet lid van" zei de man. "Wat nu!" zei de moeder. "Ik kijk onder de kap" zei de man. Aan de ogen van de moeder van mijn baas zag ik dat ze daar niet zoveel vertrouwen in had. "Waar zit dat hendeltje van de kap!" zei die man. "Ergens daar onder!" zei ze. Na een minuut of 3 had de techneut het hendeltje gevonden. Het duurde even voordat hij uit kon stappen want het verkeer raasde vlak langs ons. Toen de man de deur open deed dacht ik mee te mogen. Dat was aan de gil van de moeder van mijn baas te horen, niet de bedoeling. Tot mijn verbazing kreeg de man de motorkap zonder problemen open. Hij kwam weer in de auto zitten en zei dat het reservoir van de koelvloeistof leeg was. Sta je op de A28 en heb je koelvloeistof nodig. "We hebben een probleem" zei de bijdehand. Plotseling stapte hij weer uit de auto ik wist niet wat ik zag. De man pakte sneeuw en probeerde dat in het reservoir te proppen. Dat lukte niet al te best begreep ik uit zijn teksten die ik jullie beter kan onthouden. Ik kreeg echt de indruk dat de man zich niet happy voelde. Opeens zag ik dat die man achter in de auto een plastic beker had gevonden. Wat ik daarna zag tart een ieders voorstellingsvermogen. Luister en huiver: ik zag de man zich verdekt opstellen voor het verkeer. Door een niet nader te beschrijven handeling vulde hij de plastic beker met warm water. Daarna zag ik hem sneeuw toevoegen. Toen de auto later weer reed en het lampje uit bleef zei de man: "Kijk soms maak je een survival mee op de snelweg. Het gaat erom het hoofd koel te houden" zei hij triomfantelijk De moeder van mijn baas en ik wisselden een blik van verstandhouding.

        frustrerend hij is sneller                             Er zit 1 schreeuwlelijk bij.                                He, jou vind ik ook wel leuk       

Aangekomen bij de Baggelhuizerplas kon ik mijn geluk niet op, geweldig wat heb ik daar met veel honden gespeeld. Wat ik nog niet eerder had meegemaakt moest ook eens gebeuren. Er was een hond bij die sneller was dan ik. Joh, ik probeerde hem er uit te lopen maar dat lukte niet. Op volle kracht volgde ik hem luid blaffend van frustratie maar het was geweldig.

Eenmaal thuis gekomen stond een uurtje later alweer de andere auto voor het huis. Yes!

                                                             Kijk zo doe ik als ik een leuk hondje zie

Dinsdag 16 februari 2010           Drie kleine....

Wat denk je wat, is de auto van die man gisteren opgehaald door de garage. En de auto van de moeder van mijn baas daarvan is de accu leeg, dus dat betekent dat ik geen leuke autoritjes meer kan maken. Ik ga nu al wandelend naar de Vecht of naar het bos. Gelukkig krijg ik nog altijd wel mijn heerlijke wandelingen. 's Avonds tegen kwart over zeven en tegen middernacht laat de moeder van mijn baas me altijd uit en gisteren nam ze voor het eerst een dummie mee. Ze vertelde dat ik eerst een plas moest doen en dan mocht ik spelen. Waar ik anders altijd 10 keer over moet doen, deed ik nu in 1 keer een hele dikke plas tegen een boom en mocht ik heerlijk achter de dummie aanhollen. En Joh je zal het niet geloven, 50 meter van mij af zaten drie konijntjes in de sneeuw. Ik keek er even naar maar taalde er niet om. Meestal als ik een "nee" hoor dan weet ik ook dat het nee is, maar dit keer had ik dat niet eens nodig. Nou daarom mocht ik als beloning nog een paar keer.

Zondag 14 februari 2010                Mocht hem niet uitzwaaien

Verdrietig lig ik nu onderaan de trap, want weet je, ik moest thuis blijven toen mijn baas werd gebracht naar het station. We zaten allemaal in de auto om te vertrekken en toen maakte deze een heel gek piepend geluid. Wat de vader van de baas ook probeerde de auto wilde niet starten. We bleven maar op de plaats staan. De vader er een paar keer uit en er weer in. Toen de moeder eruit en ze liep naar het huis. Kwam ze later weer terug en iedereen stapte uit ook ik. Ik moest weer naar binnen en daar snapte ik niks van. Mijn baas en de vader van mijn baas gingen voor bij de stoep staan en toen kwam er een andere auto en die namen hen zo maar mee. Drie kwartier later kwam die man weer terug, maar zonder baas. Nou mij werd uitgelegd dat mijn baas toch de trein nog heeft kunnen halen. Gelukkig maar dan komt hij op tijd terug in de haven, want morgen heeft hij een tentamen.

            Zo op naar de volgende hond                                                                Die muis is toch sneller als ik dacht

Ik heb weer hele lange wandelingen gemaakt dit weekend langs de Vecht samen met mijn baas, vader en moeder van de baas. Heb weer vele honden aan de overkant gezien en ik ben in de aanval gegaan om een muis te vangen. Ik heb weer heerlijk met Leon kunnen dollen en knuffelen. Joh, mijn baas dat is me er een.

Donderdag 11-02-2010 

                          Nog 1 vakantiefoto                Zon, zee, zeilen, strand en stappen in de sneeuw

                                                  1.Snuffel Shop   (werkshop speuren)   

De Film's staan erop:                         2.  Ontroering bij het zien film Jessie, Zohreh, Riva en Ilan

 Fotoboek  bijgewerkt                         3. Beediging Leon bij de Marine   

                                                              4. Nieuwjaarswandeling Hargen

Dinsdag 09-02-2010 Vakantie weer voorbij.   

    Inhoud:      Beediging baas, bezoek familie, Workshop speuren, Wandeling familie en Ilan en Nieuwjaarswandeling Hargen.

Op 28 januari vertrokken we voor een 11 daags verblijf in Callansoog. De dag er na mocht ik bij mijn moeder Jessie, mijn zus Riva en halfzus Zoreh zijn, want weet je ik mocht namelijk niet mee naar de beediging van mijn baas. We hebben de hele dag met elkaar gedold in het weiland en de schuur. Ook ben ik nog samen met mijn familie in de stal geweest bij de koeien. En weet je wat als ik de stem van Agnes hoor en ik hoor de geluiden van mijn familie viervoeters op de film dan moet ik huilen als een wolf. Na de beediging hebben Leon en de vader en moeder van mijn baas het schip de Amsterdam nog bekeken.

 Gelukkig kon ik thuis gekomen alles zien op de film, die binnenkort op de site komt. Mijn baas was bijna elke dag bij me en als we hem s'avonds  terug brachten mochten we de haven in om hem te brengen. We zagen dan elke keer zijn schip de Amsterdam liggen waar hij over een paar weken op wordt geplaatst.

Workshop speuren

                                                    Luchie                                                                                                                      Wachtende mensen

Zondag 31 januari mocht ik mee doen met de workshop speuren en wie kwam ik daar voor het eerst buiten tegen. Yes het was de 10e Star Luchie en  haar baasvrouwtje Saskia hadden er al heel wat kilometers opzitten door Belgie en Nederland en zagen nog ff kans om bij de workshop aanwezig te zijn. Spannend hoor eerst kregen we theorie les en daarna mochten alle honden het proberen. Ik vond het heel erg leuk en had de worstjes al snel op. Joh, je houdt het niet voor mogelijk hoe goed Riva en Ilan waren, later hoorde ik dat zij op een zogenaamde snuffelclub zitten, vandaar dus.  

                  Riva mijn zus                                                                                    Ilan                                                                                      Wodan

Strandwandeling familie en Ilan

Ook heb ik nog een strandduin wandeling gehad met mijn moeder Jessie, Riva, Zohreh en Ilan. Dat was heel erg bijzonder, wat bleek mijn baas had een sms gestuurd en zei dat er een drijver met rode vlag werd vermist in Egmond aan zee. Je geloofd het niet wij vonden die drijver op het strand, geweldig wat een gein we hadden.

Ja, en wat denk je wat er ook gebeurde, als ik er aan denk gaan zelfs mijn okselharen overeind staan, niet te geloven wat is het toch een verschrikkelijke man. Luister, hadden we een afspraak gemaakt met Piet en Agnes om een wandeling te maken in de Donkere Duinen,  je weet wel dicht bij Huisduinen. De moeder van mijn baas had al een paar keer gezegd om te gaan.  Zei die man: "Rustig aan we zijn er in 10 minuutjes". We vertrokken om 10 voor twee, de moeder van mijn baas keek op de klok in de auto en zei geschrokken: "Het is al twee uur". Zei die man, "Dat huisje huur ik nooit weer, een klok hoort goed te lopen". Jongens wat een geluk voor hem dat ik achterin zat. Ik kreeg visioenen van een  broek met winkelhaken etc. Je raadt het al Piet en Agnes en mijn familie hebben 10 minuten gewacht en zijn toen maar gaan wandelen. Wij hebben dus alleen moeten wandelen en dat had ik aan die man te danken. Dank je wel hoor!  Toen we terug kwamen bij de auto hoorde ik opeens een schreeuw: "Heeeeeeee Rus, waar was je?  Daar waren Piet, Agnes en familie, fijn dat we elkaar toch nog even zagen. Ik zal jullie niet vermoeien met het onnozele gebazel van die op leeftijd puberale man die nooit volwassen word en zich er uit  probeerde  te kletsen.

Nieuwjaarswandeling Hargen

De nieuwjaars wandeling was een daverend succes geweldig zoveel ODH's bij elkaar, heerlijk elkaar weer te ontmoeten. Onze sponsoren werden getracteerd op oliebollen koffie en warme jam, dat was weer heel aardig. Bedankt organisatoren !!  Het was een prachtige wandeling door een mooi gebied waar je alle ruimte hebt. We hebben ook nog een indruk gekregen van de gevolgen van de brand die daar heeft gewoed. Bij de plas gekomen werden mijn mamma Jessie en haar zusje Shinji nog op de foto vastgelegd. Op deze foto ben ik best wel trots. Er liep ook een mevrouw mee die zei tegen die man dat ze de site van mij zo leuk vond, gelijk begon die man haar te filmen. "Nou daarom hoef je me niet te filmen" zei ze. Kijk dat gun je zo'n man toch.

Je kon zien dat wandelen vrolijk maakt en met name wandelen met honden. Ja, beste mensen het mag best eens worden gezegd. Wij honden hebben een positieve invloed op de geestelijke gesteldheid van de mensen. Alhoewel uitgezonderd 1 man, ja sorry ik moet het toch weer even kwijt, ik heb me toch even geergerd. Het is ook moeilijk er aan te wennen. Gaan we een duinheuveltje over, wat ligt daar, ja hoor die man, op een platic zak, voorbedachte rade dus. Hij zou psychologisch moeten worden nagekeken in een erkende kennel. Lag  die op leeftijd puberale man ons zowaar op zijn rug te filmen. Ik dacht in welke film zit ik, ach kijk maar zelf we zitten er allemaal in. Knap dat de moeder van mijn baas het voorelkaar kreeg de film te publiceren, klik videos aan. Het is tijd voor een bak pens aufwiedersnitsel.

 Film's  Klik bij video's                                                

                                                                    Mamma  Jessie en Tante Shinji     ( de twee zussen)

Woensdag 27-01-2010               Baas, ik kom er aan hoor!        11 dagen vakantie

Morgen vertrekken we dus naar Callantsoog om allerlei leuke dingen voor baas en hond mee te maken. We blijven niet 2 weekendjes zoals eerder beschreven, maar totaal 11 dagen.

Beediging baas 29 januari, ik ga die dag naar mijn mamma Jessie / 31 januari speuren Callantsoog / 7 februari wandeling in Hargen.

                                                           Ik kijk er naar uit

Dinsdag 26-01-2010     Een Herderdag                                                                   

Ook vandaag zijn we Nederland weer ingereden, want we moesten bij het plaatsje Ees zijn. Voor die tijd mocht ik weer een wandeling maken aan de Rietplas bij Emmen. Op het laatst van de wandeling kwam ik toch nog een herdershond tegen, ha dacht ik dat is leuk. Ik liep er sluipend op af, om zijn gedrag te peilen.

Hij leek me wel oke en ik liep een eindje met hem op. Net als ik had hij een borstelende rug en zijn staart was ook omhoog. Maar die van mij was aan het kwispelen en ik wilde hem uitnodigen om te spelen. We draalden wat om elkaar heen en hij deed een plas tegen de boom en ik daar weer over heen. Hij zag een stukje hout liggen en snelde daar naar toe om het op te pakken. In mijn onnozelheid  zorgde ik ervoor dat het stukje hout de mijne werd, per slot van rekening doe ik dat altijd en wilde er een spel van  maken.  Nou, joh dat had ik beter niet kunnen doen, want ik had hem getart....  Hij vloog mij even later aan en het leek ff heftig voor de tweevoeters. Allebei wilden we het niet opgeven en de vader van de baas en de bazin van de hond riepen ons. Nou je had mijn kop  eens moeten zien. Dit kon die man toch  niet maken, dit was een afgang voor mij zeg. Moest ik ook nog netjes gaan zitten, terwijl die herdershond naar mij  keek. En weet je wat zo gek was? De tweede wandeling die we daar maakten zagen we alleen maar herders in de verte lopen en geen andere honden. 

                                     Nou zeg!  Dat meen je niet!  Moet ik nu echt naar je luisteren?  Heb ik z'n kwijl ook nog op mijn vacht.

Zondag 24-01-2010            Slappe lach

Het was weer een fijn weekend maar weer te snel voorbij zoals altijd. Toen mijn baas vrijdag thuis was zei zijn vader zo trots als een pauw "Leon kijk eens wat ik Wodan heb geleerd."  Hij gooide een balletje in mijn bek. riep mij, stak zijn hand uit en zei: "Dank je wel". Ik liet toen het balletje in zijn hand vallen. Glunderend keek hij vol verwachting naar mijn baas zijn reactie. "Ach,  zei mijn baas,  hij had je het balletje ook gegeven als je boom of aap had gezegd, probeer maar eens". De man gooide opnieuw het balletje en riep mij, hield zijn hand op en zei: "Aap". Natuurlijk liet ik het balletje in zijn hand vallen. Vol ongeloof en met een onnozele blik keek hij mij aan. De moeder van mijn baas kreeg de slappe lach ze kon niet meer stoppen de tranen stroomden over haar wangen. Het werkte heel aanstekelijk en mijn baas had het ook niet meer. Ik durf jullie niet te zeggen hoe die man ons aankeek.

Wandeling

Vanmiddag een heerlijke wandeling gemaakt, langs het kanaal en daarna  in het Emlichheimer bos. Anneke, die bij ons op bezoek was, ging ook gezellig met ons mee. Mijn baas was weer volop met mij aan het stoeien. En ik vond zowaar in het bos nog een hele leuke lange stok.

Zaterdag 23-01-2010            Groen licht..... voor

Yes, a.s. donderdag vertrekken we naar Callantsoog voor een heerlijk lang weekendje. Vrijdag wordt mijn baas beedigd bij de Marine en dan ga ik in de tussentijd weer fijn naar mijn Mamma Jessie, half-zus Zoreh en mijn tweelingzus Riva. Dan kan ik weer fijn dollen, net als de vorige keer en dat is me toch zo goed bevallen. Ja, ik ben dol op mijn familie. Enne zondag 31 januari mag ik mee speuren, dat Agnes en Tina organiseren. Dan zie ik mijn zussen Woda en Riva ook en natuurlijk mijn grote held Ilan. En weet je wat zo grappig is, we speuren bij de opgang "van de Ooghduyne".  Dat is een deel van mijn achternaam, haha.

                                                 Ik ben alvast aan het oefenen hoor!

Donderdag 21-01-2010    Wat hoor ik weer een lawaai....

Vorige week mocht ik samen met mijn vriend Tommie de kat naar de dierenarts. Hij bleek de laatste tijd zwaar te ademen en veel te slapen. De dierenarts dacht dat het asma was en hij kreeg daarvoor een prikje. We moesten hem de hele week observeren of het ook beter zou gaan.

Vanmiddag mocht ik weer mee, maar de moeder van mijn baas had moeite om Tommie  goed in het poezenmandje te krijgen omdat ik er met mijn neus boven op stond en ik hem bleef likken. De dierenarts wilde weten hoe het ging en de moeder van mijn baas vertelde dat hij veel minder slaapt en weer gewoon ademt. "Ja, maar ze vergat erbij te zeggen dat hij erg fit is geworden. Hij steeds naar buiten en dan weer naar binnen, en dan weer naar  buiten wil etc. Hij krijst om zijn zin te krijgen en dat gaat je door merg en been. Ik word er hondsdol van, zelfs ik ja, ik ben een gevoelige hond. En het mooiste komt nog als de tweevoeters op Tommie mopperen dan denk ik dat ik iets fout heb gedaan en ga achter de stoel liggen".  Maare ik vind wel dat hij heel flink is geweest. Een prikje brrrrr, blij dat ik het niet was.

Woensdag 20-01-2010  Verrast door Donna

Bij het zien en ruiken van Donna sloeg de ontroering toe. Het is al weer een lange tijd geleden, ja het was in onze eerste levensmaanden dat wij elkaar voor het eerst hebben ontmoet op de puppycursus. Toen konden we al goed met elkaar opschieten. Daarna hebben we nog een aantal keren een reunie gehad. Ik was echt blij haar weer te zien. We hebben heerlijk gedold in de tuin en ik prijs haar moed tijdens het spelen. Ja ik ben tenslotte wel een stuk groter dan haar. Vanaf het eerste moment dat ze binnenkwam wist ik wie ze was en echt het is nog net zo'n eigenwijze opdonder als toen.                                                    

Dinsdag 19-01-2010              Depri........ en Baldadig !

A. Het viel niet mee vanochtend op mijn eerste wandeling langs het kanaal richting bos. De sneeuw was bijna verdwenen, daarmee ook het vrolijke licht. Door de trieste en donkere lucht die boven me hing voelde ik mij depri ja echt depri..  Mijn altijd opgewekte humeur had plaats gemaakt voor een onbestemd gevoel. Ik snapte niet waarom en had ook nimmer verwacht zoiets mee te maken. Ik schrok op uit mijn gepeins en hoorde de man zeggen : "Waarom loop je nou door die blubberplas" Volgens mij had die smurf hetzelfde probleem als ik, ja ook niet echt een man om onder deze omstandigheden vrolijk van te worden. Opeens zag ik aan de andere kant van het kanaal een vrouw aan komen lopen met een hondje. Voor mij staat een soortgenoot gelijk aan licht, opeens voelde ik mij weer een stuk beter. Ik weet achteraf dat ik op dat moment een enorme fout maakte, maar ik kon niet anders. Voordat die man ook maar een kans had om te reageren was ik al over het ijs naar de andere kant. Tot mijn schrik en verbazing had de vrouw, voordat ik ook maar even had gesnuffeld, het hondje opgetild. "Geh weg du" gilde ze en begon zowaar naar mij te schoppen, ik kreeg toch echt het gevoel niet welkom te zijn. Opeens drong het geschreeuw van die man tot mij door. Zijn tekst was beneden elk niveau "Kom voor gecultiveerde poedel" schreeuwde hij.  Opeens had ik door dat ik over het stijve water was gelopen. Ik moest dat risico nog een keer nemen. De man was nog steeds woedend ik keek in zijn rollende ogen zo groot als theeschoteltjes. Hij liet me voor straf wel 10 keer zit, af en staan doen. Hier is het laatste woord nog niet over gesproken dreigde hij,"ik praat hier met je baas over". In een keer was ik weer depri wat een rot dag!!   

B. En daar is ze dan.... Caya                 zie hieronder 2 foto's    

Maandag 18-01-2010  Als twee druppels water.... / Ik was zo blij met wat ik gevonden had....                  

We gingen vandaag weer op stap o.a. naar de Rietplas in Emmen. Daar vind ik het toch zo leuk dat komt omdat in Duitsland de honden vaak  aan de lijn zitten. Als je er al een hond tegen komt die los loopt dan is het veelal een Nederlandse viervoeter. De  1e wandeling, in de smeltende sneeuw, heb ik nog gespeeld met een klein hondje van 3 jaar. Ik sloop haar te gemoet en ze schrok er niet eens van. Vervolgens naar Intratuin en daar kwam een dol enthousiaste vrouwelijke tweevoeter op ons af en ze zei dat ik als twee druppels water op haar herdershond Caya van 5 jaar leek. Het bleek om een langharige herdershond te gaan met net zo'n brilletje als ik heb. Ze liet nog een foto van Caya op haar mobiel zien en joh hoe is het mogelijk, het was net of ik in de spiegel keek. Ze vond mij zo lief en nam nog een foto om aan haar fokker te laten zien. En wat denk je wat schreef het vrouwbaasje ook nog wat in mijn gastenboek.

                        Kleine Caya                                      met brilletje                              Grotere Caya                                             

Op de terugweg mocht ik daar nog een keer wandelen en in plaats van een hond kwam ik nu een afgedankte gebloemde design gezondheidssandaal tegen. Ik was er zo blij mee dat ik zelfs huppelde als een paard in de wei. Later probeerde de moeder van mijn baas en ik die man nog eens te verleiden tot het maken van een glijpartij, maar dat zat er nu niet in. Wel mocht ik hele hoge sprongen maken om de sandaal van die man af te pakken.

Zondag 17-01-2010

En dan is het weer zondagavond en het weekend weer voorbij. Het was weer razend gezellig. Fijn gewandeld en we kwamen zelfs die herdershond weer tegen, leuk voor mijn baas om te zien dat hij z'n les geleerd heeft. Ik hoefde maar 1 keer te grommen en weg was hij. 

Mijn baas had afgelopen vrijdag een s.o gehad van communicatie Engels, daar had hij een 9.4 op gehaald. Jammer dat een s.o niet meetelt voor het examen. Ook heeft hij vorige week radarsimulatie oefeningen gedaan. Het is dan de bedoeling dat hij radarcontacten initieert. Hij moest 6 contacten in kaart brengen maar hij haalde 15. Joh, wat ben ik toch trots op mijn baas. Ik denk toch dat ik binnenkort contact op neem met de nieuwe opperbevelhebber van de Marine om te vragen of ik een keer mag meevaren met mijn baas. Ja vrijdag aanstaande krijgt de Marine dus een nieuwe baas. Misschien maak ik bij deze man wel een kans.

O, ja mijn baas vertelde nog dat hij vanuit zijn kamer zijn boot "de Amsterdam"  kan zien.

Deze foto is genomen op 17 december 2009 toen wij in een strandrestaurant te Huisduinen op Leon zaten te wachten om hem op te halen voor de kerstvakantie. En daar voer de Amsterdam voorbij. Hij had net 2 dagen daarvoor gehoord dat dit zijn 1e schip zou worden. Als alles goed is vertrekt hij eind februari of begin maart naar Canada.

Vrijdag 15-01-2010                Eindelijk kwam mijn kans......!!

                     Zie seconde foto's in het fotoboek: Advies bekijken  in slide show  and full screen 

Tijdens een wandeling hoorde ik de moeder van mijn baas zeggen: " Bert maak eens een sneeuwbal en daag Wodan uit dan kan ik wat foto's schieten. Nou dat wilde hij wel doen, wild bewoog hij de sneeuwbal heen en weer en deed alsof hij hem weggooide. Zoals jullie weten heb ik al een lange tijd een appeltje met de man te schillen. Ik dacht dit is mijn kans. Precies op het juiste moment gaf ik de man een optater en yes hij was uit balans en stortte ter aarde. Een warme gloed van triomf stroomde door mijn lijf. Dat gevoel werd versterkt doordat ik hoorde dat de moeder van mijn baas de slappe lach kreeg, ze kon werkelijk niet meer stoppen. "Weet je nog hoe je lachtte toen Dirk met zijn camera viel snikte ze, dit is je straf". Naderhand  lachte de man als een boer met kiespijn. En de sneeuwbal waar was die gebleven? Prachtig wat is het leven van een ODH mooi.  

                          Zie seconde foto's in het fotoboek: Advies bekijken in slide show and full screen 

Donderdag 14-01-2010                          Agressie

Tijdens mijn wandeling aan de Klinkenvlierse plas kwam ik een herdershond tegen, leuk dacht ik weer even lekker dollen. Spontaan als ik ben ging ik naar hem toe voor de eerste kennismaking. Maar wat denk je wat er gebeurde, de hond begon tegen mij te grommen en zijn haren stonden overeind. "Rustig blijven Wodan": dacht ik en bleef kwispelen om te laten zien dat ik wilde spelen. Maar dat hielp niet de hond bleef grommen en begon zelfs naar me te happen. Er zijn natuurlijk grenzen dat pikte ik dus niet, ik schrok een beetje van mezelf toen ik in de aanval ging. Ik merkte dat de hond hiervan schrok en zag dat hij respect voor mij toonde. Joh, dat had ik nog nooit op zo'n manier meegemaakt. Maar nu komt het, even later kom ik mijn vriendin tegen en was leuk met haar aan het dollen. Die man kwam er weer aan met zijn herdershond en zie ik mijn vriendin naar die hond  toe rennen. Nu toonde hij wel erg agressief gedrag en ik zag hoe bang mijn vriendin was en rende naar haar toe om te helpen. Die hond was bang voor mij en verstopte zich achter zijn baas, de lafaard. De baas van mijn vriendin noemde mij een held en ik voelde me ff dogcool.  

Jammer genoeg heb ik alleen maar een onduidelijke foto van mijn vriendin en die doe ik er niet op, want ik heb haar hoog.     

Woensdag 13-01-2010     De Klinkenvlierseplas  winter en zomer.

    ff poseren en ondertussen gaan mijn gedachten naar het moment dat ik hier met mijn baas gezwommen heb                                 

Dinsdag 12-01-2010     Wat is dat voor een raar geval ?...

's Avonds laat maakt de moeder van mijn baas nog altijd een ommetje met mij. De straat uit, de hoek om en eventjes verder lopen zag ik iets heel geks staan. Het zag er verdacht uit en op die plaats heb ik nimmer wat gezien. Hij had een neus en ogen, een hoed op en een sjaal om. Voorzichtig sloop ik naderbij en ging op onderzoek uit. Dichterbij gekomen wilde ik even ruiken maar ik durfde toch niet goed. Weer even wachten en kijken en toen liep ik er heel langzaam naar toe.  Ik schrok en dacht dat hij bewoog en deinsde achteruit en de moeder van mijn baas schrok van mijn beweging. Ik hoorde haar even later lachen en ze zei: "Toe maar Wodan ga maar even kijken" en dat deed ik.  De avond daarop besloot de moeder van mijn baas haar fototoestel mee te nemen. We kwamen de hoek weer om en daar zag ik het weer staan. Ik was nu nieuwsgierig geworden en ging er gelijk op af. Ik moet je wel zeggen dat mij de laaste maanden gekke dingen zijn overkomen. Eerst werd ik geconfronteerd met een zwarte man die een zak bij zich had, dan werd ik aangekleed met een rood jasje aan, met baard en muts en dan kom ik zo'n onbeweeglijk koud mannetje tegen. Dat hadden ze mij ook wel allemaal kunnen vertellen!!  Wat een ODH wel niet allemaal mee maakt. Huize Rus is een raar geval dus !!!

 Maandag 11-01-2010  Lekker dollen in de sneeuw met allerlei varianten.....    zie fotoboek

Wat een bofkont was ik weer vandaag. Had ik nog maar net een wandeling vanmorgen met de vader van mijn baas gemaakt en toen hoorde ik zeggen:  "Wodan ga je mee"?  De moeder van de baas had haar tas en fototoestel mee en dan weet ik dat we wat speciaals gaan doen.  Ik was door het dolle heen en wist niet hoe snel ik bij de auto moest zijn. We gingen naar de Rietplas en daarna naar Intratuin. Helaas waren er de eerste keer geen honden te vinden, maar de terugweg kon ik mijn lol niet op. Maar liefst kwam ik vier leuke honden tegen en daar heb ik toch mee gespeeld zo in de sneeuw, dat maakt het dubbel zo leuk. Het waren allemaal honden van ongeveer mijn eigen leeftijd.  Allereerst kwam ik een zwarte grote beer tegen, nou zo 1 had ik nog niet eerder gezien. Hij was wel twee keer zo groot als ik ben. Ik rende ook vaak rondjes in de hoop dat hij achter mij aan zou gaan, maar dat kon hij niet aan. En was zo slim om op mij te wachten.  Daarna kwam ik Pleun tegen, zij was in het begin even wat angstig voor mij, want zij vond mij weer zo groot. Maar daarna was het rennen en zij kon veel sneller als ik. Daar raakte ik gefrustreerd van en ik maakte gekke piepende geluiden.

Vervolgens kwam ik nog een mooie blonde dame tegen en ik de verte hoorde ik nog iets. Ik erop af en zag een prachtige Leonberger, maar na 1 keer snuffelen viel mij dat toch tegen. Hij stonk teveel uit zijn bek en ik ging gauw weer naar mijn vriendinnetjes toe. Maar aan alle leukigheid komt een eind en op de terugweg hoorde je mij niet meer.                                                                                                                                     

Zondag 10-01-2010

Gisteren is het tegen 12.00 uur gaan sneeuwen en het sneeuwt zondagavond nog steeds door. Ik kan er geen genoeg van krijgen en vind het een groot avontuur. Mijn baas was vrijdag om 16.00 uur vrij en hij was om 22.00 uur bij ons thuis. Ik had gehoopt dat er heeeeeel veeeel sneeuw zou vallen en dat hij door het slechte weer niet terug kon, maar dat bleek niet het geval te zijn.  Jammer!  

Vanwege windkracht 7 hebben we er voor gekozen om niet te wandelen langs de Vecht, maar in het bos, lekker beschut. Daar lijkt het, net als van de week, weer een sprookje, zo mooi. Heerlijke wandelingen gemaakt en mijn baas heeft mij een nieuw spelletje geleerd, hij kan mij zo weg sturen en ik maak dan een heel groot rondje om een stuk bos. Dol blij kom ik dan weer aan en zie mijn baas glunderen. De laatste wandeling waren de twee mannen zo druk aan het kleppen dat mijn baas en zijn vader ongemerkt sneller gingen lopen. Ze hadden niet door dat de moeder van mijn baas ons niet kon bijhouden. Voor mij was dit wel wat vermoeiend want ik keek steeds achterom of ze er al aan kwam. Het liefst wil ik de roedel bij elkaar houden. Bovendien kon de moeder van mijn baas daardoor niet zoveel foto's maken. Zo, Ik ga nu even weer heerlijk genieten van een lekkere pens maaltijd. Doei  

Donderdag 07-01-2010             Ik snapte er niets van......

Nou ik snap er niets meer van!!  Werden de tassen eerst ingepakt en nu wordt alles er weer uit gehaald. De staart hangt helemaal tussen mijn poten. De moeder van mijn baas zie ik kijken en ze zegt dat ze net op de site van de Stars heeft gekeken en dat de nieuwjaarswandeling van zondag niet doorgaat. Ik kijk haar boos aan, maar ze zegt dat het wordt uitgesteld tot 6 februari. Ik blijf haar aankijken want ik snap het nog niet. "Nou Wodan, in het weekend wordt slecht weer verwacht en dan is het voor alle baasjes en ODH"s heel gevaarlijk op de weg" Daar schrok ik wel erg van als dat zou gebeuren.  De moeder van mijn baas zag mijn staart weer overeind komen. Ze keek me blij aan en zei: "Wodan je bent een kanjer!  Ik snap het en ik hoorde de vader van mijn baas eerder ook al zeggen dat het echt slecht weer zou worden. Niet getreurd hoor, blijven we toch veilig thuis!

Donderdag 07-01-2010    Op naar de wandeling...

Wij maken ons weer op voor een wandeling naar Hargen. Video- en fotocamera helemaal opgeladen en alles ingepakt, want morgen gaan we naar het huisje in Callantsoog. Daar ligt nu ook veel sneeuw als bij ons in het Noorden. Ik hoop dat het genoeg blijft vriezen, want ik wil daar ook wel ff genieten zo daar met heel veel honden in de sneeuw. 's Middags komt mijn baas met de kustbus naar ons toe, enne dan mag ik weer fijn bij hem op de slaapkamer liggen. Nee niet op zijn bed hoor, maar op mijn kleedje op de vloer. En we zullen wel weer veel strandwandelingen maken. O, wat verheug ik mij op dit weekend. Ik heb al gehoord dat er heel veel ODH's komen. Mijn weekend kan niet meer stuk.

Gisteren heb ik een fijne wandeling gemaakt in het bos van Emlichheim. Prachtig hoe de sneeuw op de takken blijft liggen.  zie fotoboek

Zondag 03-01-2010                                      zie ook fotoboek

Dat was het weer, vakantie voorbij en het laatste weekend voorbij wat gaat dat snel joh, ik zou het graag over willen doen. En ja hoor ik merkte aan het gedrag van mijn roedel dat mijn baas weer weg moest, dus overal waar hij naar toe ging was ik ook. Als hij op het toilet was wachtte ik voor de deur. "Volgens mij heeft ie het door" hoorde ik iemand zeggen. Hallo wat een onderschatting, het is toch zo langzamerhand bekent dat een ODH scherper is dan de gemiddelde tweevoeter? Zelfs het verdriet van iemand uit de roedel voelen wij aan zonder dat het ons vertelt is. Ja inderdaad wij zijn als het ware begaaft!  Maar goed we hebben mijn baas dus op de trein van zeven uur gezet. De wegen waren slecht het was op het nippertje, toen we her perron op liepen kwam de trein er al aan. Er ligt hier een prachtig dik pak sneeuw dat is dus echt genieten. Vandaag, de laatste dag met mijn baas samen, zijn we naar de Vecht gegaan en daar zag ik weer een hond aan de andere kant. Toen we terug kwamen was de vader van mijn baas en het baasje van Kira sneeuw aan het ruimen. Kira dacht die man ken ik en zij ging stiekum naar ons huis, want ze wilde mij heel graag zien. We hebben  heerlijk in de sneeuw gedold. Enne Kira vond mij heel lekker ruiken, want dat was ik jullie vergeten te vertellen.Gisteren ben ik samen met mijn baas onder douche geweest en een haar dat er los kwam. Een oud Russisch spreekwoord luidt: "Een nieuw jaar een schone vacht".

Vrijdag gaan we weer naar Callansoog in het huisje daar verheug ik me enorm op. Ik vind het geweldig dat we weer een wandeling in Hargen gaan doen. Leuk om vele van jullie weer te zien en te ruiken. Mijn baas komt vanuit Den Helder met de kustbus naar ons toe.    

Vrijdag 01-01-2010       Mijn papa Lupus viert vandaag zijn 7e verjaardag. !!!!!!!!!!         

Woensdag 30-12-2009     Vakantie in Hildfeld, emotioneel afscheid.           Zie foto's fotoboek  en videofilm.           

Zo dat was het weer, nou joh die vakantie vloog voorbij. Het was geweldig wat hebben we veel gewandeld. We zijn zelfs een keer verdwaald op de Hoogheide bij Niedersfeld. Dat vond ik niet zo erg want een wandeling kan mij niet langgenoeg zijn. Maar nadat we een enorme afdaling hadden gemaakt moesten we weer een aantal kilometers omhoog. Een makkie voor mij natuurlijk. We zouden ook nog omhoog met de kabelbaan in Willingen maar dat ging niet door vanwege de drukte. De laatste dag ben ik nog even emotioneel geweest. Ik moest toen afscheid nemen van mijn vriendin die ik elke ochtend heb ontmoet op mijn eerste wandeling. Altijd was ze vrolijk ondanks het feit dat ze maar een oog had. Op de terugreis in de auto heb ik nagenoten van haar afscheidskus. Ze rook echt heel bijzonder. Klik hier voor de film                  

                               Genieten met mijn baas op de Clements berg    

          Kerstgroet met zingend kerstcadeau    Klik hier voor de film                                                                 

Zaterdag 19-12-2009

Wij vertrekken om 10.00 uur naar Sauerland voor een heerlijke kerstvakantie en komen de 30e weer terug. Hele fijne feestdagen iedereen.

Vrijdag 18-12-2009

                                          He, baas ben ik cool of niet dan! haha                          ( Onbewerkte foto)

Donderdag 17-12-2009 Wat een verrassing.

Gisteren gingen we om 10.00 uur op pad om een lange reis te maken. Dat kreeg ik door want meestal mag ik er na een tijdje uit, maar dat gebeurde maar niet. Ik begon toch wel erg ongeduldig te worden en besloot maar eventjes te gaan piepen. Zo slim als de vader en de moeder van mijn baas waren reageerden ze een tijd niet. Eindelijk bij een parkeerplaats mocht ik mijn poten even strekken. De vader van mijn baas had verwacht dat ik wel veel plasjes of iets anders zou gaan doen, maar ik deed maar een heel klein plasje. Daar was het mij dus niet om te doen! We reden weer verder en ik zag onderweg al iets wits op de wegen liggen. En na een lange tijd rook ik in de auto zowaar de zee. Bij Huisduinen mocht ik eruit en ja daar zag ik weer de allergrootste plas die ik kortgeleden nog heb gezien. Na een tijd te hebben gewandeld en ik even moest poseren gingen we nog even in het restaurant "Nogal Wiedus"zitten.

                 Ik voor lange Jaap                                                                                      De Amsterdam

En wat zagen we uit het raam? Leon zijn bevoorradingsschip "de Amsterdam". Afgelopen maandag heeft hij te horen gekregen dat dit zijn eerste schip gaat worden en deze kwam net terug van Curacao.  Mijn baas  gaat in februari 2010 een reisje maken naar richting Key West (Amerika) en in augustus voor 4 maanden naar Somalie. Nou hij boft zeg om zulke lange reizen te maken.

Na nog een wandeling hoorde ik de telefoon 2 keer piepen en ik dacht dat is mijn baas en ja hoor we gingen hem halen. Nou toen hij de kofferbak opdeed was die bijna te klein geworden zo ging ik uit mijn dak. Heerlijk hij blijft even lang bij mij. Enne het kerstpakket had hij niet, wel een bon die krijgt hij thuis gestuurd. Jammer had ik graag ff in gesnuffeld.

Zondag 13-12-2009  nog 3 nachtjes en dan 17 dagen......

Gisterenmorgen hoorde ik wat zwaars op de mat ploffen, het was een pakketje en mijn baas pakte het uit en het bleek de prachtige ODH agenda te zijn. Wij bladeren en ja hoor bijna aan het eind zagen we mij, dat was een verrassing zo mooi !!!   Ook mijn vader Lupus staat erin en natuurlijk mijn zusje Kaala en nog meer familieleden. Maar ik verklap niet alles hoor!   Kan alleen maar zeggen dat Maria, het baasje van Kaala,  heel erg haar best heeft gedaan.

Mijn baas is weer weg en het weekend was heel gezellig, maar ik hoef hem gelukkig maar 3 nachtjes te missen. Woendag halen we hem weer op uit Den Helder samen met zijn kerstpakket. Ik hoop dat er ook nog een verrassing voor mij in zit.  Heeft hij lekker 17 dagen vakantie JIPPIE de PIPPIE !!

Zondag 06-12-2009     Kerstgroet met zingend kerstcadeau / Kerstgroet met zingend kerstcadeau 

Sinterklaas is vannacht vertrokken naar Spanje en toen ik vanochtend wakker werd voelde ik dat dit een speciale dag zou worden. Mijn baas moest steeds lachen en de rest van de roedel ook. Ik wist dat er iets stond te gebeuren. En jawel toen ze de koffie op hadden zei mijn baas : "Wodan we moeten even praten" Hij zei dat we een Kerstgroet aan alle ODH 's en hun roedel, familie, vrienden en kennissen zouden versturen. Ik zou de hoofdrol spelen en als ik mijn best zou doen kreeg ik een extra pensstaafje. Ik moest ook nog langer zo blijven zitten, want voor mijn oren moest nog wat extra ruimte worden gemaakt. Het ging goed en ik kreeg alvast een zingend Kerstcadeau. Mijn dag kan niet meer stuk. Kijk op de video naar het filmpje en zing vooral mee! Klik hier voor de film

Vrijdag 04-12-2009      Het woordje "Genoeg"

Vanmorgen was ik met de vader van mijn baas aan het wandelen bij de Vecht en zoals altijd kwam ik mijn vertrouwde grote boomstam weer tegen. Ik was ermee aan het spelen en liet hem vallen op mijn voorpoot. Och wat deed dat zeer en ik gilde. Ik hield heel zielig mijn poot een tijdje omhoog en ik hoorde die man zeggen: "Genoeg" en toen rende ik weer snel, of er niets gebeurd was, naar hem toe. (Als ik dat woordje thuis hoor bij het spelen dan hou ik op) De vader van mijn baas hoorde ik hardop lachen en thuisgekomen moest de moeder van mijn baas ook zo lachen. Ik dacht nog in wat voor film zit ik.       

Dinsdag 02-12-2009  Een prachtige dag    

Vandaag was ik nog maar net terug van een wandeling en toen hoorde ik opeens roepen: "Wodan ga je met ons mee in de auto"? Dat klonk mij als muziek in de oren en ik snelde met een kwispelende staart naar de deur. "Feest" dacht ik,  we gaan er weer op uit. Als eerste ging ik naar de Rietplas in Emmen, daar mag ik toch zo graag wandelen want daar zijn heel veel honden. Op afstand zag ik twee honden en ik snelde daar naar toe, maar de vader van mijn baas floot mij terug. Zeker omdat hij geen opdracht had gegeven dat ik kon vertrekken?  Ik remde en keerde snel weer om en dat vonden de vader en moeder van mijn baas wel heel erg cool van mij. Na een, ja, mocht ik erop af en het waren twee Golden Retriever meisjes.  

 Eentje van 6 jaar oud en een pup van 5 maanden en zij kwam uit Engeland. Dat kon je ook wel horen, ze had een ander accent, maar ik verstond haar wel dat kwam door haar lichaamstaal. Het oudje was dol op mollen vangen en dat lukte haar vaak, vertelde het baasje. Ze ging dan heel stil zitten bij een molshoop en had dan vaak succes. Ze liet ze gelukkig wel weer onbeschadigd los.  Nadat we met elkaar hadden gespeeld ging ze richting molshopen en ik wilde wel eens weten hoe ze dat zou doen.  Ze snauwde naar mij en wilde niet dat ik me met haar hobby ging bemoeien. Op de terugweg had ik weer succes nu waren het twee labradors, waar ik al vaker mee had gespeeld.  

Daarna gingen we naar het centrum van  Emmen en daar kwam ik een rare knakker tegen. Het bleek zwarte Piet te zijn en we mochten samen op de foto. In het begin had ik niet zo door hoe zwart die was, maar later wel en toen deed ik mijn oren naar beneden. Ik had zwarte Piet ook nog een lebber gegeven en ik hoorde hem heel zachtjes met nadruk tegen de moeder van mijn baas zeggen, "Is mijn.... nog wel goed "? Nou daar snapte ik niets van. Ik heb mijn baas wel eens horen zeggen dat  hij een keer  hulp Piet is geweest. Maar dat was wel alweer een tijdje geleden hi, hi.

                Piet wat voor lekkers zit daar in die zak?                                                                                                  Mijn baas als hulp Piet

 Zondag 29-11-2009

Voordat je er op verdacht bent is het weekend zo weer voorbij en is mijn baas weer vertrokken. Ken je die reclame boodschap van de N.S?  "Als je op tijd wil zijn neem dan de trein". Laat me niet lachen, de vorige week vertrok mijn baas ook om 17.57 uur, hij was pas om 24.00 uur in de haven. En dat was niet de eerste keer!  Belachelijk dat ze nog steeds geen kans zien die treinen op tijd te laten aankomen. Zo dat lucht op dat moest ik even kwijt.   

Het was trouwens weer een geweldig weekend, fijn gewandeld, met de bal en een balletje gespeeld", veel knuffelen en mocht ik nog bij mijn baas op schoot.  Zaterdagmorgen twijfelde mijn baas eventjes of ik hem nog wel als baas zag ?  Ik dacht bij mezelf;  "He hoe kan je dat nou over mij zeggen" Bij de volgende wandeling liet ik hem zien dat hij ongelijk had. Die man stond erbij te kijken hoe mijn baas en ik dat flikten. Ja, mijn baas weet inmiddels wel dat ik die man alleen nodig heb voor mijn dagelijkse kostje-  en wandelingen als hij er niet is. En baas, nog even dit, je blijft altijd mijn stoere kanjer.

    Mijn baas probeert het kleine balletje af te pakken                                                            zie je mijn felle ogen.

Wat ik ook nog even kwijt moet, de vader van mijn baas loopt naast zijn schoenen, ja de man had een geweldig goed humeur. Eindelijk een stuk waardering zo sprak hij met grootse gebaren. Wat bleek, het filmpje van mijn baas over de binnenkomst van de Volharding, is op de hyves-site van de Marine geplaatst en kreeg van de kijkers 4 sterren. Ach weet je ........nee laat ik dat maar niet zeggen. De eerste week op zijn nieuwe school is mijn baas goed bevallen. hij heeft geleerd een koers uit te zetten en een positie te bepalen op een zeekaart. Door middel van lengte- en breedte graden minuten en seconden kan men dat berekenen. Ook vertelde mijn baas dat de paralellen evenwijdig lopen met de evenaar. Toch maar goed dat ze dat zo kunnen uitrekenen, want ja op zee heb je dan ook geen verkeersborden. Zo fooks het is weer tijd voor mij om even lekker te bikken toedeloe. 

                                                                 Vrijdag 27 november 2009

                               Nog drie vakantiefoto's toen we ook een wandeling hadden gemaakt bij St. Maartenszee. 

   Wat is dat voor een beest? en zij denkt dat w.s. van mij.                                                  wat keek ze mij doordringend aan. 

Ja, nu weet ik waarom......

De trouwe bezoekers van mijn site weten waarschijnlijk nog wel dat ik vorig jaar een nieuwe vriend heb leren kennen aan de Klinkenvlierse plas in Coevorden. Dat is Bram een blonde labrador. Bram was een maand jonger als ik en we hebben heel wat afgespeeld daar in het water of op het gras. Nu had ik hem al een tijd niet meer gezien, komt natuurlijk ook omdat de vader en de moeder van mijn baas, mijn baas Leon niet meer naar school hoefden te brengen en zij zodoende 's morgens langer op bed kunnen blijven liggen. Nu ik het er toch over heb wil ik wel even kwijt dat het dus langer duurt voordat ik eens een keer wordt uitgelaten. Bah!      Maar goed om terug te komen op Bram, we liepen op andere tijden en kwamen hem niet meer tegen. De moeder van mijn baas heeft naar zijn baasje gemaild en wat blijkt hij woont niet meer in Coevorden. Hij is verhuisd naar Rockanje en gaat dagelijks naar het strand en de zee.

Bram en zijn baasje woonden in een flat in Coevorden en af en toe was hij wel eens aan het blaffen. Het baasje had al eerder tegen ons verteld dat bepaalde buren probeerden d.m.v. een handtekeningsactie Bram daar weg te krijgen. Uiteindelijk is dan toch gelukt want Bram woont nu bij een ander gezin, het baasje kon de druk niet meer aan. Ze was zo dol op Bram en maakte elke dag uren een wandeling met hem. Net als zij mis ik hem ook, maar ik hoop dat hij nu wel bij de nieuwe mensen kan blijven. Hij zit op les, is gecastereerd en volgens zijn oude baasje voelt hij zich heel gelukkig en daar gaat het om. 

Maandag 23 november 2009

O, dat was ik nog vergeten te zeggen. Net als veel van mijn familieleden kom ik ook voor in de ODH agenda van 2010, gemaakt door Maria- Helena, het baasje van Kaala.  Dat zal wel zeer gezellig worden. In feite wordt het een .........ODHF agenda. Yes !!

N.b Kaala is de dochter van Zaza en Zaza is de dochter van mijn mamma Jessie. En bovendien is Kaala de dochter van mijn pappa Lupus, dus wij zijn van elkaar...............

Zondag 22 november 2009

"De Volharding" zit erop !                 Zie ook de videofilm ( kijk bij video's)

Dinsdag j.l zijn we afgereisd naar Callansoog waar we een huisje hadden gehuurd. Na aankomst gelijk een strandwandeling gemaakt, heerlijk de zee weer te ruiken.

Woensdag ben ik al op tijd afgezet bij Agnes en Piet, het was net alsof de tijd had stil gestaan. Ik waaide bijna weg om de schuur te vinden zo stormde het. Ik werd heel hartelijk ontvangen door mijn mamma Jessie, Zohreh en Riva. En wat denk je wat, ik heb die ouwelui niet eens gemist. Ze gingen weg en ik was zo druk aan het spelen dat ik dat niet eens had gemerkt. Ik heb fijn met mijn familie kunnen spelen, de hele dag dollen met Riva en natuurlijk niet te vergeten de gezellige wandelingen die we hebben gemaakt. Af en toe was Riva nog wel eens jaloers als Agnes of Piet mij even teveel aandacht gaf. Mijn moeder hield alles goed in de gaten en is nog steeds de baas van de roedel. Opperbazen Agnes en Piet nogmaals bedankt voor de geweldige dag. En mijn roedel wil dat natuurlijk ook voor mijn opvang, de koffie en het gezellig nakletsen van deze dag.

                                                       Mijn  mooie zus "Riva" met wie ik de hele dag heb gespeeld.

Toen ik het verhaal hoorde over mijn baas en zijn maatjes en op de film zag hoe hij in die 2 dagen was vermagerd voelde ik een diep respect. De hele vooropleiding stond in het teken van teambuilding onder de meest extreme omstandigheden. Gemiddeld valt 40% van deze vooropleiding af, van deze opleiding slechts 10%. En dat terwijl deze opleiding voor wat betreft de Volharding de meest zware in 6 jaar was. Dat kwam omdat de storm van windkracht 9 de Volharding extra zwaar maakte. Het speelde zich voornamelijk af op Texel. In die twee dagen hebben ze 4 uurtjes mogen slapen in een tentje die nauwelijks door de storm bleef staan.

Bij het streepje daar staat mijn baas    ------

Toen ze terug marcheerden naar  Den Helder was er een korte ceremonie waar ze hun petje  weg mochten smijten en de met zweet en pijn verdiende baret op mochten zetten.

                       Hier heeft mijn baas zijn baret en wordt hij gefeliciteerd door zijn baksmeester

Daarna mochten ze douchen en kregen de ouders een informatieve rondrit. Vervolgens hebben ze samen gegeten en volgde de diploma uitreiking. Een maatje van Leon had zijn voet gebroken, ook waren er vele blaren ontstaan. Donderdagavond hebben ze het eindfeest gehad, dat was volgens mijn baas geweldig geweest. Vrijdag is hij overgeplaatst naar de volgende school in de nieuwe haven. Een paar maatjes van Leon die gekozen hebben voor de onderzeedienst, krijgen die opleiding later. Zij worden ingevlogen naar het land waar die onderzeeer ligt, voor hun praktijkopleiding. Mijn baas heeft het weekend weer goed bijgetankt, je kent dat wel eten en slapen. Met de trein van 17.57 uur is hij vandaag weer vertrokken naar Den Helder. Ik vond het cool mijn baas in z'n uniform te zien op de film. Zo het is weer tijd voor een bakkie pens toedeloe.

         Zo ging  mijn baas met weekend. We waren in Callantsoog en we konden hem vrijdag ophalen. 

                                                         kijk naar de videofilm,  zie video's

Zaterdag 21 november 2009

Beste mensen, ik wilde alvast even kwijt dat mijn baas afgelopen woendag geslaagd is voor zijn EMMV en nu  is hij een echte Marineman. Daarover  binnenkort meer.  Toedeloe

Maandag 16 november 2009

Grote opluchting.

Een aantal uren voordat mijn baas gisteren weer weg moest, vond hij het nodig om mij een borstelbeurt te geven. Ik vind dit altijd zeer aangenaam en kwam snel naar hem toe rennen. Ook Tommie, de kat, vindt het heel leuk en kwam bij mij staan te drentelen in de hoop dat hij ook geborsteld zou worden. Mijn baas vond het wel vreemd dat er zoveel haar los kwam bij mij. Of ik ben loops of de zomervacht is  nog niet helemaal verdwenen, hihi. "Ja, zei: mijn baas daar kan je wel een trui van breien". O, nee dacht ik, toch niet voor mij, terugdenkend aan de drie hondjes bij Intratuin.  Gelukkig dat de moeder van mijn baas dat niet had  verstaan, anders had deze uitspraak haar wellicht op een idee gebracht. Ik slaakte een zucht van verlichting.

                                                        O, jee wat zegt mijn baas nu toch?

Zondag 15 november 2009

"De volharding"

                                                                          Mijn baas en zijn reismaatje

Om 7 minuten voor 5 heeft Leon de trein naar Den Helder genomen. Hij moest nog wat voorbereiden voor maandag. Dan begint namelijk de eind oefening van de eerste 3 maanden, de zogenaamde "Volharding". Deze oefening wordt gehouden op Texel. Op woensdag komen ze terug en worden dan binnen geklapt door de ouders. Die zijn daar die dag te gast. Kijk dat is natuurlijk wel leuk, maar waar ik niet over te spreken ben, nee sterker nog, waar ik woedend over ben is dat ik daar niet bij mag zijn. Pure discriminatie, belachelijk waar heb ik dat aan te danken. Eerst mocht ik geen scheepshond worden en nou dit!  Daar is de laatste blaf nog niet over gezegd. Gelukkig mag ik die dag op visite bij mijn mamma Jessie in Callansoog. De ouders van mijn baas en ikke vertrekken dinsdag naar Callansoog daar huren we een huisje en blijven daar tot vrijdag en nemen mijn baas weer mee naar huis. Donderdag heeft mijn baas het eindfeest van die eerste 3 maanden. Vrijdag gaat hij naar de haven waar zijn volgende opleiding begint.

Nadat we mijn baas hadden afgezet zijn we naar de Klinkenvlierse plas gegaan voor een wandeling.

                                                                                                                            t'is maar goed dat mijn ogen en tanden licht geven

Het werd al wat donker en net toen we terug liepen hoorde ik geblaf een eindje achter mij. Het bleek een boxer te zijn waar ik nog even heerlijk mee gespeeld had. De baas vertelde nog dat ze 10 jaar oud was, nou joh, dat wilde ik eigenlijk niet geloven zo lenig was ze nog. Een foto van haar en mij samen lukte niet meer, daarvoor was het te donker.

Vanmiddag heb ik van mijn baas lekkere kippenlevertjes gehad, wat is dat een traktatie. Ik vind het zo lekker dat ik bijna zijn vingers er ook bij wil opeten. Maar dat mag ik niet hoor, ik doe het heel netjes. Het laatste gedeelte mag ik zo opeten en dan schrok ik zo he. Ik lijk wel een slootgraver zegt mijn baas dan.

                                                     Hier moet ik heel geduldig zijn, 1 voor 1 

Zo en nou is het tijd voor een lekkere bak pens toedeloe.

Zaterdag 14 november 2009

Onverwacht puppyknuffelen

Vanmorgen heb ik eerst een wandeling aan de Vecht gemaakt en tegen half 12 gingen we met mijn baas mee naar Bad Nieuwe Schans. Hij werd door zijn vader en moeder getracteert op een massage van 50 minuten, 20 minuten lavendelkamer en een thermaal bad.( ja, ja nu goed geschreven) Het wachten op mijn baas hebben we op een andere manier benut en de vader van mijn baas kwam op het idee om ff naar de Stars te rijden. Het is vlak bij moet je weten. De moeder van mijn baas had nog haar bedenkingen want meestal bellen we altijd op of we kunnen komen. Toch zijn we die kant op gereden en zonder Tomtom hebben we het huis van de Stars gevonden. Ronald was verrast om de moeder van mijn baas te zien en die man, jullie weten wel wie, ging een fijne Bellingwoldewandeling met mij maken. En weet je wat de moeder van mijn baas ging doen? Ze vertelde later in de auto dat ze aan het  puppyknuffelen is geweest.  Na het begroeten van Saskia, Raptor en de toekomstige eigenaren dook ze gelijk de ren in en maakte een aantal foto's van de kleine elletjes.

                     Hebbie nou het zelfde gegeten als ik ?                                                                                              Ben ik mooi of niet dan!

Ook kon ze nog zien dat de pupjes hun vleesmaaltijd kregen voorgescholteld. De vader van mijn baas kon zijn nieuwsgierigheid ook niet bedwingen en kwam later binnen om de kleintjes te bewonderen. Igor kwam ook nog ff binnenstuiven en hij toonde ongelofelijk fit. . Het uurtje was zo weer om en toen ze net wilden weggaan kwamen de baasjes van Angel en Devil binnen om de pupjes te bewonderen. Eenmaal buiten gekomen zagen ze nog Shinji, Ayreon, Ghinjo en mijn vader Lupus die klaar stonden om een wandeling met Ronald te maken. 

                       Mogen we nu dan.........                                                                                                                          eindelijk wandelen?

Het was weer heel gezellig en mijn roedel willen de kleine Stars en Ronald en Saskia heel hartelijk danken voor hun gastvrijheid.   

En mijn baas die is weer helemaal opgeknapt en kan de zware dagen, de volharding, komende week goed aan. Maar daarover volgende keer meer! 

Vrijdag 13 november 2009 

Och wat is ze mooi.

Daar was ze weer, ze rende met me mee heen en weer. Onbereikbaar was ze aan de andere kant van de traag stromende Vecht. Haar glanzende vacht wapperde in de zachte herfstwind. Haar soepele lenige rug golfde terwijl ze met me mee rende. Hoe graag zou ik haar geur van dichtbij willen opsnuiven. Het stromende water tusen ons maakte dat verlangen nog intenser. De Vecht was als een blokkade die het onmogelijk maakte elkaar te leren kennen. Te vroeg ging haar baas het pad in dat haar wegvoerde van de rivier. Lang keek ik haar na, tot de volgende keer blafte ik en zag dat ze nog een keer om keek.

Zondag 8 november 2009

Alweer een weekend voorbij wat gaat dat snel. Maar het was weer super gezellig. Ik heb me wel even verbaasd over mijn baas toen ik hem zag eten, nou eten? zeg maar bunkeren!   Hij was bijna weer helemaal de oude en mijn baas ging weer fijn mee wandelen.

                           Uli was ook weer van de partij                                                             Het was mistig bij ons!

Bij het kanaal heb ik Nena leren kennen en er leuk mee gespeeld. Eerst moest ze even de kat uit de boom kijken, maar daarna was ze niet meer te houden. Ook zij bleek uit een asiel te komen. Ze was daar terecht gekomen nadat ze door haar toenmalige vrouwbaasje was mishandeld, samen met nog drie huisgenootjes. Gelukkig heeft ze nu weer een goed leven, maar 1 tic heeft ze er wel aan overgehouden want vrouwen met grijs haar kan ze niet uitstaan.

Zaterdag is mijn baas lekker gemasseerd in Nieuwe Schans, die mevrouw had gevraagd wat mijn baas uitgespookt had. Zijn spieren leken wel kabels zei ze. Volgende week gaat hij weer, maar neemt dan een langere massage van 50 minuten. Dat lijkt mij ook wel wat. 

Toen we mijn baas naar de trein in Coevorden brachten was er veel politie op het station. Er was ook een speurhond van de politie aan het werk, mijn baas zei dat als je doorleert je speurhond kan worden. De machinist had enige uren daarvoor de trein stilgezet omdat 165 suporters van de Graafschap vernielingen hadden aangericht ook hadden ze banken van de trein in brand gestoken. Hierdoor komt mijn baas wel een uur later aan in Den Helder. Wat ik die suporters gun kan je wel raden.

                                                                   Mijn baas met zijn nieuwe laarzen en jas, zelf verdiend

Maandag 2 november  2009

Geredde hondjes

Het was weer een gezellige dag. Eerst een wandeling in het bos naast het kanaal, daarna zowel op de heen als de terugweg een wandeling bij de Rietplas in de buurt van Emmen. De moeder van mijn baas moest nog een paar plantjes kopen dus gingen we naar intratuin. Tot mijn grote verbazing zag ik in een winkelwagentje 3 hondjes zitten, je moet het zien om het te geloven maar die hondjes waren gekleed. Ik voelde een lichte flauwte opkomen en waande mezelf in een slechte b film. Ja en nu komt het woorden schieten te kort, je gelooft het niet maar dat ene hondje zijn trui was gebreid met het restant van de wol van de trui van zijn baas. Echt die man zat daar rustig te eten en schaamde zich niet eens. 

Later hoorde ik dat die 3 hondjes gered waren uit een asiel, dat is toch echt een goede daad van die mensen. Dat ontroerde me toch wel een beetje want ze zullen heel wat hebben meegemaakt. Maar om ze dan kleren aan te trekken ...dat vind ik......... Toen we het restaurant verlieten kreeg ik zoals gewoonlijk weer veel aandacht en complimentjes, heb ik geen truitjes voor nodig hi hi. Onderweg naar de uitgang kwamen we een vrouw tegen, ze ging recht tegen over de vader van mijn baas staan en zei : " wat een schoonheid "    "dank u wel " zei hij en ik zag dat hij eventjes dacht dat ze hem bedoelde. Ja zelfs al had hij zo'n truitje gedragen dan nog.... Ja wat een dag, zijn we bijna bij de uitgang, komen we nog een kalf tegen.

Zondag 1 november 2009

Dit weekend heb ik heel wat wandelingen gemaakt. Zo heb ik afgelopen zaterdag gewandeld aan de Vecht en zag weer een hond aan de andere kant. Als ik hard terug liep, holde hij achter mij aan of omgekeerd. Het baasje aan de andere kant genoot er ook zo van. In Coevorden heb ik fijn kunnen uitrazen met een hond die ik daar tegen kwam bij de Klinkenvlierse plas en na het boodschappen doen kreeg ik nog een wandeling cadeau bij de Schans. Mijn dag kon niet meer stuk. 

En ja dat was het weer, zo snel gaat een weekend dus voorbij. Mijn baas had echt pech ja hoor hij had het weer te pakken. Gelukkig kon hij wel goed eten. Hij was vrijdag al om 18.00 uur thuis dat was lekker vroeg. Om 21.30 uur lag hij al te pitten, nou ja even bijtanken. Nog 2 en een halve week dan zitten de eerste 3 maanden er op. Daarna gaat hij naar school in de haven,er breekt dan een rustiger periode aan, lichamelijk gezien. De moeder heeft mijn baas krentenbollen en appelsap meegegeven zodat hij nu zelf kan ontbijten. Dat betekent dat hij wat langer kan blijven liggen en zodoende wat langer kan slapen, dus gelukkig niet meer om 06.15 uur opstaan. 

Gelukkig is mijn baas in de periode rond kerst twee- en een halve week vrij en kan ik samen met hem wellicht avonturen beleven in Sauerland. Spannend lijkt me dat.

Ondanks dat mijn baas zich niet goed voelde mocht ik lekker bij hem op schoot. Ik ging ff weer terug in de tijd en voelde mij weer het puppy van anderhalf jaar geleden. Het gaf me een doghappy gevoel hm, hm.

Volgend weekend gaat mijn baas naar  Bad Nieuwe Schans en krijgt daar een massage van 25 minuten om zijn spieren even weer op te peppen. Zo kan hij de volharding, de zware weken, die dan aanbreken beter aan. Ook gaat hij nog in het terminaal bad, waar hij zich erg op kan verheugen. Maar er is een die niet mee mag en dat ben ik !  Het is namelijk verboden voor honden.

N.b. Ja het terminaal bad, ja zo schreef de vader van mijn baas dat. Het is maar goed dat Ronald daarop reageerde in ons gastenboek, want anders zou het mijn baas niet zo goed vergaan. Het moet zijn thermaal bad. Haha, wat een man!

Zondag  25 oktober 2009

Sjonge wat is zo'n weekend toch kort, mijn baas is met de trein weeer vertrokken naar Den Helder. Het was weer gezellig met hem! Zaterdag zijn we naar Emmen geweest want mijn baas moest een nieuwe jas en schoenen kopen. Op de heen- en terugweg zijn we gaan wandelen bij de Rietplas. Mijn baas liet me over hindernissen springen, dikke pret dus.

Ik heb me in Emmen wel even geschaamd voor die man je weet wel wie ik bedoel. In het winkelcentrum van Emmen was een nieuw zaakje geopend, waar je allerlei kipproducten kan kopen. Voor de winkel stond een man met een schaal, met daarop heerlijk ruikende kip kluifjes. Hij deelde dat uit aan de mensen om het te proeven. Natuurlijk namen mijn baas en die man ook zo'n lekkere kluif. Verderop stond nog een man kluifjes uit te delen. Ik geloofde mijn ogen niet, tot mijn verbazing nam die hebzuchtige krent, de vader van mijn baas, nog een kluifje. Zei die man ook nog tegen de 2e kippenuitdeler dat de moeder van mijn baas vanavond niet voor hem wilde koken en dat hij daarom genoodzaakt was om zo'n kluifje te nemen. Echt onfatsoenlijk vond ik dat, hij schaamde zich niet eens dat die man die hem het eerste kluifje had gegeven dit had gezien.

Toen mijn baas was geslaagd met inkopen zijn we naar Intratuin gegaan om wat te eten en drinken en ik kreeg daar natuurlijk weer twee koekjes. Een aantal mensen vonden mij erg mooi, ik zag mijn baas glunderen van trots. Toen we weggingen raakten we aan de praat met een echtpaar die in Dalen bleken te wonen. Ze vertelden dat ze een ODH hebben van Dirk en Riet van Lotharshof. De 6 maanden oude Sionnach van mijn vader Lupus en half-zus Zaza ( dochter van mijn moeder Jessie), wat heb ik toch een grote familie, leuk toch! Ze hebben ons telefoonnummer misschien ga ik nog wel eens met haar wandelen.

Woensdag 21 oktober 2009

Erge spijt

                                                                        Herfst  bij de Schans

Dank jullie wel voor de lieve berichten die ik heb mogen ontvangen. Dat doet me goed, die man schaamde zich dood. Maar gelukkig heeft het nachtelijk avontuur geen nadelige gevolgen voor mij gehad. Ik was springlevend. De vader van mijn baas heeft het zich erg aangetrokken en op de maandag heeft hij extra wandelingen met mij gemaakt en werd ik weer heerlijk verwend met lekkere pens. Wel voorzichtig opbouwen, maar ik ben er weer helemaal. Ook gisteren ben ik er fijn op uit geweest. Eerst een hele lange wandeling bij de Rietplas te Emmen, waar ik gewandeld heb met Fellow en nog een witte herder die ook Wodan heet.

                                                                  Wodan en Wodan

Daar heb ik mee gespeeld, hij was net een jaar oud geworden. Het was wel even moeilijk om ons weer mee te krijgen want als er Wodan werd geroepen dat gingen we die kant op waar dat geluid vandaan kwam.

Daarna naar Intratuin in Emmen waar ik nog twee overheerlijke Eukanuba koekjes kreeg en de tweevoeters aan de koffie zaten. Toen wij daar bij het tuincafe vertrokken kreeg ik wel 5 keer van mensen te horen dat ik zo mooi was en ook bij de Schans, waar we toen gingen wandelen, kreeg ik het weer te horen. Het is maar goed dat ik geen schoenen draag.  

Maandag 19 oktober 2009

Een gebroken nacht

Nou is me ook wat gebeurd vannacht. Jullie weten dat ik een dag ziek ben geweest ( zie hieronder) en nu dacht de vader van mijn baas mij te helpen om mij tegen de morgen om een uur of 5 mij even in de tuin te laten want je weet maar nooit. Waarschijnlijk was die man zo slaapdronken geweest dat hij de deur weer op slot heeft gedaan en mij alleen in de tuin heeft gelaten. Ik ben netjes opgevoed en daarom durfde ik niet te blaffen van laat mij erin. Tegen kwart voor 9 werd het mij te gortig en begon ik te piepen.

De moeder van mijn baas werd later wakker van mijn gepiep en ging op zoek. Ze schrok zich rot want ze kon mij nergens vinden. Ze dacht nog aan een mogelijkheid en dat was de tuin. Wat wat ik blij om haar te zien en kwispelde erover. Ze vond het toch zo zielig voor mij en snelde naar die man. "Nou dit is toch niet normaal vind ik Wodan in de tuin, hoe heb je dat kunnen doen?:  zei ze. Die man voelde zich erg schuldig en knuffelde mij om het weer goed te maken. Ik heb mijn baas verteld wat hier in huis is gebeurd en hij vertelde mij dat hij dit wel even op de site zou zetten, zodat iedereen zou weten wat die man nou weer had uitgespookt. Ik hoop dat de vader van mijn baas dit goed in zijn oren knoopt. Die rare tweevoeter.

Zondag 18 oktober 2009

Trots op mijn baas ............en ik was een dogwatje.

Ja dat was het weer, zo'n weekend is zo maar weer voorbij. Vorige week mijn baas ziek en de nacht van vrijdag op zaterdag was ik aan de beurt. Ik was er na een dag van af. Diaree en overgeven. Vandaag heb ik noedels met kip gehad om de darmen even te ontzien, smaakte nog lekker ook, maar wel wat weinig.

                                                       Wodan wil je weer wat eten?

Met mijn baas ging het wat minder. Hij was bijna twee weken ziek. Hij had koorts zat vol en moest veel hoesten. Het leek wel op de blaf van een sint bernhard in de overgang.  Mijn baas kon niet lekker uitzieken want dan moest hij die twee weken van de NMCB over doen. Dus ging hij gewoon door op karakter. Hij zat dus met koorts in de klas. Een examen zelfhulp / kamaradenhulp ging de mist in, hij scoorde een 4.7 onvoldoende dus. Mijn baas werd zo boos op zichzelf dat hij ondanks zijn koorts enorm is gaan leren voor het herexamen. Wat denk je hij scoorde toen een 10. Dat is toch niet te geloven geweldig trots ben ik op hem. Hij had de afgelopen periode nog een aantal examens, zo scoorde hij op Damage Control een 6.5, op Arbo en Millieu een 7 en op Overleven op zee een 8. Moet je nagaan wat  mijn baas zou hebben gescoort wanneer hij niet ziek was geweest. Moest hij afgelopen maandag ook nog in de simulator, dat schip dat ze kunnen laten bewegen en waar ze onder druk water in laten lopen, alsof het schip lek is. Het is dan de bedoeling dat ze met allerlei materialen de lekkages stoppen. Moet je nagaan. Er viel een onderdeel van een splinterbak in het water, heeft mijn baas  dat onderdeel opgedoken. Een uur heeft hij in het water gezeten. Weet je wat zo leuk is? Er is een cameraploeg die een instructiefilm maakt voor de Marine van de opleiding waar mijn baas in zit. Mijn baas zei dat hij die film vermoedelijk ook krijgt. Nou dat zou cool zijn kan ik alles ook een keer zien.  

Ondanks dat mijn baas zich niet zo goed voelde, ging hij fijn met mij knuffelen en spelen. Die nacht moest ik mijn roedel wakker piepen, want ik had zulke buikkrampen. Gelukkig hoorden ze me en mocht ik in de tuin mijn behoefte doen. Zo ging het nadien nog een paar keer. De zaterdag gaf ik in de kamer over en ik voelde mij toch schuldig. Met de oortjes in mijn nek rende ik naar mijn bench. Maar het was helemaal niet erg hoor, want iedereen deed zo aardig tegen mij. En het was zo opgeruimd. De gehele dag heb ik wat suffig doorgebracht zonder te eten. Maar 's avonds wilde ik toch wel even met die man mee naar de Vecht. De volgende dag was ik er weer en rende ik weer met een hondje mee die aan de andere kant van de Vecht liep en ik mocht 's middags even met mijn baas kroelen op de bank.

               Hier ben ik nog oooooo zooooo ziek                                                                                    En de volgende dag was ik weer dol op een spelletje

En natuurlijk weer wat gegeten. Gelukkig maar dat ik me weer goed voel anders maakte mijn baas zich waarschijnlijk wel zorgen. . Op de zaterdag- en zondagmorgen als mijn baas nog in bed ligt, dan weet ik nog dat hij thuis is want ik ruik zijn jas aan de kapstok en sta ik met mijn poten op de trap in de hoop dat hij snel beneden zal komen. 

Nog 5 nachtjes slapen en dan zie en ruik ik hem weer.

Zondag 11 oktober 2009

Een toverblaadje

Gisteren hebben wij de andere planten nog gehaald die besteld waren. Eenmaal thuis plukte mijn baas van 1 plant een blaadje af en legde dat voor Pino neer. Hij begon gelijk heel gek te doen, ruiken en rollen over de grond. Ook aan Tommie die later binnen kwam liet mijn baas het blaadje zien. Tommie deed ook al zo gek en hij ging ook rollebollen over de vloer.

Daar moest ik het mijne van weten en ging ook naar het blaadje toe. Ik pakte het blaadje voor hun neuzen weg en ging ermee van door en legde het op mijn kussen neer. Mijn baas pakte het van mij af en hij gaf het weer terug aan de katten. Zij gingen weer ruiken en gek doen en ik er weer op af. Nou dat vond Pino, de zwarte kat, niet zo leuk dat ik eraan kwam en gaf mij een tik op mijn neus.

                 Hier had Pino mij net een tik gegeven. "Blijf van mijn blaadje af"

Gauw ging ik er weer vandoor. Mijn baas vertelde me dat het kattenkruid was. Hij had aan de vrouw van de kwekerij gevraagd of de katten daar een hekel aan hebben, maar dat bleek niet zo te zijn. Ze zijn er juist dol op en dat was te zien. Maar ik ook hoor!  Ben ik dan een......... 

Dinsdag 6 oktober 2009

Gisteren zijn de vader en de moeder van mijn baas verder gegaan met de voortuin. Heel jammer dat ik ze dan niet kon zien, omdat ik in de achtertuin zat. Maar de moeder van mijn baas kwam op het idee om mij, mijn mand, voer en water mee te nemen naar voren. Wel werd ik vastgemaakt, want ik hoorde haar zeggen: "Je weet maar nooit of Wodan een hond ziet!  Nou mij maakte het niet uit hoor! Ik vond het fijn dat ik erbij kon zijn en op straat gebeurd er altijd wel wat. Eerst keek ik toe, maar later viel ik zelfs in mijn mand in slaap. Ook kwam Tommie de poes nog ff kijken.

Halverwege de dag werden de contouren in de tuin zichtbaar en daarna was het tijd voor een fijne wandeling aan de Vecht. Aan de andere kant van het water zag ik mijn vertrouwde vriend de labrador en we renden en vlogen, keken en blaften naar elkaar. 

Vandaag zijn er al een flink aantal grassen en vaste planten in gekomen. En ik mocht nu los en werd op blijf gezet en dat heb ik heel goed gedaan! Morgen gaan we weer op plantenjacht en dat ga ik ook weer mee. Misschien ga we naar Intratuin daar krijg ik altijd hele lekkere koekjes en wellicht maken we nog een heerlijke wandeling bij de Rietplas in Emmen. 

Zondag 4 oktober 2009       effe geleend

Nou dat was me toch weer een gezellig weekend. Mijn baas leek wel uitgehongerd, ik genoot ervan hoe lekker hij kon eten. Ook moest hij veel slaap in halen. Als me dat te lang duurde gaf ik hem een lebber over zijn kop en dan speelde hij weer met me. In de tuin deed hij weer allerlei oefeningen met me en fijn spelen met de bal. Ook de wandelingen waar mijn baas  van de partij was, waren weer dog-cool.  Ik liet ook nog even aan mijn baas zien hoe leuk ik kan spelen met een radijs, ja geleerd van mijn half-broer Hjalmar.

                           Het geleende radijsje van Hjalmar                                                                                                     en hier ook           

De afgelopen week zat hij op de NCB school en kreeg daar theorie en praktijk in het blussen van brand aan boord. Hij moest door een stalen waterdichte deur van een oefenschip binnen en bluste een brand van 6 meter hoog. Ook moesten ze geblindoekt dat schip in om mensen te redden. Ja, daar hebben ze speciale procedures en signalen voor ontwikkeld. De komende week krijgt hij les in stutten en schoren. Ze gaan dan in een simulatie schip dat kan bewegen alsof het op zee is. Het schip is zogenaamd geraakt en er stroomt water in. Het is de bedoeling om met uiteen lopende matrialen het lekken te stoppen. Mijn baas vertelde dat het water je letterlijk aan de lippen komt te staan. Ik vind mijn baas echt stoer en geniet van de verhalen als hij weer thuis is. En weer had hij een hoog cijfer gehaald en wel een acht.   Oh ja vandaag is het dierendag natuurlijk wel goed  voor de bewustwording van bepaalde mensen maar voor mij is het elke dag dierendag! 

                      Baas wat doe je nou?                                                                        Is het weekend al weer voorbij?

En dan heeft mijn baas het eten tegen 17.15 uur op en dan nog eventjes snel  zijn tas inpakken. De auto in en op naar het station Coevorden.

Na afloop heb ik wel een uur samen met de vader en de moeder van mijn baas gewandeld bij de Klinkevlierseplas te Coevorden richting Duitse grens. Daar zagen ze een groot stuk hout welke ze goed kunnen gebruiken voor de voortuin in aanleg. Toen die man de grote stronk wilde pakken liep ik hem voor zijn voeten. Hij zag mij niet en viel bijna over mij heen. Een tel later was het raak die man stuikelde over een draad van een bramenstruik en viel achterover met de benen in de lucht. De moeder van mijn baas moest hier heel hard om lachen. Helaas was ze te  laat om hier een foto van te maken.

Mijn baas heeft vandaag nog twee korte vakantiefilmpjes op de site gezet. Volendam en bekken met mijn zus Woda in Den Helder.  ( zie videos )

Zondag 27 september 2009

We hebben er met zijn allen weer een fijn weekend van gemaakt. Vrijdag kwam mijn baas alweer een uurtje eerder aan op het station in Coevoerden. Dat vind ik h.s. gezellig want dan heb ik  meer tijd om met hem door te brengen. Ja, ik ging natuurlijk weer helemaal uit mijn dakkie zo gezellig vond ik het allemaal. Mijn baas zag er weer wat anders uit, zijn haar laat hij weer groeien en zijn kop is niet meer zo kaal. Gelukkig gaat hij wat zijn haar betreft weer meer op mij lijken. Hij vertelde in de auto nog dat hij een 10 had gehaald op militair recht en zijn enthousiaste verhalen maakten mij heel erg blij. Toen we thuis kwamen rook mijn baas gelijk de snert die de vader van mijn baas speciaal voor hem had gemaakt. Nou je had zijn gezicht moeten zien, zo lekker vindt hij dat.

De zaterdag hebben we fijne wandelingen gemaakt in het bos bij  Emlichheim en bij de Schans in Coevorden.

                                    Meestal is het andersom. Mijn baas noemt mij zijn schaduw of magneetje.

Mijn baas zegt dat ik steeds verander en dat ik heel snel op dingen reageer. Ja, hij weet het niet hoor, maar die snelheid bewaar ik voor het weekend. Ook de oefeningen doe ik bij hem 8 tandjes sneller. De vader mijn baas kreeg nog instructies hoe hij moet handelen als ik een hond tegen kom. Ja, mijn baas weet hoe hij met mij om moet gaan. In Duitsland houden de baasjes hun honden vaak aan de lijn en dat vind ik heel jammer want ik mag graag spelen. Daarom gaan we ook vaak naar Nederland, want daar krijg ik de kans wel.

Zondag tegen 12 uur kwam Kira bij mij te spelen. Hun baasjes waren in Valkenburg en zouden 's avonds pas weer thuis komen. We hebben uren met elkaar gespeeld en af en toe hielden wij een pauze. Lekker achter de coniferen rennen en we zagen eruit als beesten. Had je Kira moeten zien, die heeft zo'n lichte vacht dat het net leek of ze laarzen aan had. 's Middags hebben we gewandeld aan de Vecht en Kira ging twee keer het water in.

                                                    Kira en ik aan de Vecht

En ja dan is het weer tijd voor mijn baas om te vertrekken, gelukkig gaat de week altijd weer snel voorbij en voordat ik het weet is hij al weer thuis. Nog even een fijne wandeling en dan ga ik pitten om even weer wat nieuwe energie op te doen voor de dag van morgen.

Mijn baas heeft weer zin om naar zijn  2e huis te gaan. Zijn collega uit Emmen kijkt toe achter het raam bij het bordje niet roken.

Woensdag 23 september 2009       Een dagje Assen

                               Aan de overkant zie je het restaurantje bij de Baggelhuizerplas..

Vandaag ben ik 's morgens vroeg met de vader en moeder van mijn baas naar hun voormalige woonplaats Assen geweest. En van de gelegenheid gebruik gemaakt om te wandelen aan de Baggelhuizerplas. Ik had nog gehoopt om Kaya daar te zien, omdat zij daar wel vaker eventjes gaat zwemmen. Helaas ze was er niet, maar wel een ander soort rashond met een pupje van 3 maanden. Daar heb ik nog even fijn mee kunnen spelen. De kleine hing telkens om mijn nek en het vrouwtje wilde af en toe de roedel beschermen en dan hield ik mijn kop even afzijdig.

                                                              Zie je wat die kleine bij me doet?

Sinds juni dit jaar staat er ook een restaurantje waar de tweevoeters nog wat genuttigd hebben. Daarna hebben we het rondje afgemaakt. Hun vorige hond Rex, die in mijn voortleeft zoals ze zeggen,  heeft hier heel van voetzoolstappen liggen.

Maandag 21 september 2009

Tegen 17.00 uur kwam de buurvrouw met Kira langs en toen konden Kira en ik eventjes fijn met elkaar spelen. 

Zondag 20 september

Mijn baas vanavond weer teruggebracht naar de trein, met een stukje plastic kocht hij een stukje papier waarmee hij de trein in mocht. Een maal bij de trein zag ik een hele gekke man uit de trein hangen met een fluitje in zijn mond. Het bleek de conducteur te zijn, nou dat was een apart geval  zeg. Ik hoorde hem al fluiten, terwijl  een vader en moeder  met twee kleine kinderen nog uit moesten stappen. Mijn baas moest heel snel rennen om zijn maatje, die al in de deuropening op hem stond te wachten, te bereiken.  Maar gelukkig kan mijn baas heel snel  rennen en kon nog maar net in de trein springen. De vader en moeder en kinderen die nauwelijks uit konden stappen vertelden nog dat hij in Emmen ook al nors had gedaan. Ja, ik weet het al zal zeker ruzie met zijn vrouw hebben gehad. 

Het was weer een heel tof dog-cool weekend voor mij. Ging weer enorm uit mijn dak toen ik mijn baas weer zag en in de tuin hebben we weer fijn met de bal gespeeld. Bijna elke keer als ik een wandeling maakte ging mijn baas ook mee en steeds zegt hij dat ik zo lekker ondeugend ben. Ook vindt hij dat ik er zo goed uitzie en lekker op gewicht ben. Niet alleen ik word heel erg verwend door mijn baas, maar mijn baas wordt op zijn beurt heerlijk in de watten gelegd door zijn vader en moeder!  

                                                       Kijk baas vind je mij ook stoer ?      

Deze week had mijn baas het ook wat rustiger. Hij is ook nog 2 dagen in Utrecht geweest met zijn bak.  Ze noemen dat teambuilding en zijn bak bestaat uit 13 jongens en 4 meisjes. Ook heeft mijn baas de afgelopen week een functioneringsgesprek  gehad met zijn baksmeester. En deze was heel tevreden over hem. De baksmeester  vindt mijn baas de tank van de bak, en zei dat mijn baas zich collegiaal opstelt, hulpvaardig is en openstaat  voor suggesties. Ik vind het wel wat moeilijk wat hij mij vertelde, ja hallo ik ben tweetalig weet je nog, maar de gezichten van de vader en moeder van mijn baas stonden op vrolijk, dus het zit wel snor.

                Even een oefening er tussen door                                                                                                       Krijg ik nu mijn beloning baas ?

Vrijdag 18 september

Yes mijn baas is vandaag eerder thuisgekomen.

Wat had ik afgelopen woensdag een fijne dag zeg. Bonnie zou vanaf 11 uur 's morgens de hele dag bij mij blijven spelen omdat de baasjes van haar een feestje hadden. Mijn roedel had  die avond daarvoor voor dezelfde dag een afspraak gemaakt met  Henk en Sjan en hun hond Mischa.  Wij zijn de voortuin aan het opknappen en er gingen planten uit die zij weer goed konden gebruiken. Mischa hun hond bleef in de auto omdat zij niet met andere teefjes op kan schieten. Bonnie en ik konden dus fijn spelen in de tuin. Toen het tijd werd om uit de gaan ging ik samen met Misha naar de Vecht. Daar hebben wij beide heerlijk achter elkaar aangerend en gedold. Bonnie die al wat ouder is en last heeft van haar pootje kreeg een wandelingetje door de buurt.

                            Mischa en ik                                                                                                                                                        Bonnie en ik

's Avonds was ik helemaal gesloopt en ik neem aan de andere honden ook.

Normaliter maakt de moeder van mijn baas 's avonds de laatste wandeling met mij, maar ik voelde al aan dat ik dat beter niet aan haar kon vragen. Ze deed een beetje vreemd en wat bleek ze had griep. Donderdagavond begon de vader van mijn baas ook anders te doen, hij maakte gekke geluiden en werd wat hangerig en had een rode kleur. Ook hij was ziek geworden. Maar ik kan zeggen over die man wat ik wil, als hij ziek is gaat hij gewoon door!. Dat heeft mijn baas dus niet van een vreemde. 

Mijn baas heeft ze vast en zeker in het weekend aangestoken, gelukkig dat ODH's daar geen last van hebben.

Een ander vorm van Kunst !

Weet je wat me de laatste tijd echt stoort?  Iedere keer als ik mijn behoefte moet doen kijkt de vader van mijn baas hoe dat gaat en maakt zelfs opmerkingen over de hoeveelheid en hoe ik daarbij kijk ! Niet te geloven, ook een hond heeft recht op privacy of niet dan. Maar ik had hem tuk vandaag, want toen ik mijn poot omhoog tilde om te plassen deed ik een grote boodschap. Had je het ongeloof in de ogen van die man moeten zien. Die heeft zijn lesje gehad !!

Zondag 13 september 

Vrijdag hebben we mijn baas opgehaald van het station Coevorden en ik ging me toch uit mijn dak zeg!  Mijn baas moest verschrikkelijk om mij lachen omdat ik zo gek deed. Ook moest ik een aantal oefeningen doen, want mijn baas wilde wel eens weten of ik  alles nog wel wist. Nou ik kon alles  nog hoor en liet toch even een showtje zien. De vader van mijn baas keek toch wel even verrast op want ik deed de oefeningen heel snel achter elkaar. Ja, die snelle super mooi uitgevoerde oefeningen bewaar ik voor mijn baas en niemand anders. Ik zag de verbazing in de ogen van de vader van mijn baas. Misschien had hij gehoopt dat ik wat harder voor hem zou werken. Weet je, ik luister goed en doe mijn best, maar voor mijn baas doe ik alles mooier en sneller, logisch toch niet dan?

Mijn baas heeft het de eerste twee weken heel zwaar gehad, maar de afgelopen week was het wat relaxter geweest. Hij moest eerst op maandag een examen afleggen en daar heeft hij een acht en half voor gehaald. Ja, ik ben erg trots op hem.

En tot mijn verrassing stond mijn baas zaterdag al vroeg op en we zijn met zijn drieen naar de Klinkevlierse plas gegaan, waar ik weer heerlijk mocht badderen. Ik ben daar van de week al een paar keer eerder geweest, maar dit was heel speciaal zo samen met mijn baas. Hij vindt dat ik zo veranderd ben,  dat ik zo grappig deed bij de plas met mijn bal.  Lekker ondeugend vond hij.  Maar ik moet je eerlijk zeggen dat hij juist  gekke dingen doet. Zo had ik de bal in mijn bek die hij probeerde te pakken. Hij dook zo maar door de struiken om in mijn buurt te komen. Het is wel leuk hoor met de vader en de moeder van mijn baas, maar ja zij kunnen niet meer zo dollen met mij als ik met mijn baas. Het is maar goed dat mijn baas elk weekend thuis komt. En zaterdag was ik natuurlijk anderhalf jaar oud geworden en ik werd heerlijk verwend met dubbel pens en hart. Dit was een geweldige dag voor mij.

Ook zondagmorgen werd ik door mijn baas en zijn vader uitgelaten aan de Vecht en dat deed mijn enorm veel plezier. Zo gek als mijn baas kan doen zo is er maar een.  

Mijn baas vertelde dat er weer een paar mensen waren uitgevallen, er was er een die op krukken liep en ook had iemand zijn enkel gebroken.  Een aantal mensen die de lichamelijke test of de zwemtest niet hebben gehaald krijgen elke avond verplichte lessen. Zij krijgen een herkansing met een nieuw examen. Mijn baas heeft tot nu alles in 1 keer gehaald. Maar ja dat ben je ook wel verplicht als je een echte ODH hebt hm, hm.

En opeens was het weer zondag en hebben we mijn baas om 17.50 uur weer op de trein gezet.  Een collega van hem die in Emmen woont stond al te wachten in de deuropening van de trein. Leuk voor hem om samen te reizen. Toen we weer thuis kwamen zei de moeder van mijn baas dat het zo leeg in huis was. Ik schrok er van en dacht nee joh hebben ze ingebroken toen ik niet thuis was...maar alles stond er nog, soms begrijp ik alles nog niet helemaal. Vraag ik volgende week wel aan mijn baas.

Zaterdag 12 september

Vandaag ben ik anderhalf jaar oud geworden.

 Maandag 7 september

Gisteren om tien voor zes is mijn baas weer vertrokken naar Den Helder. Vrijdag toen we hem ophaalden van het station in Coevorden ging ik helemaal uit mijn dak.  Er waren mensen die dachten dat ik een andere baas zou kiezen, nou echt niet ! Het was een gezellig weekend. Mijn baas was wel moe en heeft dus veel geslapen. Die eerste 3 maanden is het echt afzien en doet hij trainingen die hij later aan boord niet eens nodig heeft. Zo had hij de afgelopen week een bivak op Texel waar hij werd gedrild door mariniers. Er zijn mensen die denken dat een marineman en een marinier hetzelfde is maar dat is niet zo. Mariniers worden veelal ingezet op de wal.

             Na een opleiding van 5 maanden, volgt een stage van 8 maanden  op 1 van de schepen..

 Mijn baas sliep in een tentje in een waterdichte zak. Hij vertelde dat het water onder hem door stroomde. Ook werden ze midden in de nacht wakker gemaakt voor oefeningen. Weet je waar ik me heel erg boos over heb gemaakt. Toen hij op een enorme hoogte boven het water over een touw moest kruipen, was er die marinier die met zijn voet het touw liet slingeren. Mijn baas kwam onder aan het touw te hangen. Daardoor voelde hij dat  het horloge nog in zijn borstzak had. Dat horloge had zijn vader toen hij 21 werd van zijn ouders gekregen. Omdat hij niet wilde dat het kapot ging kreeg hij enorm veel kracht en wist weer boven op het touw te komen. Zijn baksmaten waren trots op hem, maar die marinier zei niets. Kijk daar kan ik dus niet tegen ik zou met die vent wel even willen..........

 Mijn baas zei dat het er bij hoort omdat ze lichamelijk en geestelijk onder een enorme druk  worden gezet. Dit als test om te zien of ze bestand zijn tegen extreme situaties bij calamiteiten. Er zijn 8 mensen afgehaakt. Mijn baas zegt dat alles na deze 3 maanden anders wordt. Hij gaat dan eerst 2 maanden naar school in de haven. Daarna krijgt hij een opleiding van 8 maanden aan boord van een schip. Weet je het zou mij niet verbazen dat mijn baas in de toekomst die piraten wel eens mores zal leren.